Αναβολή

Τελικά το τέλος του κόσμου και η «ολική εξόντωση» ενός μεγάλου πολιτισμού αναβάλλονται με εντολή Τραμπ. Τώρα θα έχουμε εκεχειρία για δύο εβδομάδες και βλέπουμε.

Κι επειδή δεν έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στην αίσθηση χιούμορ του αμερικανού προέδρου, πολύ φοβούμαι πως όλα αυτά τα κάνει σοβαρά.

Αλλωστε τα ξημερώματα της Τετάρτης ο ίδιος συνόδευσε τη συμφωνία εκεχειρίας με τη θριαμβευτική δήλωση ότι πρόκειται για «πλήρη και ολοκληρωτική νίκη».

Προφανώς του αρέσει να το ακούει. Αλλιώς δεν θα είχε ανακοινώσει «πλήρη και ολοκληρωτική νίκη» πεντέξι φορές τον τελευταίο μήνα, και υποθέτω θα ακολουθήσουν και άλλες.

Αλλά κανένα πρόβλημα, κρατάμε την ουσία. Προς το παρόν η έκρηξη αναβάλλεται κι ανοίγουν τα Στενά του Ορμούζ. Ανακούφιση.

Κι αν μπορούμε να βγάλουμε κάποιο πρόωρο συμπέρασμα είναι πως φαίνεται ότι οι φανατικοί του Ιράν είτε απομονώθηκαν είτε έκαναν βήματα πίσω. Αντε τώρα να μαζεύεις τον κόσμο από τις γέφυρες!

Δύο σχετικές παρατηρήσεις.

Πρώτον, τα λέμε όλα αυτά χωρίς να έχουμε ακριβή εικόνα των καταστροφών που έχει υποστεί το Ιράν. Είναι ασφαλώς σοβαρές, αλλά πόσο;

Δεύτερον, δεν γνωρίζουμε σε ποιο βαθμό οι βομβαρδισμοί έχουν πλήξει το αξιόμαχο της χώρας. Που δεν ξέρουμε καν αν ήταν κι από πριν αξιόμαχη.

Με άλλα λόγια, μάλλον συγκεντρώνονται οι προϋποθέσεις ώστε στη διάρκεια αυτής της εκεχειρίας να μπουν οι βάσεις για μια μονιμότερη συμφωνία.

Η οποία (μην έχει κανείς αμφιβολία) θα είναι συμφωνία με ένα ηττημένο Ιράν. Τα υπόλοιπα τα βλέπουμε…

Σημείωση. Σύμφωνα με την ισραηλινή κυβέρνηση, στην εκεχειρία δεν περιλαμβάνεται ο Λίβανος. Σύμφωνα με πακιστανούς διαμεσολαβητές, περιλαμβάνεται. Είναι πάντως μια ευκαιρία να ξεμπερδεύουν με τη Χεζμπολάχ, τώρα που και το Ιράν είναι στα κάτω του.

Θα ήταν πολύ πιο φυσιολογικό αν στην αντιμετώπιση της Χεζμπολάχ συμμετείχε και ο στρατός του Λιβάνου, όχι μόνο το Ισραήλ. Και φυσικά θα ήταν καλύτερο για τον ίδιο τον Λίβανο, μήπως μπορέσει να σταθεί στα πόδια του.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως πρέπει να περιμένουμε την εξέλιξη της εκεχειρίας.

Το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ και η αποκατάσταση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στον Περσικό Κόλπο θα ήταν προφανώς κι από μόνα τους μια σοβαρή εξέλιξη.

Αλλά ακόμη κι αν η εκεχειρία αποδώσει, η αποκατάσταση της κανονικότητας στην περιοχή θα χρειαστεί τον χρόνο της. Η καταστροφή απομακρύνεται, αλλά δεν έχει εκλείψει.

Αλλωστε, αν όλα λήξουν ομαλά και αν η ειρήνη επικρατήσει, πώς θα μπορέσει ο Τραμπ να ανακοινώσει την επόμενη «πλήρη και ολοκληρωτική νίκη» του;