Абдусатторов Гукешни мағлуб этди: якунда "шок"ли хато рўй берди...

Нодирбек Абдусатторов жаҳон чемпиони Гукеш устидан қўлга киритилган жуда муҳим ғалабадан кейин матбуот олдида фикрлари билан ўртоқлашди. Учрашув охиридаги кескинлик, вақт танқислиги ва кутилмаган хатолар партияни том маънодаги драматик сценарийга айлантирди.

Абдусатторов аввало рақибига нисбатан инсон сифатида ҳамдардлик билдириб ўтди. Унинг айтишича, бундай “оғир туйғу”ни ўзи ҳам кўп бор ҳис қилган, шу боис Гукешнинг ҳолатини яхши тушунади.

— Мен унга чиндан ҳам ачинаман. Бу жуда оғир ҳис. Ўзим ҳам бундай вазиятга кўп марта тушганман. Умуман олганда, партия оддий тартибда кетаётганди. Бир пайт у ҳаддан ташқари руҳланиб, ўйин темпини тезлатишга уринди, лекин мен вазиятни назоратда ушлаб турдим. Менга дуранг учун етарли имконият бордек туюларди. Якунга яқин унинг вақти камайди, у асабийлашди ва қўпол хатога йўл қўйди, — деди Нодирбек.

Интервюда партиянинг охирида кўп муҳокама бўлган Rg5 юриши ҳам тилга олинди. Абдусатторов бу эпизодни изоҳлаш осон эмаслигини таъкидлади.

— Буни тушунтириш қийин. Гўё изоҳга ҳам сиғмайдиган навбатдаги юриш. Ўйлайман, бу турнирнинг айни биринчи туридаёқ шундай дағал хатолар кўп кўринди. Унгача бу даражадаги хатолар тушган партияларни ҳам эслай олмайман. Бу учрашув эса энг ёрқин мисоллардан бири бўлди. Якун мутлақо шокли чиқди, — деди у.

Суҳбат давомида Нодирбекнинг шахматдан ташқари фаоллиги — жисмоний тайёргарлик ва паделга қизиқиши ҳам муҳокама қилинди. Унинг айтишича, бир неча кун олдин падел ўйнаган бўлса-да, кейинроқ яна ўйнашга улгурмаган.

— Йўқ, улгурмадим. Яна икки киши топиб, тўрт киши бўлиб ўйнамоқчи эдик, лекин амалга ошмади, — дейди Абдусатторов.

Шерик масаласида эса у ҳазиломуз, лекин очиқ чақириқ ҳам қилди:

— Албатта, ҳали ҳам шерик излаяпман. Агар кимдир кўриб қолса ва ўйнашни истаса — мен тайёрман.

Дам олиш куни ҳақида гапирган Нодирбек режими оддий, лекин самарали эканини айтди: тушлик, зал, кейин эса тикланиш.

— Бевервейкка бориб тушлик қилдим, кейин залга кириб, бироз машқ қилдим. Қолган вақтда дам олдим ва тикландим, — деди у.

Узоқ турнирларда жисмоний ҳолатнинг аҳамиятига тўхталган Абдусатторов “узоқ масофа”да барқарор бўлиш учун фаоллик шартлигини таъкидлади.

— Турнир жуда узоқ. Шунинг учун жисмоний фаоллик керак. Ҳар кимнинг ўз йўли бор. Ўзимни яхши ҳис қилсам — залга бораман, машқ қиламан. Қолган пайтда эса дам оламан, — деди гроссмейстер.

Энг қизиқ нуқта — турнир экваторига келгандаги кайфият. Нодирбек ҳозирги натижа ёқимли эканини яширмади, бироқ шу ғалабанинг ўзи ҳам унга “яна яхшироқ ўйнаш керак” деган сигнал бўлганини очиқ айтди.

— Бундай “совғали” ғалабадан кейин, албатта, кайфият яхши. Лекин бу менга ўйинимни яна кучайтиришим шартлигини ҳам кўрсатади. Бугунги партиядан тўлиқ қониқмадим. Шунга қарамай, кейинги баҳсларда янада яхшироқ ўйнашга ҳаракат қиламан, — дея хулоса қилди Абдусатторов.

Бир сўз билан айтганда, Нодирбек ғалаба қилди, аммо “ҳар нарса зўр” деб кетмади — аксинча, ўзига талабни янада оширди. Шу кайфият билан кетса, турнирнинг иккинчи қисмида яна катта гаплар бўлиши мумкин.