Πάαβο Γιέρβι: «Από τον Τσαϊκόφσκι στον Σιμπέλιους: Μια φυσική μουσική συγγένεια»

Το κοινό συναισθηματικό τοπίο, η ένταση που τους συνδέει με έναν πολύ φυσικό τρόπο και η γεωγραφική περιοχή δεν είναι τα μοναδικά στοιχεία που φέρνουν κοντά την  δημιουργία των σπουδαίων συνθετών Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι και Γιαν Σιμπέλιους.

«Αυτοί οι δύο συνθέτες ταιριάζουν μεταξύ τους με πολύ φυσικό τρόπο. Παρόλο που προέρχονται από διαφορετικές κουλτούρες, μοιράζονται πολλά κοινά στοιχεία, και ο Τσαϊκόφσκι υπήρξε σαφώς μία από τις πρώιμες επιρροές για τον Σιμπέλιους» . Ετσι  ολοκληρώνει την απάντηση του ο περιζήτητος μαέστρος Πάαβο Γιέρβι στην ερώτηση «τι συνδέει τον Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι με τον Γιαν Σιμπέλιους».

Ο Εσθονός αρχιμουσικός σηκώνει απόψε την αυλαία του Φεστιβάλ της Ανοιξης, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, διευθύνοντας την London Philharmonic Orchestra η οποία   θα ερμηνεύσει το Κοντσέρτο για πιάνο αρ. 2 σε σολ μείζονα, έργο 44, του Τσαϊκόφσκι  και τη  Συμφωνία αρ. 2 σε ρε μείζονα, έργο 43 του Σιμπέλιους .

Το σπάνια παρουσιαζόμενο, όσο και απαιτητικό Δεύτερο κοντσέρτο για πιάνο του Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι παρουσιάζεται στο πρώτο μέρος της συναυλίας.  Σολίστ ο Αλεξάντρ Καντορό , ο πρώτος Γάλλος πιανίστας που κατέκτησε το Α΄ Βραβείο στον Διαγωνισμό Τσαϊκόφσκι –αναμετρώμενος μάλιστα με αυτό ακριβώς το κοντσέρτο. Ενα έργο που όπως λέει ο μαέστρος Πάαβο Γιέρβι αγαπά περισσότερο και από το Πρώτο Κοντσέρτο για πιάνο.

«Έχει μια αίσθηση φρεσκάδας και έμπνευσης, και διαθέτει ένα απολύτως εξαιρετικό δεύτερο μέρος, στο οποίο το πρώτο βιολί και το πρώτο τσέλο έχουν εκτεταμένους σολιστικούς ρόλους. Είναι εξαιρετικά απαιτητικό, όχι μόνο για τους σολίστ αλλά και για την ορχήστρα. Οι μουσικοί μας αισθάνονται απόλυτα άνετα με το έργο και το κατέχουν πραγματικά, γεγονός που θα κάνει την ερμηνεία πολύ πειστική. Παρ’ όλα αυτά, πρόκειται για ένα ιδιαίτερα σύνθετο έργο που απαιτεί τεράστια συγκέντρωση και μουσική κατανόηση από όλους τους συμμετέχοντες».

Στο δεύτερο μέρος της βραδιάς, ο Γιάν Σιμπέλιους παίρνει τον λόγο με τη Δεύτερη Συμφωνία του — ένα έργο-ορόσημο του συμφωνικού ρεπερτορίου. Από το σκοτεινό, υπόγειο Andante έως το επιβλητικό φινάλε, η μουσική του Φινλανδού συνθέτη αρθρώνει ένα πανανθρώπινο αφήγημα ελπίδας, ελευθερίας και αναγέννησης.

Πώς προσεγγίζει  αυτό το έργο σήμερα με το συγκεκριμένο ιδεολογικό υπόβαθρο ο Εσθενός αρχιμουσικός;«Όπως και η Εσθονία, και όπως όλες οι χώρες που συνορεύουν με τη Ρωσία, η Φινλανδία έχει πάντα ζήσει με την εμπειρία ενός επιθετικού γείτονα. Αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι ένα ακόμη επεισόδιο μιας μακράς ιστορικής σύγκρουσης. Ο Σιμπέλιους έγραψε αυτή τη συμφωνία ως επιβεβαίωση της εθνικής ταυτότητας και της υπερηφάνειας, αλλά και ως έναν ισχυρό ύμνο στην ελευθερία. Με αυτή την έννοια, το έργο μοιάζει σήμερα οδυνηρά και βαθιά επίκαιρο, σε έναν κόσμο όπου η Ρωσία επαναλαμβάνει για άλλη μια φορά παλιά της μοτίβα».

Πώς ανταποκρίνεται μια ορχήστρα όπως η Φιλαρμονική του Λονδίνου στις διαφορετικές αισθητικές απαιτήσεις του ρωσικού ρομαντισμού και του βόρειου συμφωνισμού;

Η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου είναι μία από τις μεγάλες ορχήστρες του κόσμου. Για μια ορχήστρα όπως η LPO, αυτό το ρεπερτόριο είναι σχεδόν δεύτερη φύση. Υπάρχει πλήρης κατανόηση του ύφους και ένα εξαιρετικό επίπεδο δεξιοτεχνίας. Το να κάνεις μουσική με μια τέτοια ορχήστρα είναι καθαρή χαρά.

Τι θα θέλατε να νιώσει το κοινό στο τέλος αυτής της βραδιάς;

Ελπίζω το κοινό να νιώσει αναταμένο, ενθουσιασμένο και βαθιά συγκινημένο από τη δύναμη αυτής της υπέροχης μουσικής.

INFO

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στις 20.30, τηλ.  210 72 82 333, www.megaron.gr