Ο Γρηγόρης Τζίμπουλας στο tanea.gr: «Υπάρχει πίκρα για τον χαμένο τελικό – Αφιερώνω το μετάλλιο στην πατρίδα μας, την οικογένειά μου και τους συμπαίκτες μου»

Οι επιτυχίες δεν σταματούν ποτέ για τη γαλανόλευκη. Η Εθνική Ελλάδας χάντμπολ ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου στους Μεσογειακούς Αγώνες και έγραψε ιστορία. Πρώτα, εξασφαλίζοντας την παρουσία της στα ημιτελικά του τουρνουά -κάτι που είχε να συμβεί 35 χρόνια- και μετέπειτα κατακτώντας το πρώτο μετάλλιο, νικώντας την Πορτογαλία στους «4».

Στον τελικό, απέναντι στην ισχυρή Αίγυπτο, ηττήθηκε στο τέλος στις λεπτομέρειες. Πίκρα στους παίκτες σαφώς και υπάρχει, αλλά μπροστά στο επίτευγμά τους μικρή σημασία έχει. Τα παλικάρια του Γιώργου Ζαραβίνα έκαναν περήφανους όλους τους Έλληνες και, με αυτή τη νέα τους διάκριση, δίνουν μεγάλες υποσχέσεις για το μέλλον.

Ο Γρηγόρης Τζίμπουλας, βασικό στέλεχος της Εθνικής μας, μιλά στο tanea.gr για την πορεία της χώρας μας στο τουρνουά, τα συναισθήματά του, αλλά και τα όνειρά του με τη γαλανόλευκη. Παράλληλα, επισημαίνει τη στήριξη και την αγάπη που εισπράττει ο ίδιος και οι συμπαίκτες του από την Ομοσπονδία.

Τι στόχους είχατε θέσει στην αρχή του τουρνουά;

«Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή του τουρνουά δεν περιμέναμε ότι θα φτάναμε μέχρι το ασημένιο μετάλλιο. Ωστόσο, παιχνίδι με το παιχνίδι ήμασταν ολοένα και πιο ανταγωνιστικοί και σύντομα καταλάβαμε τις δυνατότητές μας. Αυτό δημιούργησε μεγαλύτερες απαιτήσεις και προσδοκίες για τη συνέχεια. Εμείς, όμως, κοιτούσαμε μόνο μπροστά και προσπαθούσαμε σε κάθε αγώνα να δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό».

Μετά την ισοπαλία με την Αλγερία, ο κόουτς Ζαραβίνας είχε πει ότι δείξατε χαρακτήρα και πως μπορούσατε να διεκδικήσετε ακόμη και μετάλλιο. Εκ των υστέρων, ήταν εκείνο το παιχνίδι το σημείο-κλειδί της πορείας σας;

«Σίγουρα, ήταν ένα από τα πιο δύσκολα παιχνίδια του τουρνουά. Η Αλγερία διέθετε μία από τις καλύτερες άμυνες της διοργάνωσης και ήταν μια ομάδα που αγωνιστικά δεν μας ταίριαζε. Παρ’ όλα αυτά, δείξαμε χαρακτήρα και καταφέραμε, με το «buzzer beater» του Στάθη, να πάρουμε τον απαιτούμενο βαθμό και να εξασφαλίσουμε την πρώτη θέση στον όμιλο. Θεωρώ ότι ήταν ένα από τα παιχνίδια-κλειδιά της πορείας μας».

Παρότι υπήρχαν αρκετά νέα πρόσωπα στην ομάδα, καταφέρατε να «δέσετε» πολύ γρήγορα. Ποιο ήταν το μυστικό της επιτυχίας;

«Ναι, υπήρχαν κάποια νέα πρόσωπα στην ομάδα, όμως όλοι είχαμε τον ίδιο στόχο και την ίδια θέληση: να δώσουμε τα πάντα, ανεξάρτητα από το ποιον είχαμε απέναντί μας. Το να αγωνίζεσαι για την Εθνική ομάδα είναι υπέρτατη τιμή. Έτσι, κάθε νέος παίκτης που έρχεται στην ομάδα θέλει να δώσει τον καλύτερό του εαυτό για το εθνόσημο. Είχαμε όλοι ένα κοινό κίνητρο, να τιμήσουμε τα γαλανόλευκα. Χάρη σε αυτό καταφέραμε να δεθούμε γρήγορα και να αποκτήσουμε χημεία ως σύνολο».

Με τη νίκη επί της Κύπρου εξασφαλίσατε την παρουσία σας στα ημιτελικά, κάτι που είχε να συμβεί 35 χρόνια. Πόσο εύκολο ήταν να διαχειριστείτε αυτή την επιτυχία ενόψει του ημιτελικού;

«Τα παιχνίδια αυτά ήταν ιστορικά για την Εθνική, ωστόσο οι συμπαίκτες μου κι εγώ τα αντιμετωπίσαμε με ευχάριστη διάθεση. Δεν αφήσαμε το άγχος να μας καταβάλει και προσπαθήσαμε να απολαύσουμε κάθε στιγμή. Παίζαμε και το ευχαριστιόμασταν, έχοντας φυσικά επίγνωση της μεγάλης ευκαιρίας που είχαμε μπροστά μας. Πιστεύω πως αυτή ήταν και η μεγαλύτερη επιτυχία μας στη διαχείριση του τουρνουά».

Στον τελικό με την Αίγυπτο, η ήττα κρίθηκε στις λεπτομέρειες. Σας αφήνει πικρία το αποτέλεσμα;

«Ναι, υπάρχει πικρία, γιατί φτάσαμε πολύ κοντά στο χρυσό μετάλλιο απέναντι σε μια παγκόσμια δύναμη όπως είναι η Αίγυπτος. Δυστυχώς, κάποιες μικρές λεπτομέρειες έκριναν την αναμέτρηση εις βάρος μας. Σε αυτό το επίπεδο δεν χρειάζεται να κάνεις πολλά λάθη, ο αντίπαλος εκμεταλλεύεται κάθε αδυναμία. Ήμασταν μια ανάσα από την κορυφή. Θα το θυμόμαστε για όλη μας τη ζωή».

Το πρώτο μετάλλιο για την Εθνική χάντμπολ είναι πλέον γεγονός. Ποια είναι τα συναισθήματα;

«Είναι πολλά και έντονα. Νομίζω πως μετά από αυτή τη διάκριση η ομάδα πρέπει να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερες απαιτήσεις και στόχους. Θέλουμε να συμμετέχουμε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, να προκρινόμαστε σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα και στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Πλέον, με αυτή την επιτυχία, πρέπει να εκμεταλλευτούμε την ώθηση που έχουμε πάρει και να συνεχίσουμε να δουλεύουμε σκληρά. Ο καθένας ξεχωριστά πρέπει να κάνει το καλύτερο που μπορεί και, όταν μας καλεί η Εθνική, να τα δίνουμε όλα, ώστε να πετυχαίνουμε τους στόχους μας».

Τον τελευταίο καιρό έρχονται συνεχώς διακρίσεις για το ελληνικό χάντμπολ. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς ότι η Ομοσπονδία βρίσκεται κοντά στην ομάδα και στηρίζει αυτή την προσπάθεια;

«Είναι πάρα πολύ σημαντικό να έχουμε, και το τονίζω, ανθρώπους δικούς μας δίπλα μας και να νιώθουμε τη στήριξή τους. Η παρουσία τους ενισχύει το κίνητρό μας, γιατί δεν θέλουμε να τους απογοητεύουμε, αλλά να τους κάνουμε να αισθάνονται υπερήφανοι για εμάς. Νομίζω, μάλιστα, ότι τα δικά μας όνειρα και αυτά των ανθρώπων της Ομοσπονδίας ταυτίζονται: να έρθουν ακόμη περισσότερες διακρίσεις με την Εθνική ομάδα».

Ποιος είναι ο επόμενος μεγάλος στόχος , το όνειρο σου, φορώντας τα γαλανόλευκα;

«Αρχικά, θα ήθελα να πετύχουμε κάτι αντίστοιχο με τη χρυσή γενιά του 2004, που κατέκτησε την 6η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες και την 6η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2005. Εννοείται πως όνειρό μου είναι να κατακτήσουμε και ένα μετάλλιο, είτε σε Ευρωπαϊκό είτε σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα είτε στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ξέρω ότι για να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο απαιτείται πολλή δουλειά ακόμη, αλλά αυτό είναι το μεγάλο μου όνειρο φορώντας τα γαλανόλευκα».

Ήσουν καθοριστικός στην πρόκριση της Εθνικής στο Παγκόσμιο του 2027 και τώρα στην κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου στους Μεσογειακούς. Τι σημαίνει για σένα προσωπικά αυτή η πορεία με την γαλανόλευκη και πού αφιερώνεις το μετάλλιο;

«Περνάω πάρα πολλές ώρες στο γήπεδο και προετοιμάζομαι πολύ για αυτά τα παιχνίδια, ειδικά σε ψυχολογικό επίπεδο. Θέλω να μπορώ να βοηθάω την ομάδα μου όταν έρχεται η δύσκολη στιγμή και μου αρέσει να παίρνω την ευθύνη πάνω μου. Όλα αυτά έρχονται σταδιακά και, όσο μεγαλώνω, μαθαίνω να τα αντιμετωπίζω όλο και πιο ώριμα. Όσο βελτιώνομαι, αισθάνομαι ότι γίνομαι και πιο αποτελεσματικός για την ομάδα.

Το μετάλλιο το αφιερώνω στην πατρίδα μας, την Ελλάδα, στην οικογένειά μου και, φυσικά, στους συμπαίκτες μου».