Μπούρκα

Την αγωνία για τα δικαιώματα κάθε μουσουλμάνας την είχε εθνοπατέρας του Βελόπουλου. Αυτός κατέθεσε στον υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου επίκαιρη ερώτηση, ζητώντας να νομοθετηθεί και εδώ η απαγόρευση της πλήρους κάλυψης του προσώπου για λόγους «αρμονικής κοινωνικής συμβίωσης και δημοκρατικής τάξης». Ο δεύτερος – που στη φετινή Ημέρα της Γυναίκας μοιράστηκε με τους χρήστες των σόσιαλ μίντια την ανησυχία του για την ελευθερία που δεν έχουν οι Ιρανές – πληροφόρησε τον βουλευτή της Ελληνικής Λύσης πως οι υπηρεσίες του υπουργείου του βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της εξέτασης του ρυθμιστικού πλαισίου άλλων χωρών της ΕΕ και της μελέτης της σχετικής νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Αλλά, όπως ένιωσε την ανάγκη να υπογραμμίσει, δεν είναι αρνητικός, αφού η πρωτοβουλία συνδέεται και με την προάσπιση των γυναικείων δικαιωμάτων.

Η υφυπουργός του, άλλωστε, έχει κάνει ήδη κάνει έρευνα, από την οποία προκύπτει πως το φαινόμενο της μπούρκας δεν είναι έντονο στον μουσουλμανικό πληθυσμό της Ελλάδας. Οι διακηρύξεις του Πλεύρη σχετικά με τη διάθεσή του να προστατεύσει μετανάστριες και μη υπερασπιζόμενος την αρχή της ισότητας, στην οποία ομνύει ο δυτικός κόσμος, δεν ακούστηκαν πειστικές στα αριστερά αφτιά. Ετσι, του καταλογίστηκε απόπειρα εργαλειοποίησης των γυναικείων δικαιωμάτων και ισλαμοφοβία από πολιτικούς αντιπάλους.

Χωρίς φίλτρο

Εντάξει, η επιλογή του να αφιερώσει τη δευτερολογία του στα κέντρα επιστροφής σε τρίτες χώρες και η προσπάθειά του να παγιδεύσει το ΠΑΣΟΚ – απαιτώντας μια τοποθέτησή του για αυτά – δικαιολογούν τις επιφυλάξεις για την ειλικρίνεια της προσήλωσής του στις ευρωπαϊκές αξίες. Ωστόσο, συζητήσεις σαν την παραπάνω είναι πιο σύνθετες απ’ όσο θέλουν να παραδεχτούν εκπρόσωποι Δεξιάς κι Αριστεράς.

Απαγορεύσεις ισχύουν σήμερα σε εννιά ευρωπαϊκές χώρες – με πρώτη διδάξασα τη Γαλλία. Κι όμως, τα ντιμπέιτ που έγιναν ανάμεσα σε όσους τις στηρίζουν και τους διαφωνούντες ήταν τόσο έντονα ώστε το θέμα να χαρακτηριστεί μάχη σε πολιτισμικό πόλεμο. Οι μεν έχουν πει ότι χρειάζονται για λόγους ασφαλείας, κοινωνικής ενσωμάτωσης και διατήρησης του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους.

Οι δε έχουν υποστηρίξει πως δεν απελευθερώνουν τις μουσουλμάνες επειδή η εμπειρία δείχνει ότι συχνά αναγκάζονται να κλειστούν στα σπίτια τους. Κάποιοι έθεσαν ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας και ατομικών δικαιωμάτων. Αλλοι, επικαλούμενοι τον φεμινισμό, μίλησαν για την ανάγκη να αποφασίζουν μόνες τους οι γυναίκες τι θα φορούν ή δεν θα φορούν. Ορισμένοι αιτήθηκαν ανάλογους περιορισμούς στα θρησκευτικά σύμβολα κάθε δόγματος. Σε έναν τέτοιο δημόσιο διάλογο είναι έτοιμος να πάρει μέρος ο νεοδημοκράτης που επιχειρεί απεγνωσμένα να κόψει τις διαρροές του κόμματός του προς τα ακροδεξιά;