Tο πλήγμα στις θέσεις εργασίας λόγω ΤΝ και πώς θα μειωθεί

Η μετατόπιση θέσεων εργασίας που σχετίζεται με την τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) έρχεται, αν και κανείς δεν ξέρει πόσο γρήγορα θα προχωρήσει, πόσο μακριά θα φτάσει και ποιους τομείς θα επηρεάσει περισσότερο. Πολλά εξαρτώνται από τον ρυθμό με τον οποίο οι μεμονωμένες εταιρείες εφαρμόζουν την τεχνολογία στις δραστηριότητές τους.

Προς το παρόν, η υιοθέτηση παρεμποδίζεται από τη δυσκολία ενσωμάτωσης των ήδη εκπληκτικών δυνατοτήτων της τεχνητής νοημοσύνης στις υπάρχουσες ροές εργασίας με τρόπο που θα επιτρέψει στις εταιρείες να αποκομίσουν πλήρως τα οφέλη. Τελικά, οι ανταγωνιστικές πιέσεις θα τις αναγκάσουν να υιοθετήσουν την τεχνολογία πληρέστερα.

Οι προοπτικές για τις θέσεις εργασίας δεν είναι εντελώς απαισιόδοξες. Εάν οι εταιρείες συνεχίσουν να παράγουν τα αγαθά και τις υπηρεσίες που προσφέρουν σήμερα, η υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης θα έχει την ίδια επίδραση με οποιαδήποτε νέα τεχνολογία.

Επιπλέον, εάν η υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης συμβεί λόγω των αυξήσεων στην παραγωγικότητα που φέρνει (και όχι επειδή κοστίζει λιγότερο σε φόρους από την ανθρώπινη προσπάθεια), η ικανότητα των επιχειρήσεων να παράγουν περισσότερα με λιγότερα χρήματα θα τους επιτρέψει να μειώσουν τις τιμές και να αυξήσουν τις πωλήσεις.

Ακόμη και αν η «Αποκάλυψη» (το πλήγμα) στις θέσεις εργασίας είναι λιγότερο σοβαρή από ό,τι φοβούνται πολλοί, η ελαχιστοποίηση των επιπτώσεών της εξακολουθεί να είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της κοινωνικής αλληλεγγύης και οι εταιρείες θα πρέπει να συμμετάσχουν στην προσπάθεια.

Σε έναν κόσμο όπου οι κυβερνήσεις έχουν ήδη οικονομικά προβλήματα, ένας τρόπος για να εξισορροπηθούν οι όροι ανταγωνισμού είναι η επιβολή φόρου στην τεχνητή νοημοσύνη που χρησιμοποιεί μια εταιρεία. Θα είναι ακόμη πιο σημαντικό να αναγκαστούν οι εταιρείες να επανεκπαιδεύουν τους εργαζομένους περιοδικά και να τους διατηρούν όποτε είναι δυνατόν.

Πιο σημαντική, ωστόσο, από τα φορολογικά κίνητρα θα είναι η αναγνώριση από τις εταιρείες ότι είναι πλήρως αφοσιωμένες στην υποστήριξη των εργαζομένων τους για να αντιμετωπίσουν ένα αβέβαιο μέλλον.

Η τάση εδώ είναι ενθαρρυντική. Διαπιστώνουμε ότι το ποσοστό των CEOs της λίστας Fortune 150 των ΗΠΑ που δηλώνουν στις επιστολές τους προς τους μετόχους ότι ενδιαφέρονται για την ανάπτυξη των εργαζομένων αυξήθηκε σταθερά, από περίπου 20% το 2008 σε 44% το 2023. Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την πιθανότητα ότι όλα αυτά είναι φτηνά λόγια. Ελπίζουμε πως όχι. Οσο περισσότερο οι εταιρείες ασχολούνται με αυτό που μπορεί να είναι η καθοριστική επιχειρηματική πρόκληση της εποχής μας – την παροχή καλών θέσεων εργασίας για τους ανθρώπους – τόσο περισσότερο μπορούμε όλοι να προσβλέπουμε σε ένα μέλλον γεμάτο αφθονία.

Ο Ραγκουράμ Ρατζάν είναι πρώην διοικητής της Reserve Bank of India και πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Είναι καθηγητής Οικονομικών στο University of Chicago Booth School of Business, πρόεδρος του Group of Thirty και του Per Jacobsson Foundation