Ρευστότητα

Οι ατέρμονες και συνεχόμενες μετακινήσεις, μεταγραφές και ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών/-τριών καλά κρατούν. Η όλη κινητικότητα εντοπίζεται κυρίως στα κεντροαριστερά του πολιτικού τόξου αλλά δεν παύει να είναι ενδεικτική μιας πρωτόγνωρης ρευστότητας που δεν δείχνει να σχηματοποιείται προς έναν έστω ασθενή δικομματισμό. Αν στο πηγαινέλα προσθέσει κάποιος και κόμματα εν αναμονή, ή χώρους που δεν έχουν ακριβώς συγκροτηθεί με την παλιά έννοια, μπορεί να αντιληφθεί γιατί ένα μεγάλο μέρος των εκλογέων σήμερα δείχνει αναποφάσιστο αλλά και με τάσεις αποστροφής για τις πολιτικές διεργασίες.

Εκτός δε από ερωτήματα που προκύπτουν ως προς το περιεχόμενο και τον προσανατολισμό των εν λόγω δυνάμεων και τις προθέσεις των μετακινούμενων βουλευτών, οφείλουμε να θέσουμε τον κίνδυνο απαξίας της πολιτικής και του κοινοβουλευτισμού που συνήθως συνδυάζεται με μια αξιακή κρίση. Ας σκεφτούν οι σημερινοί μάχιμοι πολιτικοί μας πως η σχέση πολιτών και κομμάτων δεν οριοθετείται ως ένα διμερές θέμα αλλά αποτελεί κρίσιμη προϋπόθεση για την ίδια τη δημοκρατία.

Η εικόνα ενός μεταγραφικού παζαριού και μάλιστα συχνά με ρηχά ή και αντιπολιτικά επιχειρήματα δεν προσθέτει αξιοπιστία και κύρος στο κλονισμένο – έτσι κι αλλιώς – σκηνικό. Η δε ευκολία που πραγματώνεται προσιδιάζει σε έναν κυνισμό μικροκομματικού οφέλους που επίσης αποτελεί δυσμενή μεταβλητή για τα σημερινά δεδομένα. Ο προγραμματικός λόγος με βάθος και η θεσμικότητα είναι παράγοντες, όχι μόνοι, που μπορούν να συμβάλουν σε μια επανανοηματοδότηση της πολιτικής και του φορτίου της. Μακριά από πασαρέλες και υποσχετικές.