از تغییرات ساختاری در محیطهای صنعتی و اجتماعی تا کاهش تجربههای مستقیم نویسندگان در محیطهای کارگری
ادبیات کارگری هنوز ظرفیتهای فراوانی برای روایت دارد و نویسندگان جوان میتوانند با بازگشت به این حوزه، جایگاه آن را احیا کنند. ثبت تجربه کارگری نه تنها از نظر ادبی بلکه به لحاظ تاریخ اجتماعی اهمیت دارد و بخشی از تاریخ شفاهی ایران را تشکیل میدهد.
به گزارش خبرنگار ایلنا، ادبیات کارگری یکی از پرطرفدارترین حوزههای ادبی در ایران است که البته امروز این حوزه به حاشیه رفته است. بسیاری معتقدند این حوزه ویژه گروههای چپ است و برخی آن را به قشری مربوط میدانند که در جنوب ایران برای صنعت نفت کار میکردند و فضاهای کاری آنها ادبیات کارگری را شکل داد.
مهدی کفاش، نویسنده به خبرنگار ایلنا گفت: ادبیات کارگری در دهه 40 و 50 و به دلیل جریان چپ در کشور طرفدارانی داشت اما امروز در جهان سازوکار آن از بین رفته است. دیگر چیزی به نام طبقه بورژوا و کارگر وجود ندارد. نمیتوانیم بگوییم مدیرعامل کارخانه بورژوازی است و کارگر آن از طبقه محروم کارگری.