Сау бул, җәй...

Әле яңа гы­на җәй­ге, як­ты көн­нәр кү­ңел­ләр­не ир­кә­ли иде. Җы­лы ко­яш нур­ла­ры ас­тын­да рә­хәт­лә­неп яшел чи­рәм­дә тә­гә­рәү, та­ган­да аты­ну, ком­лык­ка тез­лә­неп, бар дөнь­яң­ны оны­тып, яңа уен­нар уй­лап та­бу, шу­ның бе­лән баш­ка­лар­ны да ма­вык­ты­ру – бар да кай ара­да үтеп кит­кән. Көз мәк­тәп­кә ге­нә тү­гел, ба­ла­лар бак­ча­ла­ры­на да баш­ка – җит­ди­рәк тор­мыш алып ки­лә ул! Көн­дә­лек дә­рес­ләр, кы­зык­лы шө­гыль­ләр, үзен­чә­лек­ле бәй­рәм­нәр...
Сез­нең игъ­ти­бар­га Кук­ма­ра ра­йо­ны Ман­за­рас авы­лы­ның «Ә­ки­ят» ба­ла­лар бак­ча­сын­нан җәй­ге фо­то­лар тәкъ­дим итә­без. Сау­ бул, җәй...