Τραμπ και Ερντογάν σε τηλεφωνική γραμμή για Ιράν, Συρία και ΝΑΤΟ – Στο επίκεντρο η Μέση Ανατολή

Τηλεφωνική επικοινωνία είχαν το βράδυ της Τετάρτης ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, με βασικό αντικείμενο συζήτησης τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, τις διμερείς σχέσεις και ζητήματα διεθνούς ασφάλειας, σύμφωνα με τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

Όπως μεταδίδει το CNN Türk, οι δύο ηγέτες αντάλλαξαν απόψεις για σειρά περιφερειακών κρίσεων, με αιχμή τις εξελίξεις στο Ιράν, τον Λίβανο και τη Συρία, ενώ συζήτησαν και ευρύτερα ζητήματα που αφορούν τη σταθερότητα στην περιοχή.

Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φέρεται να χαρακτήρισε θετική την παράταση της εκεχειρίας στην κρίση με το Ιράν, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι υπάρχουν περιθώρια για πολιτική λύση στα αμφισβητούμενα ζητήματα. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η Άγκυρα θα συνεχίσει να στηρίζει πρωτοβουλίες διαλόγου και αποκλιμάκωσης.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στην κατάσταση στον Λίβανο, με τον Τούρκο πρόεδρο να επισημαίνει την ανάγκη αποφυγής περαιτέρω επιδείνωσης της κρίσης, ενώ για τη Συρία σημείωσε ότι η σταθερότητα της χώρας αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για το σύνολο της περιοχής, επαναβεβαιώνοντας τη συνέχιση της τουρκικής στήριξης προς τη Δαμασκό.

Στο τραπέζι τέθηκε επίσης η προετοιμασία της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να τονίζει ότι η τουρκική πλευρά καταβάλλει προσπάθειες ώστε η διοργάνωση να στεφθεί με επιτυχία και να ενισχύσει τον ρόλο της χώρας εντός της Συμμαχίας.

Η τηλεφωνική επικοινωνία, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, είχε και συμβολική διάσταση, καθώς ο Τούρκος πρόεδρος εξέφρασε τα συλλυπητήριά του προς τον Αμερικανό πρόεδρο για πρόσφατη επίθεση σε τζαμί στο Σαν Ντιέγκο, καταδικάζοντας κάθε μορφή εγκλήματος μίσους ανεξαρτήτως θρησκευτικού στόχου.

Η συνομιλία Τραμπ – Ερντογάν έρχεται σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων, με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή να επαναφέρουν στο προσκήνιο τον ρόλο των μεγάλων δυνάμεων και τις ισορροπίες εντός του ΝΑΤΟ, αλλά και τη διπλωματική κινητικότητα μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας.