Μαριζέτα Αντωνοπούλου
Μια από τις πιο επιδραστικές φωνές της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας έλεγε ότι η μάχη που έχει να δώσει η δική του ιδεολογική πλευρά δεν είναι κατά του πλούτου, αλλά κατά της φτώχειας. Στην ΕΛΑΣ, βέβαια, ο Ούλοφ Πάλμε δεν θεωρείται τοτέμ. Οπότε, τα στελέχη της κήρυξαν τον πόλεμο στον «υπερπλούτο». Η Μαριζέτα Αντωνοπούλου ήταν από τους πρώτους που σήκωσαν το λάβαρο της επίθεσης εναντίον κάθε «πενηντάρας πισίνας» και των κότερων «που πηγαίνουν πολύ γρήγορα».
Δεν εξήγησε τους φορολογικούς στόχους του κόμματος με την άνεση όποιου έχει μελετήσει τον εσχάτως αγαπημένο οικονομολόγο του αρχηγού της, τον Πικετί. Παρ’ όλα αυτά, δεν παρέλειψε να διευκρινίσει πως τα μέτρα που εισηγούνται, αφορούν το «0,02% των φορολογούμενων, οι οποίοι βγάζουν πάνω από 900.000». Δεν το παραμέλησε γιατί οι ελασίτες γραμμιτζήδες πιστεύουν πως έτσι θα ξορκίσουν τις επώδυνες αναμνήσεις της μεσαίας τάξης από τους τσιπρικούς φόρους.
Η τομεάρχης Κοινωνικής Πολιτικής της Συμπαράταξης δεν κέρδισε τυχαία την ευθύνη του εν λόγω τομέα (και μια θέση στην, κατά το επικοινωνιακό αμπαλάρισμα της δημοσιοποίησης των 50 ονομάτων, «σκιώδη κυβέρνηση» του Τσίπρα). Ανθρωποι που ξέρουν πρόσωπα και πράγματα πέριξ της Αμαλίας υποστηρίζουν ότι έχει φίλους στο οργανωτικό του νεοσύστατου πολιτικού φορέα.
Επίσης, μέχρι κι οι επιμελείς τηλεθεατές μπορούν να επιβεβαιώσουν πως σε κάθε της εμφάνιση λέει την κομματική γραμμή, μόνο την κομματική γραμμή και τίποτα άλλο πέρα από την κομματική γραμμή. Την έχουν παρακολουθήσει – την ώρα που μιλάει ον κάμερα για τις πηγές χρηματοδότησης των δωρεάν μετακινήσεων με ΜΜΜ για όλους τους πολίτες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη – να αναφέρει «έχω και την τεκμηρίωση. Περιμέντε να κοιτάξω από μέσα». Την έχουν δει με τα μάτια τους να σκύβει για να διαβάσει το χαρτί μπροστά της, ώστε να παρουσιάσει «πάρα πολύ σωστά» τις λεπτομέρειες της πρότασης.
Με κάτι τέτοια έχει γίνει «ντάρλινγκ» της Ομάδας Αλήθειας. Ωστόσο, οι προσηλυτισμένοι στο νεοτσιπρικό δόγμα ενδέχεται να εκλαμβάνουν σαν ατού της τα σχετικά βίντεο. Πάντως, δεν έχει αποφύγει λάθη που μόνο ένας ρούκι θα έκανε, κι όχι κάποια που έχει γράψει αρκετά χιλιόμετρα στον ευρύτερο χώρο, έστω και στα μετόπισθεν.
Και από την ανάποδη
Για παράδειγμα, πρόσφατα τη ρώτησε ο Γλαβίνας τι θα έπραττε σε περίπτωση που είχε εκλεγεί ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, θα παραιτείτο του αξιώματος για να ακολουθήσει τον Τσίπρα; Η απάντηση «ναι, όπως παρέδωσε ο πρώην πρωθυπουργός την έδρα του» είναι στα SOS.
Κι όμως, χρειάστηκε ατελείωτα δευτερόλεπτα τηλεοπτικού χρόνου μέχρι να δηλώσει ότι θα εγκατέλειπε το ευρωέδρανο αν διέκρινε πως «ο κομματικός πατριωτισμός δεν πληροί τις ανάγκες του ελληνικού λαού». Με ένα απλό γκουγκλάρισμα βρίσκει κανείς αρκετά βιογραφικά της.
Στην τελευταία παράγραφο ενός αναρτημένου στην ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ γράφει: «τον Νοέμβρη του 2022 ανέλαβε αν. τομεάρχης εργασίας στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ. Συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ στις εκλογές του 2023, και στο ευρωψηφοδέλτιο το 2024, όπου και συγκέντρωσε κοντά στους 20.000 σταυρούς». Στο CV που είχε ανεβάσει η Χαριλάου Τρικούπη πριν τις ευρωεκλογές, επισημαίνεται ότι «το διάστημα 2018-2019 απασχολήθηκε ως επιστημονικό προσωπικό της Υπουργού Εργασίας» – τι κι αν συριζαίοι, άσπονδοι πρώην σύντροφοί της, ισχυρίζονται πως δεν την είχαν προσέξει στην ομάδα Αχτσιόγλου;
Σ’ εκείνο που δίνει το ΙΝΑΤ, πάλι, λείπουν οι κομματικές λεπτομέρειες. Τίποτα δεν προδίδει πως ήταν ΣΥΡΙΖΑ, μεταπήδησε στο ΠΑΣΟΚ, εγκατέλειψε το Κίνημα, γύρισε τον Μάρτιο του 2025 στην Κουμουνδούρου (την υποδέχτηκε ο ίδιος ο Φάμελλος στην Κεντρική Επιτροπή Επανεκκίνησης), όπου έμεινε μέχρι να φύγει για την ΕΛΑΣ.
Σε πασοκικούς κύκλους θυμούνται ένα διθυραμβικό για τον Δούκα άρθρό της, αφού κέρδισε τον δήμο της Αθήνας, χωρίς να ξεχνούν πως μεταξύ των δύο Κυριακών της εσωκομματικής αναμέτρησης, προ διετίας, την άκουγαν να ποντάρει στον Γερουλάνο. Παρά τις μετατοπίσεις, «δεν έχει αλλάξει στον πυρήνα της», σημειώνει πηγή που έχει συνομιλήσει μαζί της σε διάφορες κομματικές της περιόδους. Σύμφωνα με την αρνητική ανάγνωση του σχολίου, μετακινείται, άρα υπάρχει πολιτικά.
Η Αντωνοπούλου είναι ιδεώδες στέλεχος για το σημερινό τσιπρικό κόμμα. Είναι η πολιτεύτρια που μνημονεύει τον Ανδρέα Παπανδρέου ως μεγάλο, μοναδικό, «αυτής της ζωής και της ιστορίας», που δεν έχει αντικαταστάτη ή διάδοχο. Αλλά, ταυτόχρονα, ζητά την «υπέρβαση» της ηγετικής σκιάς που αυτός ρίχνει στην Κεντροαριστερά συμπαρατασσόμενη με κάποιον ο οποίος τον μιμείται από το μακρινό 2012. Είναι μπερδεμένη με αιτία, δηλαδή.