Элдор Шомуродов Суперлигада "сенсация"га айланди — Италия матбуоти
Туркия Суперлигаси бу мавсумда одатдагидек эмас — гўё ҳар ҳафта янги сценарий ёзилаётган сериал. Истанбул эса ҳар доим зиддиятлар, катта амбициялар ва “катта номлар” шаҳри бўлиб келган. Лекин 2025–2026 йилги мавсумда энг катта шов-шувни кутилган юлдузлар эмас, айнан бир ўзбек ҳужумчиси қилиб беряпти.
Гап — Элдор Шомуродов ҳақида.
Одатда Суперлигада тўпурарлик тахтига қарасангиз, кўзингиз автомат тарзда “осмондан тушган” суперюлдузларни излайди. Виктор Осимхен, Мауро Икарди каби катта номлар ёки Марко Асенсио, Андерсон Талискадек маҳоратли футболчилар олдинда бўлиши керакдек туюлади. Аммо реал манзара бошқача: энг юқорида — барқарорлиги, меҳнати ва тайёргарлиги билан ҳурмат қозонаётган Элдор турибди.
Италия футболи ҳақида ёзаётган манбалардан бири ҳисобланган «Телерадиостерео» нашри ҳам худди шу фикрни урғулаб, Шомуродовни Туркия чемпионатининг ҳақиқий кашфиёти сифатида таърифлаяпти. Уларга кўра, Суперлигадаги “фатҳ майдони”да бу сафар таниқли номлар эмас, ишончли ва “қайта туғилган” бир ҳужумчи ёрқин порлаяпти.
Ёзда Элдор «Рома»дан сотиб олиш ҳуқуқи билан ижара асосида «Башакшеҳир»га ўтган эди. Кўпчилик бу қадамни эҳтиёткорлик билан баҳолаган: кимдир “таваккал” деди, кимдир “ўзини топса керак” деб қўйди. Лекин Босфор соҳилларида у ҳақиқатан ҳам ўз ўрнини топди — ва буни гап эмас, рақамлар исботлаяпти.
Мавсум ярмига етмай туриб, Шомуродовнинг ҳисобида 15 та гол ва 4 та голли узатма пайдо бўлди. Яъни “гол+пас” тизимида 19 балл — бу Суперлигадаги энг самарали кўрсаткичлардан бири эмас, айнан энг юқориси дейиш мумкин бўлган натижа. Бундай статистика тасодиф эмас: бу — тўғри муҳит, аниқ вазифа ва футболчининг ички ишонч чизмаси бир нуқтада учрашганида пайдо бўладиган “портлаш”.
А Сериядаги фаолиятида Элдорга ҳар хил баҳо берилган. «Дженоа», «Специя», «Кальяри» ва «Рома»да у баъзи ўйинларда жуда фойдали кўринган, баъзи пайтда эса барқарорлик етишмаган. Италияда катта сакраш қилишга халақит берган жиҳатлар бор эди: кимгадир тактик роль тўғри келмади, кимгадир ишонч етишмади, кимгадир рақобат босими оғир туюлди. Энди эса Шомуродов айнан шу “тўсиқлар”ни енгиб ўтганини намойиш қилиб турибди.
Бу қайта юксалишнинг калити — ишонч ва тактик жойлашув. «Башакшеҳир»да у лойиҳанинг асосий таянчига айланди: ҳужумга чуқурлик олиб киради, ҳаво тўпларида курашади, орқага тушиб комбинацияни боғлайди, шериклари билан ўзаро тушунишни юқори даражада кўрсатяпти. «Рома»да бу сифатлар баъзан кўринган, лекин доимий эмас эди. Туркияда эса у шу имкониятни ҳар турда “таъкидлаб” қўйяпти.
Энг қизиғи — Суперлиганинг топ жамоалари ҳужум чизиғига қимматбаҳо юлдузларни жамлаган бир пайтда, Элдор шовқинсиз, аммо қаттиқ темпда пешга чиқяпти. У голни турлича ураяпти: позицион ҳужумда ҳам, тезкор қарши ҳужумда ҳам, яқин масофадан ҳам, жарима майдончаси ичидаги “учқун” вазиятларда ҳам. Яъни рақиб номига қарамай, ўз услубини йўқотмаяпти.
Тўпурарлар ва “гол+пас” жадвали ҳам ҳозир камчилик ишонган ҳақиқатни кўрсатяпти. Масалан, Марко Асенсио («Фенербаҳче») 9 та гол ва 7 та ассист билан 16 балл тўплаган. Поль Онуачу («Трабзонспор») 15 та гол ва 1 та ассист билан ҳам 16 баллда. Андерсон Талиска («Фенербаҳче») эса 12 та гол ва 3 та ассист — жами 15 балл. Элдор эса 19 балл билан ҳаммадан олдинда.
Шу ерда мухлислар учун энг ёқимли ҳис — бу рақамлар ортидаги руҳ. Чунки Шомуродовнинг бу мавсуми фақат голлар ҳақида эмас. Бу — ўзини қайта топиш, ўз қадрини исботлаш ва энг муҳими, ўзбек футболчиси ҳам катта лигада биринчи ролда бўла олишини кўрсатиш ҳақида.
Кўриниб турибдики, Элдор учун “ҳақиқий ғалабаларни тантана қилиш” даври энди бошланяпти. Агар у шу барқарорликни сақлаб қолса, бу мавсум нафақат «Башакшеҳир», балки бутун ўзбек футболи учун ҳам эсда қоладиган йилга айланиши мумкин. Мухлисга эса битта гап: темирни қизиғида босайлик — бу тарихий мавсум бўлиши ҳеч гап эмас.