Βαρίδια

Να πούμε δυο λόγια για τη Γαλλία, αν και δεν αφορούν μόνο τη Γαλλία.

Χθες ολοκληρώθηκαν οι γαλλικές δημοτικές εκλογές και φυσικά δεν θα μπω στη λεπτομέρεια κάθε πόλης.

Εχω όμως δυο γενικά συμπεράσματα.

• Πρώτον, τα παραδοσιακά κόμματα της Δεξιάς και της Αριστεράς, καθώς και οι «μακρονικοί» κεντρώοι, τα πήγαν μια χαρά.

Η επίθεση της άκρας Αριστεράς και της άκρας Δεξιάς εξαντλήθηκε στα αποδυτήρια. Και παρά τις κάποιες σποραδικές επιτυχίες κυρίως της άκρας Δεξιάς, όπως στη Νις, έμειναν έξω από τη μεγάλη εικόνα και τους πολύ μεγάλους δήμους.

Η κάλπη έβγαλε «μια μετριοπαθή Γαλλία», όπως ειπώθηκε στην εκλογική βραδιά της γαλλικής τηλεόρασης.

• Δεύτερον, τα κόμματα της παραδοσιακής Αριστεράς (οι Σοσιαλιστές κυρίως) απέτυχαν παταγωδώς όπου συνεργάστηκαν με τους ακροαριστερούς της «Ανυπότακτης Γαλλίας» (Τουλούζ, Στρασβούργο, Κλερμόν-Φεράν, Μπρεστ, Λιμόζ, Μπεζανσόν, Πουατιέ κ.λπ.).

Αντιθέτως επικράτησαν όταν αρνήθηκαν να συνεργαστούν με αυτό το αντισημιτικό, βίαιο και τοξικό μόρφωμα (Παρίσι, Μασσαλία, Λιλ, Ρεν, Σεντ-Ετιέν…).

Συμπέρασμα; Το είδος της μισαλλόδοξης Αριστεράς που καμαρώνει επειδή «το Ιράν αντιστέκεται!» (Μελανσόν, 19/3), που προπηλακίζει, βιαιοπραγεί και εχθρεύεται, μπορεί να έχει μια πελατεία αλλά απωθεί τη μεγάλη πλειοψηφία της γαλλικής κοινωνίας.

Και γι’ αυτό στη Γαλλία ένα μέρος της παραδοσιακής Αριστεράς έχει εγκλωβιστεί στο αδιέξοδο «με αυτούς χάνουμε, χωρίς αυτούς δεν κερδίζουμε».

Θα δούμε πώς θα το λύσουν. Το 2027 άλλωστε έχουν προεδρική εκλογή.

Οπως εκλογές έχουμε και στην Ελλάδα. Δεν είναι φυσικά το ίδιο. Αλλά μοιάζει πολύ.

Και στις δύο περιπτώσεις, ένα αποκρουστικό κατάλοιπο μιας Αριστεράς της προηγούμενης δεκαετίας έρχεται να ναρκοθετήσει με την παρουσία του την ανάταξη μιας κανονικής Κεντροαριστεράς.

Φυσικά ο Μελανσόν διατηρεί κάποιο ακροατήριο. Σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ ή τους Podemos που εξαϋλώθηκαν, έχει ακόμη βλαπτική επιρροή. Και οι Γάλλοι Σοσιαλιστές έχουν πλακωθεί μεταξύ τους επειδή πρέπει κάτι να κάνουν με την περίπτωσή του.

«Βαρίδι τις Αριστεράς» τον αποκάλεσε ο γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος (23/3). Αργά το κατάλαβε και κυρίως κατόπιν εορτής.

Το ΠΑΣΟΚ όμως γιατί πλακώνεται; Δεν θα έπρεπε καν να ασχολείται με τα ρετάλια. Αλλά βέβαια για να μην ασχολείται θα χρειαζόταν να έχει 20% που λέει λογικά κι ο Οδυσσέας.

Και δεν έχει. Αποτέλεσμα; Στέλνει γράμματα για τις υποκλοπές που απασχολούν το 1,6% του ακροατηρίου (GPO, 23/3).

Αλλά αν τα γράμματα αρκούσαν για να γίνεις κυβέρνηση, δεν θα περιμέναμε το ΠΑΣΟΚ.

Θα είχε γίνει πρωθυπουργός από τον 17ο αιώνα η Μαντάμ ντε Σεβινιέ που έγραφε επιστολές ακόμη και στον θυρωρό της.