Η ώρα των αποδείξεων

Αυτό που φάνηκε στο παιχνίδι με τη Γερμανία για την Ελλάδα είναι πως σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν έγινε πιο ώριμη στη διαχείριση των αγώνων. Είδαμε μεγαλύτερη υπευθυνότητα από τους ποδοσφαιριστές στα σημεία ειδικά που οι γηπεδούχοι πίεζαν έντονα, αλλά και περισσότερη παρεμβατικότητα από τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Το ότι για ένα μεγάλο διάστημα βέβαια δεν κρατούσαμε καθόλου την μπάλα απέναντι σε αυτή τη Γερμανία, που σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί φόβητρο, δεν είναι καλό και ευτυχώς για την ομάδα δεν το πλήρωσε. Απέναντι σε μία καλύτερη και πιο δουλεμένη ομάδα θα υπήρχε σοβαρό πρόβλημα.

Το θέμα είναι το από εδώ και πέρα. Τώρα θα διαπιστώσουμε αν όντως υπάρχει εξέλιξη σε σχέση με όσα ζήσαμε στα προκριματικά του Μουντιάλ για παράδειγμα. Τα δύο εντός έδρας ματς με Ολλανδία και Γερμανία είναι δύο παιχνίδια που θα δείξουν πράγματα και δεν είναι απαραίτητο να κάνει δύο νίκες η Εθνική για να μας πείσει ότι άλλαξε. Απέναντί μας εξάλλου έχουμε δύο μεγαθήρια που ναι μεν βρίσκονται υπό ανακατασκευή με νέους προπονητές στο τιμόνι τους, αλλά δεν παύουν να είναι δύο πολύ μεγάλες ομάδες. Είναι η ώρα όμως να αποδείξει και η δική μας Εθνική πως πραγματικά ανήκει στην ελίτ.

Και αυτό δεν θα συμβεί με ένα αποτέλεσμα που θα μπορούσες να πεις ότι είναι και τυχαίο. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε το 0-3 από την Αγγλία στο προηγούμενο Nations League μετά τη μεγάλη νίκη στο Λονδίνο. Δεν ήταν ούτε η ήττα που πείραξε σε εκείνο το παιχνίδι ούτε καν το σκορ. Ηταν ο τρόπος. Φάνηκε να έχει χάσει η Εθνική πριν ξεκινήσει το ματς. Αυτό δεν πρέπει να συμβεί ξανά. Αυτή η ευκαιρία δεν πρέπει να χαθεί. Τώρα η Εθνική θα διαμορφώσει τον χαρακτήρα της και πάνω σε όλες αυτές τις εμπειρίες θα πατήσει για να πετύχει τον μεγάλο στόχο στα προκριματικά του Euro που είναι η επιστροφή στην τελική φάση της διοργάνωσης. Βήμα-βήμα και χωρίς υπερβολές που συνήθως δεν μας βγαίνουν σε καλό.