Ο Άρης έχει… μετακομίσει στη «ζώνη του οριακού»
Πόσες αγωνιστικές. πόσες εβδομάδες που τονίζεται ξανά και ξανά και ξανά μία ανάγκη. Αυτή της νίκης. Ένας Άρης που για μήνες τώρα βρίσκεται μονίμως αντιμέτωπος με μία οριακή κατάσταση και αδυνατεί να βγει από αυτήν.
Ο Άρης έχει… καταφέρει -διότι περί κατορθώματος πρόκειται- να αναπολεί στον μακρινό Νοέμβριο την τελευταία του νίκη στο «Κλεάνθης Βικελίδης» με 2-1 κόντρα στην ΑΕΛ Novibet. Επίσης, έχει «καταφέρει» να παραμένει δίχως νίκη από τις 30 Ιανουαρίου και το «διπλό» στο Αγρίνιο.
Προφανώς και μία τέτοια ομάδα, δεν μπορεί να εμπνεύσει εμπιστοσύνη στον κόσμο της ότι θα φέρεις εις πέρας την αποστολή… do or die -ακόμη μία- που έχει κόντρα στον Βόλο ΝΠΣ. Ε, ας κερδίσει και μία φορά όμως!
Η 2η αγωνιστική των πλέι οφ… φέρνει τους Θεσσαλονικείς αντιμέτωπους με την ομάδα κόντρα στην οποία πέτυχαν τη μία από τις δύο μόλις νίκες τους φέτος στο «Βικελίδης». Παρότι εκείνο το 2-0 ήρθε τον περασμένο Αύγουστο, λίγα έχουν αλλάξει ως προς τον προβληματισμό και το γενικότερο κακό κλίμα στον κιτρινόμαυρο οργανισμό. Απλά τότε κανένας δεν περίμενε ότι η χρονιά θα εξελιχθεί με ακόμα πιο απογοητευτικό τρόπο από εκείνον με τον οποίο ξεκίνησε στην Ευρώπη.
Όλο αυτό βαραίνει τους παίκτες και η πίεση που υπάρχει είναι το πρώτο που καλούνται να διαχειριστούν σε αυτό το ματς, μαζί με το πάγιο πρόβλημα στο σκοράρισμα. Ο Μιχάλης Γρηγορίου δούλεψε αρκετά αυτή την εβδομάδα στο τακτικό κομμάτι και για πρώτη φορά θα εμπιστευτεί το ίδιο επιθετικό σχήμα για δεύτερο σερί ματς. Του άρεσε η εικόνα στη Λιβαδειά, πιστεύει στη συνέχειά της και φυσικά ποντάρει πρωτίστως στον Μπενχαμίν Γκαρέ.
Προφανώς και μία νίκη επί του Βόλου δεν είναι αρκετή ώστε να μετριάσει κάπως το όλο κλίμα ή ακόμα και να πάρει τη συζήτηση από το διοικητικό το οποίο βρίσκεται σταθερά στην κορυφή της ατζέντας. Η ανάγκη, όμως, για τη νίκη είναι ίδια που υπάρχει τόσους μήνες. Ένα αποτέλεσμα που θα βοηθήσει τον Άρη να σηκώσει λίγο κεφάλι, περιμένοντας παράλληλα ένα… δώρο από Ηράκλειο μεριά.
Εάν ο ΟΦΗ κατέβει κανονικά κόντρα στον Λεβαδειακό και όχι αδιάφορα ελέω Κυπέλλου, ο ντεφορμέ Λεβαδειακός δεν θα έχει εύκολο έργο. Εκεί ποντάρει και ο Άρης -αρκεί να κάνει το καθήκον του και αυτός- στο πλαίσιο του ρεαλιστικού στόχου που έχει θέσει σε αυτή τη φάση. Όχι να προσπεράσει άμεσα τον Λεβαδειακό, αλλά στη χειρότερη να τον πλησιάσει σε απόσταση τριών βαθμών πριν τη μεταξύ τους αναμέτρηση στη Θεσσαλονίκη για την τελευταία αγωνιστική των πλέι οφ.
Υπάρχουν πολλοί συνδυασμοί αποτελεσμάτων και όσο περισσότερο γκελάρει ο Λεβαδειακός τόσο το καλύτερο αφού φαντάζει πολύ δύσκολο για τους «κιτρινόμαυρους» να κάνουν το απόλυτο ως το τέλος.
Με πιο απλά λόγια, ο Άρης δεν εξαρτάται από τον εαυτό του και ούτε φαντάζει εύκολο να πάρει εν τέλει την 5η θέση. Αυτό, όμως, δεν θα πρέπει να του αφαιρέσει το κίνητρο που πρέπει να τον διακατέχει έστω και για την 5η θέση, που ακόμα και Ευρώπη να δίνει δεν θα διαφοροποιήσει το γεγονός ότι η χρονιά είναι αποτυχημένη. Μία αποτυχία που επηρεάζεται και από τη μεγάλη φθορά την οποία έχει υποστεί ολόκληρος ο οργανισμός και περισσότερο απ’ όλους η σχέση κόσμου και Καρυπίδη.
Πολλές οι φήμες που ακούγονται, ειδικά το τελευταίο 24ωρο. Και όχι άδικα, όταν όλη η επιχειρηματική πιάτσα της Ελλάδας -και μιλάμε για τα μεγάλα κεφάλια αυτής- γνωρίζει ότι το κλαμπ αναζητά διάδοχη κατάσταση. Οι άνθρωποι του Ερασιτέχνη συνεχίζουν με θέρμη τις επαφές τους με συγκεκριμένες πλευρές και με ιδανικό στόχο να υπάρξουν εξελίξεις μετά το φινάλε της σεζόν. Εάν και μέχρι, ωστόσο, να γίνει αυτό, το δεδομένο είναι ότι η νέα χρονιά θα ξεκινήσει με τον Καρυπίδη που έτσι κι αλλιώς «τρέχει» το προσχέδιο της νέας σεζόν.
Ένας προγραμματισμός, μέσα από τις επαφές του οποίου φαίνεται ότι έπαθε και έμαθε ως προς τη δομή του ρόστερ. Πολλές οι επαφές που έχουν γίνει με παίκτες, δείχνοντας μία αλλαγή στη μεταγραφική φιλοσοφία. Το θέμα είναι όλα αυτά να διατηρηθούν μέχρι και τα τέλη Μαΐου που θα μπει σε εφαρμογή η υλοποίηση του σχεδιασμού. Και με την προϋπόθεση ότι δεν θα προκύψει κάτι διοικητικά. Ένας αστερίσκος που διατηρεί ακόμα κάπως θολό το τοπίο γύρω από την επόμενη μέρα.