Ξορκίζοντας το «απρόβλεπτο»
Εάν το μέσο είναι το μήνυμα, η φετινή ΔΕΘ που οδηγεί όλη την πολιτική σκηνή στην τελική στροφή προς τις κάλπες, αποτελεί το μέσο για να εκπέμψουν άπαντες πληθώρα μηνυμάτων. Να δώσουν απαντήσεις, να ορίσουν το πεδίο τους και να αποκαλύψουν σχεδιασμούς. Είναι αμφίβολο, ωστόσο, εάν από το ίδιο βήμα θα υπάρξει απάντηση για το βασικό δίλημμα που θα αναδειχθεί στην εκλογική ευθεία.
Θα είναι η Οικονομία, θα είναι τα εθνικά ζητήματα, θα είναι η επικύρωση ή μη της κυβερνητικής πολιτικής και σύνθεσης το κυρίαρχο θέμα ή θα προκύψει στην πορεία κάποιο ζήτημα που θα αναγκάσει κάθε κομματική έδρα να αναζητήσει κι ένα διαφορετικό πλάνο; Ο Κυριάκος Πιερρακάκης δεν ανησυχεί για εξελίξεις στο πεδίο της Οικονομίας που θα βγάλουν το κάρο από τον δρόμο, έστω κι αν γνωρίζει καλά ότι στο τέλος της ημέρας το πορτοφόλι του καθενός παίζει τον ρόλο του.
Απεναντίας, κινείται με τη βεβαιότητα ότι την ώρα της λαϊκής κρίσης οι οικονομικές επιδόσεις μπορεί να αποδειχθούν το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της δεύτερης τετραετίας Μητσοτάκη. Ούτε διαβλέπει κάποια μείζονος σημασίας κρίση στα εθνικά, παρά το κρεσέντο των τουρκικών προκλήσεων που έχουν επανέλθει στην ημερήσια διάταξη.
Φοβάται, ωστόσο, το «απρόβλεπτο» – εκείνη την εξέλιξη που θα μπορούσε να πιάσει απροετοίμαστο τον κυβερνητικό σχεδιασμό, είτε προέρχεται εντός είτε εκτός της συνοριακής γραμμής. Ενα γεγονός που θα αιφνιδιάσει θα μπορούσε να ανοίξει πληγές και τα αντίδοτα να μη λειτουργήσουν, κυρίως επειδή δεν θα υπάρχει ο απαιτούμενος χρόνος.
Εάν υπάρχει χρόνος, τα αντανακλαστικά θα μπορούσαν να αυξήσουν τον ζωτικό χώρο, όπως έγινε, για παράδειγμα, την περίοδο της «απρόβλεπτης» πανδημίας που σχεδόν όλοι έχουν αναγνωρίσει ότι ήταν καταλύτης για την εκτόξευση της ΝΔ στο 41%. Το gov.gr και τα SMS του υπουργείου Ψηφιακής Μεταρρύθμισης είχαν λειτουργήσει και ψυχολογικά ως ένα καθολικό δίχτυ ασφαλείας. Εάν ο καταλύτης στις κάλπες του 2027 είναι εν τέλει η Οικονομία, ο Πιερρακάκης μπορεί να αποδειχθεί κεντρικό πρόσωπο σε δύο αναμετρήσεις.
Είναι ξεκάθαρο ότι τέσσερα χρόνια μετά έχουν αλλάξει οι όροι του παιχνιδιού και για τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Δεν είναι μόνον η αναβάθμιση στην κυβερνητική βιτρίνα, αλλά και η θέση του επικεφαλής του Eurogroup που λειτουργεί ως πολιτική golden visa, εξασφαλίζοντας άλλη δυναμική και παρεμβατικότητα.
Στη βάση αυτή, μπορεί πλέον να καλεί την Ευρώπη να εγκαταλείψει την αδράνεια και να υιοθετήσει μια σαφή στρατηγική κατεύθυνση για την ανάπτυξη και την αυτονομία της. Ή να νουθετεί πολιτικές παρατάξεις να ξεφύγουν από τον «οικονομικό λαϊκισμό» και την «πλειοδοσία ανεδαφικών υποσχέσεων». Κι ακόμη περισσότερο, να διαμορφώνει έναν αξιακό χάρτη για «ένα μέλλον που ανήκει στο σήμερα, όχι σε ένα ναρκοθετημένο αύριο», καθώς «τα χρέη των προηγούμενων γενεών δεν πρέπει να περνούν στις επόμενες». Μπορεί πίσω από αυτές στις γραμμές κάποιοι να διαβάζουν μελλοντικά συνθήματα, αλλά είναι εξίσου πρόδηλο ότι ο Πιερρακάκης φορτίζει και την προεκλογική μπαταρία της κυβέρνησης.
Η πρόωρη αποπληρωμή δημόσιου χρέους βρίσκεται ήδη στη φαρέτρα Μητσοτάκη για την αναμέτρηση της ΔΕΘ, αλλά θα αποτελέσει βασικό επιχείρημα έως τις κάλπες. Το επιχείρημα ότι το ελληνικό χρέος που είχε φτάσει κοντά στο 210% μετά την πανδημία, τείνει προς το 136,8% του ΑΕΠ φέτος, με σαφή τάση να βρεθεί κάτω από το 120% μέχρι το 2030, αποκτά δε πρόσθετη αξία όταν το υπογραμμίζει ο πρόεδρος του Eurogroup. Και δεν υπάρχει «ούτε ένα καλό επιχείρημα» για τη μη πρόωρη αποπληρωμή του δημόσιου χρέους.
Το νέο «πακέτο» μέτρων, μαζί με τις καθιερωμένες εκπλήξεις της τελευταίας στιγμής, θα μετρηθούν διεξοδικά έως το τέλος του μήνα, ώστε να υπάρχει σαφής οδηγός για τις τάσεις που διαμορφώνονται στη νέα κοινοβουλευτική περίοδο και την προεκλογική αφετηρία. Χωρίς «απρόβλεπτα», στο Μαξίμου εκτιμούν ότι η δυναμική του φθινοπώρου δύσκολα θα ανατραπεί έως τον Μάιο. Η επιστροφή από τη ΔΕΘ, συνεπώς, βασικός στόχος είναι να μη συνοδεύεται από φάλτσα και απώλειες. Για τον Πιερρακάκη, επιπροσθέτως, το διήμερο στη Θεσσαλονίκη μπορεί να αποτελεί και μια παρακαταθήκη.