«Вылучэньне Статкевіча — гэта гульня ў маральную палітыку», — Кірыл Пазьняк
— Ці можна казаць, што ў выніку сёньняшніх заяваў Лябедзькі канчаткова сфармаваліся два розныя падыходы сярод беларускай апазыцыі ў стаўленьні да выбараў? Нагадаю, што 17 лістапада пяць беларускіх апазыцыйных арганізацыяў: БНФ, БХД, БСДП (Грамада), рух «За свабоду» і грамадзянская кампанія «Гавары праўду» — падпісалі дакумэнт аб працэдуры вылучэньня адзінага кандыдата ад дэмакратычных сілаў Беларусі на прэзыдэнцкія выбары 2015 году. АГП і партыя «Справядлівы сьвет» той дакумэнт не падпісала.
— Пакуль пра сваю гульню недвухсэнсоўна заявіў толькі спадар Лябедзька. Цяпер усе чакаюць рашэньня Калякіна і ягонага «Справядлівага сьвету». Мне здаецца, калякінцы ў выніку падтрымаюць усё ж кандыдатуру «Народнага рэфэрэндуму» Ўладзімера Някляева, і ён стане, я б сказаў, «адзіным ад большасьці».
Вылучэньне Статкевіча — гэта, як мне здаецца, гульня ў маральную палітыку. І хаця гэты варыянт прапаноўвалі і іншыя палітыкі, акрамя Лябедзькі, — здаецца, ніхто ўсур’ёз гэта не ўспрымае. Гэта больш іміджавы варыянт.
— Некаторыя грамадзкія дзеячы якраз заяўляюць, што вылучэньне Статкевіча было б тым крокам, які ва ўмовах адсутнасьці рэальных выбараў мог бы выратаваць маральны вобраз беларускай апазыцыі.
— Я не разумею, чаму тэма палітвязьняў гучна не пэдаліруецца ў міжвыбарны пэрыяд. Нічога не замінае падымаць гэтую тэму пры рэальным кандыдаце, які знаходзіцца на волі. Так што гэта выключна іміджавы сцэнар.
Па-другое, гэта сцэнар, якія задавальняе многіх, бо гарантуе мізэрныя страты. Ніхто ня сядзе, кампанію можна будзе праводзіць малой крывёй, якая не запатрабуе вялікіх матэрыяльных і людзкіх рэсурсаў.
— Анатоль Лябедзька казаў таксама пра варыянт «дублёра». Калі Статкевіча не зарэгіструюць, то наступным кандыдатам можа быць ён сам. Але чаму кандыдатура Анатоля Лябедзькі не выклікае вялікага захапленьня ў іншых апазыцыйных лідэраў, чаму вакол яго не адбываецца аб’яднаньня, шырокай кааліцыі?
— Ужо ёсьць кааліцыя «Народны рэфэрэндум», якая працуе ўжо два гады, і там паміж сабой існуюць пэўныя абавязкі. Анатоль Лябедзька вылучаецца, і яго падтрымлівае партыя, бо «ён заслужыў», ён «вэтэран змаганьня з рэжымам» і «настае ягоная чарга». Але, выглядае, што ў апазыцыі далёка ня ўсе з гэтым згодныя.