Διακο-ποιές;
«Το καλοκαίρι είναι αχρονικό. Ολα χαλαρώνουν και χάνονται μέσα σε μια γλυκιά απόφαση του να μεγαλώσουν οι διάρκειες», γράφει ο Χρ. Βακαλόπουλος στους «Πτυχιούχους» του. Τα έγραφε, όμως, αυτά ο Βακαλόπουλος στα 90ς έχοντας στο μυαλό την αγαπημένη του Πάτμο και το ελληνικό καλοκαίρι όπως το ζούσαν διαχρονικά οι γενιές μέσα στο κράμα ομορφιάς και μιζέριας των φτωχών ελληνικών νησιών, όπως το περιέγραφε στο ομώνυμο βιβλίο του ο Ζακ Λακαριέ.
Μεγαλώνουν οι διάρκειες, όντως, γι’ αυτό και η ζέστη μοιάζει ανυπόφορη αν δεν είσαι σε μέρη ποθητά. Ετσι και ο χρόνος που περνάς στο σπίτι, μοιάζει ατέλειωτος, αβάσταχτος. Βράζεις στην Αθήνα, στο διαμέρισμά σου. Βράζεις επίσης στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στο Αίγιο, ή αλλού. Εχεις μπουχτίσει και περιμένεις την άδειά σου. Θα πας διακοπές; Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ένας στους δύο Ελληνες δεν μπορεί να πάει διακοπές.
Ο τουρισμός, το εθνικό μας προϊόν, η βαριά μας βιομηχανία δεν είναι για όλους. Σίγουρα δεν παράγει πλούτο για όλους. Το ελληνικό καλοκαίρι που είναι «state of mind», όπως καυχιόταν η καμπάνια του ΕΟΤ, δεν είναι προσβάσιμο σε όλους. Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της υπηρεσίας, 8 στις 10 διανυκτερεύσεις σε καταλύματα το 2025 έγιναν από επισκέπτες εξωτερικού. Ενα ποσοστό της τάξης του 83,8%. Συγχρόνως, το ένα στα δύο άτομα αδυνατεί να πληρώσει τα αναγκαία έξοδα για μία εβδομάδα διακοπών. Σε αυτό καταγράφουμε τη δεύτερη χειρότερη θέση στην Ευρώπη μετά τη Ρουμανία, με τη Βουλγαρία να ακολουθεί.
Το καλοκαίρι και τα νησιά, ελλείψει άλλων πραγμάτων να κεφαλαιοποιήσει η καθημαγμένη από την κρίση Ελλάδα, υπερ-εμπορευματοποιήθηκαν, διαφημίστηκαν, έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης. Αποτέλεσμα; Εγιναν λιγότερο προσβάσιμα για τον ντόπιο. Για το μέσο ελληνικό πορτοφόλι. Καθώς ιδροκοπάς και σκέφτεσαι παραλίες και ονειρεύεσαι μέρη μακρινά κι ανεξερεύνητα, μια νέα έννοια εμφανίζεται ύπουλα από τον αλγόριθμό σου. Αρθρα και αναρτήσεις για το «staycation», διακοπές στο σπίτι. Διακο-ποιές; Το υποκατάστατο για αυτό που στερείσαι. Εφόσον δεν έχεις λεφτά, κάτσε σπίτι και ανακάλυψε σημεία της πόλης σου, που δεν έχεις ως τώρα εξερευνήσει. Αξιοθέατα, τοπόσημα, καταστήματα και εστιατόρια. Κι όλα αυτά καθώς τα φουσκωμένα πορτοφόλια κάνουν αυτά που στερείσαι. Είτε όμως χρησιμοποιούμε ξένες λέξεις και ευφημισμούς, είτε όχι, η φτώχεια, που ήδη βιώνεται, δεν ρετουσάρεται.