Η μπαγκέτα του Μαξίμου

Παρακολούθησα κι εγώ, όπως κι εσείς υποθέτω, αυτή τη θεαματική προβολή του… τεράστιου γεγονότος που έφερε τον τίτλο «αποφυλάκιση Κασιδιάρη». Κανάλια διέκοψαν το πρόγραμμά τους για να μεταδώσουν την είδηση που… συντάραξε τον κόσμο, κι άλλα έκαναν απευθείας μετάδοση από τις φυλακές Δομοκού, προκειμένου να μη μείνει ανενημέρωτος κανείς από τους τηλεθεατές τους ότι αυτό το φασιστοειδές είναι πλέον ελεύθερο να κινείται ανάμεσά μας. Ζήσαμε… αξέχαστες εποχές σαν τότε που η Χρυσή Αυγή αποτελούσε μια «σοβαρή περίπτωση», κι άλλες κατά τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ φλέρταρε μαζί της επειδή οι ψήφοι της «δεν είχαν χρώμα».

Δεν θα πω ντράπηκε και η ντροπή γι’ αυτά τα απίστευτα πράγματα που είδαμε την Τρίτη, θα αναφέρω απλώς ότι τίποτε εξ όλων αυτών δεν είναι χωρίς καθοδήγηση. Χωρίς την μπαγκέτα που δίνει τον τόνο και κινεί την ορχήστρα. Κι αυτή την μπαγκέτα, όπως είναι γνωστό, ένας μπορεί να την κρατάει, κι αυτός δεν είναι άλλος από το απρόσωπο Μέγαρο Μαξίμου! Ναι, μάλιστα, και θα εξηγήσω παρακάτω το γιατί…

«Ο θάνατός σου, η ζωή μου»

Αυτοί οι απίθανοι τύποι λοιπόν, που συγκροτούν αυτό το υποσύνολο που ονομάζεται «Μέγαρο Μαξίμου», έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα (φυσικά, ύστερα από αλλεπάλληλες έρευνες της κοινής γνώμης – focus groups και τα ρέστα) ότι αυτός που μπορεί να κάνει τη ζημιά στο κόμμα Σαμαρά δεν είναι άλλος από τον… Ηλία Κασιδιάρη. Οτι ένα δυνητικό κόμμα Κασιδιάρη μπορεί, λέει, να κόψει στη μέση την εκλογική απήχηση του «κόμματος» Σαμαρά και πολύ πιθανόν να τον αφήσει και εκτός Βουλής!!!

Δίνουν μάλιστα και νούμερα τα… «νούμερα». Οτι έως πρόσφατα έβρισκαν στις μετρήσεις το «κόμμα» Σαμαρά γύρω στο 6% και με το που εμφανίστηκε ο Κασιδιάρης το ποσοστό έπεσε στο 3% και με τάση να κατρακυλάει.

Ταραχτήκατε; Δεν θα ‘πρεπε. Η κόντρα με τον πρόεδρο Αντώνη (Σαμαρά) έχει πλέον πάρει τέτοιες διαστάσεις, που αυτοδικαίως είναι της κατηγορίας «ο θάνατός σου, η ζωή μου». Είναι αγώνας επιβίωσης της Δεξιάς στην εξουσία και ταυτόχρονα, ως προϋπόθεση, εξόντωσης του αντιπάλου.

Τούτων δοθέντων, υποθέτω ότι δεν πρέπει να μένει σε κανέναν αμφιβολία ότι η υπερπροβολή που είχε η αποφυλάκιση του φασιστο-Ηλία του Δομοκού, ειδικά από ορισμένα, σταμπαρισμένα φιλοκυβερνητικά, κανάλια, επί της ουσίας εξυπηρετούσε τον σχεδιασμό κατά Σαμαρά.

Η οικονομία σε κίνδυνο

Ο κόσμος κοιμάται τον ύπνο του δικαίου, όμως εκείνοι που ξέρουν, όχι ύπνος δεν τους κολλάει, αλλά κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα. Αναφέρομαι στον κόσμο της οικονομίας. Πρόκειται για τους ανθρώπους οι οποίοι, ως εκ της θέσεώς τους, γνωρίζουν ότι αυτό που «βράζει» στο παρασκήνιο, και δεν είναι η κρίση στα καύσιμα ούτε η εξέλιξη του πληθωρισμού και οι επιπτώσεις του στην ακρίβεια, μπορεί να τινάξει την… «μπάνκα», συγγνώμη, τη χώρα ήθελα να πω, στον αέρα!

Το πιο σημαντικό είναι ότι αυτός που λογικά θα έπρεπε να παρέμβει για να διευθετήσει τα πράγματα πριν φτάσουν ως εδώ, τώρα βρίσκεται εν μέσω διασταυρούμενων πυρών και δεν ξέρει με ποιον να πάει και ποιον να αφήσει.

Πολλούς, κι εμένα ανάμεσά τους, ποσώς τους ενδιαφέρει το προσωπικό δίλημμα εκείνου που επί της ουσίας είναι ο καθ’ ολοκληρίαν υπεύθυνος για ό,τι συμβαίνει, δεδομένου ότι όταν έπρεπε να παρέμβει για να αποτρέψει τη «φούσκα» που φούσκωνε με ταχύτητα, δεν το έκανε. Τους ενδιαφέρει η χώρα, και η οικονομία της, η οποία 15 χρόνια μετά την κατάρρευση του 2010 κινδυνεύει για πρώτη φορά πραγματικά να βρεθεί στα βράχια…

Οι επιπτώσεις δύο πολέμων

Φυσικά, ό,τι προανέφερα δεν είναι (ακόμη τουλάχιστον…) στη δημόσια σφαίρα. Αυτό όμως που δειλά δειλά ξεπροβάλλει φέρει τον τίτλο «πραγματικές επιπτώσεις του πολέμου» και δεν αφορά μόνο τον πόλεμο στον Περσικό Κόλπο, αλλά και τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Η πετρελαϊκή κρίση που προκαλούν αφενός οι καταλήψεις των ανταρτών Χούθι επίκαιρων θέσεων στην Ερυθρά Θάλασσα και αφετέρου τα πλήγματα που έχει επιφέρει η Ουκρανία σε ενεργειακές εγκαταστάσεις στη Ρωσία, δημιουργεί ένα ασφυκτικό πλαίσιο, οι επιπτώσεις του οποίου αρχίζουν να φτάνουν και στα μέρη μας σαν τα απόνερα που δημιουργεί μια πέτρα σε ακίνητα νερά.

Η κυβέρνηση, παρότι κινείται με χαμηλές ταχύτητες ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα, γνωρίζει πολύ καλά ότι η μείωση της παραγωγής δημητριακών στην Ουκρανία, σε συνδυασμό με την εκτόξευση του κόστους μεταφοράς τους στη Δύση (και την Ελλάδα), θα προκαλέσει αλυσιδωτές αυξήσεις σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα.

Αυτά δεν τα λέω εγώ, τα εξομολογούνται τα περισσότερα κυβερνητικά στελέχη. Ενα εκ των οποίων μου ανέφερε προχθές ότι «δεν έχουμε δει τίποτε ακόμη» – αναφερόταν στις επιπτώσεις των δύο πολέμων…

Χειμώνας βαρύς

Κατά το ίδιο στέλεχος, ο λόγος που η κυβέρνηση επί του παρόντος δεν πρόκειται να κάνει κάτι είναι γιατί επί της ουσίας δεν… γνωρίζει τι πρέπει να κάνει. Να παρέμβει, ας πούμε, για να συγκρατηθούν οι τιμές στα καύσιμα; Και πόσο να παρέμβει, αφού δεν μπορεί σε αυτή τη φάση να γνωρίζει τι εμπεριέχει το τσουνάμι που επέρχεται;

Το ίδιο κυβερνητικό στέλεχος μου ανέφερε ότι η αδυναμία να εκτιμηθεί έστω και κατά προσέγγιση το μέγεθος των επαπειλούμενων επιπτώσεων κάνει την κυβέρνηση να είναι εξαιρετικά επιφυλακτική και, επί του παρόντος, να επιλέγει τη θέση παρατηρητή της κατάστασης.

Μου ανέφερε επίσης ότι ο «κουμπαράς» περιέχει κάτι λιγότερο από 200 εκατ. ευρώ και, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, αυτά, όταν θα έρθει πραγματικά η κρίση στην εφοδιαστική αλυσίδα, δεν θα φτάνουν ούτε για «ζήτω».

Δύσκολος θα είναι ο χειμώνας, πολύ δύσκολος.

Κάπου υπάρχει ένα ψέμα

Δημοσκοπήσεις επί δημοσκοπήσεων δημοσιοποιούνται (και σήμερα και αύριο, επίσης), αλλά δεν μας κάνουν σοφότερους. Αυτό που κατέγραφαν πριν από το καλοκαίρι, καταγράφουν (υποτίθεται…) και τώρα. Τη ΝουΔου κοντά στο 30% – σαν να μην πέρασε μια μέρα και σαν να μην απέδωσε τίποτε το πακέτο των 2,2 δισ. ευρώ που πήγε ο άλλος και εξήγγειλε στη ΔΕΘ. Αρα, τι να πιστέψουμε κι εμείς;

Οτι το πριν από το καλοκαίρι 30% δεν ήταν ακριβώς 30%, αλλά παρακάτω, και τώρα που ο λαός κατάλαβε τη γαλαντομία του ηγέτη, αποφάσισε να σταθεί κοντά του, φτάνοντας το ποσοστό της ΝουΔου στο 30%; Ή το ένα συμβαίνει ή το άλλο. Και τα δύο μαζί δεν γίνεται. Ειδικά όταν οι «επιστήμονες» μας «πληροφορούν» επίσης ότι η ΝουΔου αύξησε μετά τη ΔΕΘ τα ποσοστά της κατά 1,5-2 μονάδες. Κάπου υπάρχει ένα ψέμα, μια ανάσα, μια πνοή, σαν λουλούδι κάποιο χέρι θα μας κόψει μιαν αυγή – Καζαντζίδης.

Τα μυστήρια των γκάλοπ

Το άλλο ψέμα των δημοσκοπήσεων, που γίνεται επίσης επί σκοπώ, προκειμένου να στηρίξει το αφήγημα του Μεγάρου Μαξίμου περί «Τσίπρα μπαμπούλα», είναι ακριβώς το ποσοστό του κόμματος ΕΛΑΣ. Πώς γίνεται αυτό το ποσοστό να παραμένει σταθερό στο 16%, όταν ανεβαίνουν επίσης η Πλεύση Ελευθερίας, ο ΣΥΡΙΖΑ και το κόμμα Βαρουφάκη, τους οποίους υποτίθεται ότι εξαφάνιζε το κόμμα ΕΛΑΣ – Τσίπρα, είναι ένα ακόμη από τα μυστήρια της φύσης και της άγριας Δύσης!

Διότι ναι (καταλαβαίνω), «απειλή», αλλά μην παίρνει και πολύ θάρρος. Ασ’ το 15 μονάδες πίσω, αλλά όχι τρίτο κόμμα, ας πούμε. Διότι το τρίτο κόμμα δεν μπορείς να το εμφανίσεις σαν «μπαμπούλα», ακόμη κι αν του φορέσεις μάσκα του κόμη Δράκουλα!

Μα τι ωραία πράγματα ζούμε, τι ωραία…