Το μάθημα που μας έδωσε ο Μαζωνάκης

-Ο έρωτας είναι απαραίτητος στην ζωή σας; «Δεν έχω ζήσει τον μεγάλο έρωτα εγώ. Πολλά δεν έχω ζήσει. Εύχομαι από εδώ και πέρα να απολαμβάνω όσα μου συμβαίνουν». – Δεν τα απολαμβάνετε; «Οχι». – Αν χτυπήσει το τηλέφωνο και είναι η μητέρα σας, θα απαντήσετε; «Μπορεί και όχι».

Σκόρπιες ατάκες του Γιώργου Μαζωνάκη από συνεντεύξεις. Η ανάρτηση των γενεθλίων του το 2024, όπου ευχαριστούσε για τις ευχές και έσβηνε τούρτα μόνος με έναν φίλο. Ολα κομμάτια του ίδιου παζλ συνθέτουν την εικόνα που έκανε τον Γιώργο Μαζωνάκη καθολικά αγαπητό και εξηγούν τις αυθόρμητες εκδηλώσεις ανυπόκριτης λατρείας και απέραντης θλίψης. Στην εποχή της προβεβλημένης ευτυχίας, της αψεγάδιαστης τελειότητας, των φιλοτεχνημένων εικόνων οικογενειακής θαλπωρής, ο Γιώργος Μαζωνάκης ανεπιτήδευτα έδειχνε τις ρωγμές του, τη δική του αληθινή ζωή, που έμοιαζε με εκείνη των θαυμαστών του. Ναι, έμενε σε ένα πολυτελές σπίτι, φορούσε ακριβά ρούχα, ποτέ δεν δήλωσε υποκριτικά ότι τα βγάζει δύσκολα πέρα, προσπαθώντας έτσι να εξισωθεί με το κοινό του. Η ταύτιση γινόταν αυθόρμητα, με τη γνήσια λαϊκότητά του, που ποτέ δεν επέτρεψε να ολισθήσει στον λαϊκισμό.

Τη στιγμή που το star system μανιωδώς σκηνοθετεί μια αδιάπτωτη ευτυχία και όλοι δηλώνουν «ευλογημένοι» και «ευγνώμονες» για τις τέλειες ζωές τους, ο Μαζωνάκης άφηνε να φαίνονται οι ατέλειές του. Ανέλυε τη διαφορά μοναξιάς και μοναχικότητας σε ένα περιβάλλον όπου εκπρόσωποι της σόουμπιζ περιγράφουν αδιαλείπτως το πόσο ερωτευμένοι είναι στους γάμους τους και ως μόνο οικογενειακό καβγά την επιθυμία του/της συζύγου για περισσότερα παιδιά. Ο Γιώργος Μαζωνάκης απαντούσε αυθόρμητα πως δεν έχει ζήσει μεγάλο έρωτα και πως δεν μιλά με την οικογένειά του.

Εβαζε φίλτρα στις φωτογραφίες του Instagram, αλλά ποτέ στην ζωή του, η οποία ουδέποτε αποτέλεσε καταπιεστικό πρότυπο για το κοινό. Μας έδειξε στην πράξη πως δεν χρειάζεται να δείχνεις τέλειος για να γίνεις αγαπητός. Αντιθέτως, σάρκαζε τις αδυναμίες του, τσαλάκωνε την εικόνα του, διατηρούσε μια αντισυμβατικότητα, όχι ως επικοινωνιακή τακτική, αλλά ως ειλικρινή έκφραση της προσωπικότητάς του. Βοηθούσε διαρκώς όσους είχαν ανάγκη, κυρίως αθόρυβα, κόντρα στη συνήθη υπερπροβολή της φιλανθρωπίας, που την καθιστά ελεημοσύνη. Το 2023, στη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου τραγούδησε στις κρατούμενες των φυλακών Κορυδαλλού, αντί να αναρτήσει κόκκινα δώρα και καρδιές. Αλλωστε, ποτέ δεν πούλησε την ερωτική του ζωή. Οταν ρωτήθηκε γιατί δεν μιλάει για τα προσωπικά του, απάντησε αυθόρμητα «δεν έχτισα την καριέρα μου με γάμους, σχέσεις και χωρισμούς». Ακόμα και ο ακούσιος εγκλεισμός του στο Δρομοκαΐτειο, δεν άλλαξε το βλέμμα του κοινού στο πρόσωπό του.

Αντίθετα, ο μιντιακός κανιβαλισμός στον οποίο με μένος κάποιοι επιδόθηκαν, προκάλεσε κύμα συμπάθειας. Ποτέ δεν βγήκε να απαντήσει. «Δεν μου αρέσει να κρίνω και να σχολιάζω τους άλλους, ο καθένας ας κοιτά τον εαυτό του». Ακόμα και εκείνοι που βρήκαν τον θάνατό του ως ευκαιρία να αποκτήσουν ξανά τηλεοπτικό χρόνο κατηγορώντας τον, κρύφτηκαν όταν πέρασαν τα πρώτα 24ωρα. Η κακεντρέχεια εξαϋλώθηκε από την απέραντη αγάπη του κοινού. Που τον λάτρεψε και το λάτρεψε. Η σχέση ήταν αμοιβαία και ειλικρινής. Ακόμα και τους εκατοντάδες χιλιάδες ακολούθους που είχε στα social media ποτέ δεν τους χρησιμοποίησε ως ράφι για χορηγούμενες «τοποθετήσεις προϊόντος».

Ακούγοντας στον επικήδειο την αναφορά του Μητροπολίτη Νίκαιας «ο θάνατος μας λέει να μη χάνουμε χρόνο να πούμε αμέσως ότι αγαπάμε ο ένας τον άλλο» ένιωσα μια απέραντη θλίψη.

Αραγε ο Μαζωνάκης ένιωσε, ήξερε πόσο τον αγαπούσαμε;

Ή το δείξαμε όταν πια ήταν αργά;