Η Άγκυρα επενδύει στον αποβατικό στόλο
Η γεωπολιτική ισορροπία στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο διέρχεται από μια φάση ριζικής αναδιάρθρωσης, με την Αγκυρα να υλοποιεί ένα επιθετικό εξοπλιστικό πρόγραμμα, το οποίο παρακολουθεί στενά η Αθήνα ετοιμάζοντας μια σειρά από αντίμετρα.
Στο επίκεντρο αυτής της στρατηγικής αναβάθμισης βρίσκεται η συστηματική ναυπήγηση ενός αυτοδύναμου αποβατικού στόλου. Η εξέλιξη αυτή δεν συνιστά απλώς μια προσπάθεια εκσυγχρονισμού των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων, αλλά μια ξεκάθαρη κίνηση για την εμπέδωση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» και τη δημιουργία ικανότητας προβολής ισχύος πέρα από τα στενά παράκτια όρια. Πέρα από τις μεγάλες μονάδες στρατηγικής προβολής, η ουσιαστική απειλή για τα νησιωτικά συμπλέγματα του Αιγαίου κρύβεται στη μαζική ανανέωση των τακτικών αποβατικών μέσων.
Η Τουρκία βρίσκεται σε φάση υλοποίησης του προγράμματος YLCT (New-Type Landing Craft), το οποίο προβλέπει την κατασκευή οκτώ υπερσύγχρονων αποβατικών σκαφών. Ηδη τα δύο πρώτα έχουν ενταχθεί στον στόλο. Πρόκειται για το TCG C-159 και το C-160 που εντάχθηκε στον στόλο μόλις τον περασμένο Μάιο. Τα επόμενα ακολουθούν με ορίζοντα ολοκλήρωσης του προγράμματος το 2027 και χαρακτηρίζονται ως τα ταχύτερα στην κατηγορία τους. Το κρισιμότερο στοιχείο είναι η μεταφορική τους ικανότητα: κάθε ένα από αυτά τα σκάφη μπορεί να μεταφέρει και να αποβιβάσει απευθείας στις ακτές έως και τρία κύρια άρματα μάχης τύπου Altay, ή μεγάλο αριθμό πλήρως εξοπλισμένων στρατιωτών. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η Αγκυρα αποκτά τη δυνατότητα να μεταφέρει βαριές τεθωρακισμένες δυνάμεις με ταχύτητα και ακρίβεια σε κάθε αφύλακτη ακτή.
Σε νατοϊκό επίπεδο
Παράλληλα στην εξίσωση υπάρχει και το TCG Anadolu που έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει ένα πλήρες τάγμα πεζοναυτών, ελικόπτερα, αποβατικά σκάφη και τα εγχώρια θωρακισμένα αμφίβια οχήματα ZAHA. Η επιχειρησιακή του ετοιμότητα δοκιμάζεται πλέον σε νατοϊκό επίπεδο, αναλαμβάνοντας ρόλους διοίκησης αμφίβιων δυνάμεων της Συμμαχίας, γεγονός που αντανακλά τη φιλοδοξία της Τουρκίας να ενεργεί ως περιφερειακή υπερδύναμη.
Δίπλα στο TCG Anadolu, η πραγματική «βαριά» ισχύς μεταφοράς τεθωρακισμένων βασίζεται στα μεγάλα αρματαγωγά (LST) κλάσης Bayraktar. Σήμερα, το τουρκικό Ναυτικό διαθέτει ήδη σε πλήρη υπηρεσία δύο υπερσύγχρονα πλοία εκτοπίσματος 7.300 τόνων, το TCG Bayraktar (L-402) και το TCG Sancaktar (L-403). Τα πλοία αυτά αποτελούν πλωτά φρούρια με εξελιγμένα συστήματα αυτοπροστασίας και διοίκησης. Το κάθε ένα από αυτά έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει 350 πεζοναύτες και έως 20 κύρια άρματα μάχης, ενώ διαθέτουν ελικοδρόμιο και ενσωματωμένα μικρότερα αποβατικά σκάφη (LCVP) για ταχεία απόβαση. Δείχνοντας την αποφασιστικότητά της να γιγαντώσει αυτή τη δύναμη, η Εκτελεστική Επιτροπή Αμυντικής Βιομηχανίας της Τουρκίας ενέκρινε μέσα στον Ιούνιο τη ναυπήγηση δύο επιπλέον αρματαγωγών κλάσης Bayraktar, αντικαθιστώντας πλήρως παλαιότερα σκάφη και διπλασιάζοντας τη μεταφορική ικανότητα του πρώτου κύματος.
Η γιγάντωση του στόλου συνοδεύεται από μια εντυπωσιακή αναδιάρθρωση των δυνάμεων ξηράς, καθώς η Τουρκία διαθέτει πλέον τρεις ταξιαρχίες πεζοναυτών, οι οποίες έχουν ενοποιηθεί κάτω από τη διοίκηση ενός νεοσυσταθέντος Αμφίβιου Σώματος Στρατού με έδρα το Τσανάκαλε (Δαρδανέλια). Η ιστορική 1η Ταξιαρχία στη Φώκαια της Σμύρνης, η οποία αποτελεί τη μόνιμη απειλή για το Κεντρικό Αιγαίο, πλαισιώνεται πλέον από τη 2η Ταξιαρχία στην Αλεξανδρέττα για επιχειρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο.
Η πιο ανησυχητική εξέλιξη, ωστόσο, είναι η συγκρότηση της 3ης Ταξιαρχίας Πεζοναυτών στην Ιμβρο, κάτι το οποίο έχουν ήδη αναδείξει «ΤΑ ΝΕΑ». Η μετατροπή του νησιού σε ορμητήριο αμφίβιων δυνάμεων δημιουργεί μια νέα, άμεση εστία πίεσης για το Βόρειο Αιγαίο και τις ελληνικές γραμμές άμυνας. Με βάση τις επίσημες προδιαγραφές των πλοίων, η συνολική δύναμη που μπορεί να αποβιβαστεί στο πρώτο κύμα (δηλαδή ταυτόχρονα, χρησιμοποιώντας μόνο τις μονάδες που βρίσκονται ήδη σε υπηρεσία) είναι εξαιρετικά υπολογίσιμη και ισοδυναμεί με μια πλήρη, βαριά Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζοναυτών.