Στο σφυρί η «Πολύχρωμη ζωή» του Βασίλι Καντίνσκι
Το μεγαλύτερο έργο που είχε ζωγραφίσει εκείνη την εποχή ο Βασίλι Καντίνσκι, «Η πολύχρωμη ζωή», το οποίο είχε μια ταραχώδη πορεία καθώς εγκαταλείφθηκε από τους ιδιοκτήτες της στα χρόνια των Ναζί, έμεινε για δεκαετίες σε ένα γερμανικό μουσείο και μόλις πριν από τρία χρόνια επεστράφη στους νόμιμους κατόχους του, ετοιμάζεται για ακόμη μία φορά να αλλάξει χέρια. Αυτή τη φορά στο πλαίσιο της δημοπρασίας που διοργανώνει ο οίκος Κρίστις στο Λονδίνο στις 14 Οκτωβρίου.
Με διαστάσεις λίγο μεγαλύτερες από 1,20 Χ 1,50 μ., στο συγκεκριμένο ζωγραφικό που ο Καντίνσκι φιλοτέχνησε το 1907 επιχείρησε να συμπυκνώσει τον πλούτο και την πολυμορφία της ζωής, όπως είχαν κάνει και άλλοι καλλιτέχνες της εποχής, μεταξύ των οποίων ο Ανρί Ματίς με τη «Χαρά της ζωής» (1905 – 06) και ο Αντρέ Ντερέν με τον «Χορό» (1906).
Το έργο παρουσιάστηκε στο Φθινοπωρινό Σαλόνι του Παρισιού τη χρονιά της δημιουργίας του. Στο κέντρο του απλώνεται ένα ποιμενικό τοπίο, γεμάτο από προσκυνητές, αγρότες, αγίους, ευγενείς, μητέρες και παιδιά. Πολλές από τις μορφές και τις σκηνές αντλούν την έμπνευσή τους από τους ρωσικούς θρύλους, τη λαϊκή παράδοση και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις.
Η εκτίμηση των ειδικών ξεπερνά τα 30 εκατ. δολάρια, τη στιγμή που το ρεκόρ δημοπρασίας του ρώσου καλλιτέχνη σημειώθηκε από τους Σόθμπις του Λονδίνου το 2023 για το «Μουρνάου με εκκλησία ΙΙ» (1910). Πρόκειται για ένα έργο με παρόμοια ιστορία όπως «Η πολύχρωμη ζωή» – είχε κλαπεί από τους Ναζί, είχε παραμείνει επί πολλά χρόνια σε μουσείο και είχε επιστραφεί λίγο πριν από τη δημοπρασία στους νόμιμους ιδιοκτήτες του – το οποίο πωλήθηκε έναντι 37,2 εκατ. λιρών, ποσό που τότε αντιστοιχούσε σε 44,9 εκατ. δολάρια.
Η ζωγραφική σύνθεση του Καντίνσκι που βγαίνει τώρα στο σφυρί ανήκε στον μεγαλέμπορο ραπτομηχανών στο Αμστερνταμ Εμανουέλ Αλμπερτ Λέβενσταϊν και τη σύζυγό του Χέντβιχ Λέβενσταϊν – Βάιερμαν. Το ζευγάρι αγόρασε το έργο το 1927. Τα παιδιά τους, Ρόμπερτ και Βίλχελμινε Λέβενσταϊν, την παραχώρησαν στο Μουσείο Στέντελικ του Αμστερνταμ για φύλαξη, πριν εγκαταλείψουν την Ολλανδία ενόψει της ναζιστικής εισβολής.
Το 1940 οι Ναζί κατάσχεσαν την περιουσία της οικογένειας. Ο πίνακας πωλήθηκε στη συνέχεια σε δημοπρασία στον συλλέκτη Σάλομον Μπ. Σλάιπερ. Το 1972 αποκτήθηκε από την Κρατική Τράπεζα της Βαυαρίας και, έναν χρόνο αργότερα, παραχωρήθηκε με μακροχρόνιο δανεισμό στο Λένμπαχαους του Μονάχου, όπου παρέμεινε για περισσότερες από πέντε δεκαετίες.
Τα παιδιά του ζευγαριού αναζητούσαν για χρόνια τη συλλογή των γονιών τους και ύστερα από πολλές περιπέτειες και εξαετή δικαστική διαμάχη με την τράπεζα κατάφεραν να τον επανακτήσουν.