Παρασκηνιακή διαπραγμάτευση

Βρίσκονται, λέει, σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις. Με τη συμμετοχή και της πρεσβείας στην Ελλάδα. Οχι της μεγάλης πρεσβείας, αυτής που έχει καθιερωθεί ως «Η» πρεσβεία, αλλά της άλλης, της μικρής, που πλέον παίζει κι αυτή έναν ρόλο στα εν Αθήναις συμβαίνοντα.

Ομως το κύριο βάρος (των διαπραγματεύσεων) το έχει αναλάβει εν ενεργεία υπουργός της κυβέρνησης, ο οποίος διαθέτει από πολλών ετών ισχυρούς δεσμούς με την «άλλη» πλευρά. Προς Θεού, όχι εκείνη που εκβιάζει, αλλά με το κράτος της «μικρής» πρεσβείας.

Ποιο είναι το διακύβευμα; Να βρεθεί κοινός τόπος, ώστε αυτός που έχει όλα τα χαρτιά στα χέρια του να πάψει να απειλεί, και κυρίως να απαιτεί άμεση, εδώ και τώρα, λύση στο πρόβλημά του, που είναι να μην πάει φυλακή, κάτι που θα συνεπάγεται και την οικονομική του καταστροφή.

Ομως αυτός που «κρατάει κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα» στα χέρια του είναι ακόμη σε… ημιάγρια κατάσταση: δεν καταλαβαίνει Χριστό ή, για να το αναφέρω πιο «εύληπτα», δεν καταλαβαίνει… Ιεχωβά! Τον γέλασαν, τον ξεγέλασαν για την ακρίβεια, τον αποκοίμισαν ότι «δεν τρέχει τίποτε», και εκτός των άλλων έχει να αντιμετωπίσει και την γκρίνια στο σπίτι από τη σύζυγο. Ζει ένα δράμα – δεν του φτάνουν όλα τα άλλα.

Κι ο φουκαράς ο υπουργός, που έχει πιάσει λυτούς και δεμένους «στα πέρα μέρη» προκειμένου να κατευνάσουν το μένος του άλλου, δεν έχει ακόμη κανένα σήμα ότι η μεσολάβησή του έχει αποτέλεσμα. Αδεια είναι τα χέρια του. Ζήτησε, λένε οι φήμες στα καφενεία της γνωστής πλατείας (Κολωνακίου), πίστωση χρόνου και του δόθηκε από τον αρχηγό του. «Μέσα στο Πάσχα, να το λύσει». Θα τα καταφέρει; Αμφιβάλλω.

Φοβούνται νέο χτύπημα

Επί του παρόντος, όλη η προσπάθεια του διαμεσολαβητή υπουργού στρέφεται, λέει, στο να μην υπάρξει και άλλο χτύπημα. Ητοι, μία ακόμη δήλωση που θα επιτείνει τον εκβιασμό. Που θα αποδεικνύει τι κρατάει στα χέρια του και με τι είναι αποφασισμένος να ταρακουνήσει την κυβέρνηση, εάν και εφόσον… Ούτε εδώ φαίνεται να υπάρχει λευκός καπνός. Εχει μπλέξει άσχημα το πράγμα.

Και πιθανότατα να ζητηθεί και η βοήθεια της μεγάλης πρεσβείας, να παρέμβει προς τη «μικρή» για να τον μαζέψουν τον τύπο. Διότι δεν είναι ωραία πράγματα αυτά, εις βάρος μιας συμμάχου χώρας και μιας συμμαχικής κυβέρνησης. Καθόλου ωραία…

Δύσκολοι καιροί για δικαστές

Σε ένα παράλληλο σύμπαν τώρα, ο δεύτερος μεγάλος «πόλος» αυτής της υπόθεσης μαθαίνω ότι, αφού (προ)ειδοποίησε «αρμοδίως», διά μηνυμάτων WhatsApp, ότι «εγώ δεν θα πάω μόνος μου, θα πάρω κόσμο μαζί μου», περιμένει να δει τι εξέλιξη θα έχει η αποστολή των πρακτικών της δίκης στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, στην Εισαγγελία Πρωτοδικών.

Ποιος δηλαδή εισαγγελικός λειτουργός θα χρεωθεί την περαιτέρω διερεύνηση των ευθυνών και άλλων προσώπων στο σκάνδαλο των υποκλοπών, και ειδικότερα στο σκέλος που αφορά το κακούργημα της κατασκοπείας. Αυτός ο «πόλος» λοιπόν, παρότι έχει λάβει διαβεβαιώσεις αρμοδίως ότι «δεν έχει τίποτε να φοβάται», δεν τον εμπιστεύεται πλέον αυτόν που τον διαβεβαιώνει. Καθόλου μάλιστα. Πιστεύει ότι «δεν μπορεί πια να ελέγξει τίποτε».

Κυρίως φοβάται ότι μετά το φιάσκο με τον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση και την «ανάκριση» που διεξήγαγε με τα γνωστά αποτελέσματα, δύσκολα θα βρεθεί δικαστικός λειτουργός να εκτελέσει την «αποστολή». Αντιθέτως, πιο πιθανό είναι, όποιος και αν οριστεί, να θελήσει να ακολουθήσει το παράδειγμα των Ασκιανάκη – Παυλίδη, των δικαστών του Μονομελούς, που απέσπασαν το ζωηρό χειροκρότημα της πλειοψηφίας των συναδέλφων τους δικαστικών λειτουργών για την άτεγκτη στάση που τήρησαν κατά την εκδίκαση των μηνύσεων για το Predator.

Οπότε, άντε να βρεθεί δικαστής ο οποίος θα θελήσει να θυσιάσει την αξιοπρέπεια και την επαγγελματική του εξέλιξη, προκειμένου να διασωθεί το σύστημα από περαιτέρω περιπέτειες… Δύσκολοι καιροί.  Εγώ στεναχωριέμαι άμα μαθαίνω κάτι τέτοια…

Προσεχώς και τρίτη δικογραφία (;)

Δύσκολοι καιροί, Νο 2: εγκύρως πληροφορήθηκα χθες, και σπεύδω να το μεταφέρω, μη νομίσει κάποιος ότι με τη δεύτερη δικογραφία για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ τελειώσαμε με τον πολύπαθο Οργανισμό και όσα θαυμαστά συνέβησαν εκεί. Οχι!

Κατά την πηγή μου, υπάρχει υπό σχηματισμό και τρίτη δικογραφία για σκανδαλώδη διαχείριση των ευρωπαϊκών ενισχύσεων με τον ΟΠΕΚΕΠΕ!!! Αυτή η τρίτη δικογραφία, η οποία, επαναλαμβάνω, βρίσκεται στη φάση του σχηματισμού και της επεξεργασίας των στοιχείων που προκύπτουν από τις απομαγνητοφωνήσεις νόμιμων επισυνδέσεων, αφορά τα «πεπραγμένα» στον Οργανισμό από το έτος 2023 και εντεύθεν!

Ο άνθρωπος ο οποίος με ενημέρωσε σχετικά δεν είχε περισσότερες πληροφορίες να μου παράσχει, αλλά προσωπικά εικάζω ότι όλο αυτό έχει να κάνει με το διαχρονικό πάρτι που είχε στήσει η ΝουΔου στον ΟΠΕΚΕΠΕ με την κομματική πελατεία της, τους αγρότες στα χαρτιά. Αν έκλεβαν λεφτά τα γαλάζια λεβεντόπαιδα το 2022, γιατί να μη συνέχισαν να κάνουν το ίδιο και το 2023, που είχαν και τον «αέρα» του 41%; Τίποτε κορόιδα ήταν, να σταματήσουν να βάζουν το δάχτυλο στο μέλι;

Επιχείρηση αθώωσης

Από την άλλη πλευρά, άρχισε η διαδικασία αθώωσης όσων έχουν εμπλακεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στον ΟΠΕΚΕΠΕ 2. Το επικοινωνιακό σύστημα του Μεγάρου Μαξίμου σπέρνει εδώ κι εκεί τη θεωρία ότι, εντάξει, δεν έγινε και τίποτα αν ένας βουλευτής τηλεφώνησε στην ηγεσία του ΟΠΕΚΕΠΕ για να προωθήσει το αίτημα ενός ψηφοφόρου του.

Και πως αυτά πάντοτε συνέβαιναν, επειδή έτσι λειτουργεί η ελληνική επαρχία, με ρουσφέτια. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο κινούνται έναντι των δημόσιων υπηρεσιών οι βουλευτές που εκλέγονται σε αγροτικούς νομούς.

Και ότι εν πάση περιπτώσει δεν έχουν καταχραστεί χρήματα του Δημοσίου. Μια χαρά το έφτιαξαν το αφήγημα, και ακόμη καλύτερα το προωθούν. Αλλά, ρε λεβέντες μου, τι γίνεται όταν αυτό για το οποίο οι βουλευτές παρεμβαίνουν στον ΟΠΕΚΕΠΕ είναι εντελώς παράνομο (διότι περί αυτού πρόκειται – αν ήταν νόμιμο, δεν θα χρειαζόταν να παρέμβουν…); Προφανώς, αυτή η «γραμμή» δεν έχει ακόμη τεθεί σε επεξεργασία…

«Είναι ηθική η πολιτική;»

Το βιβλίο που θα εισηγηθώ για σήμερα, στην κατά Σάββατο παρότρυνση προς το ευγενικό και φιλομαθέστατο αναγνωστικό μου κοινό, δεν είναι ένα εύκολο βιβλίο. Για την ακρίβεια, δεν είναι ένα βιβλίο «παραλίας», ούτε ένα βιβλίο ξεκούρασης «κοντά στο τζάκι, αγκαλιά στην πολυθρόνα».

Είναι μια σημαντική επιστημονική φιλοσοφική διατριβή, αποτέλεσμα πολυετούς έρευνας και ανάλυσης του συγγραφέα, ο οποίος είναι σημαίνον μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας της χώρας, ποιητής, συγγραφέας και επιπλέον έχει «φλερτάρει» ανοιχτά και με την πολιτική. Αναφέρομαι στον καθηγητή Αντώνη Μακρυδημήτρη, ο οποίος προ δεκαετίας συνέγραψε έργο υποδειγματικό περί πολιτικής και όχι μόνο, υπό τον εύγλωττο τίτλο «Είναι ηθική η πολιτική;».

Ο συγγραφέας επιχειρεί να δώσει απάντηση, μελετώντας και αναλύοντας τον Πλάτωνα και το έργο του θεμελιωτή της φιλοσοφίας «Πολιτικός», για ένα ζήτημα που απασχολεί έντονα τον σύγχρονο κόσμο και που οι γνώμες βαραίνουν σαρωτικά υπέρ του «όχι». Η πολιτική δεν διαθέτει, και δεν μπορεί να είναι, ηθική. Αντίθετα, είναι συνυφασμένη με την ανηθικότητα, σε όλες τις δυνατές εκφάνσεις της.

Το πολυσέλιδο έργο του κ. Μακρυδημήτρη αριθμεί 856 σελίδες, εκδόθηκε από τις εκδόσεις Σάκκουλα και τώρα κυκλοφορεί η τέταρτη έκδοσή του, δείγμα ότι η φιλοσοφία δεν ενδιαφέρει μόνο την επιστημονική κοινότητα ή τους επαΐοντες, αλλά και ευρύτερα αναγνωστικά κοινά.