Κόνσταντιν Αλεν: «Ολοι έχουμε και λευκό και μαύρο κύκνο μέσα μας»
Η «Λίμνη των κύκνων» του Πιότρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκι, το πιο εμβληματικό μπαλέτο του κλασικού ρεπερτορίου, επιστρέφει από τις 7 Μαρτίου από το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, σε μια νέα, αναθεωρημένη εκδοχή της χορογραφίας του Κωνσταντίνου Ρήγου. Ο διευθυντής του Μπαλέτου της Λυρικής καταδύεται ξανά στον ρομαντικό πυρήνα του έργου, μετατοπίζοντας το βλέμμα από το παραμύθι στον εσωτερικό κόσμο των ηρώων. Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι η πριγκίπισσα Οντέτ, την οποία μεταμόρφωσε σε κύκνο ο κακός μάγος Ρόθμπαρτ. Τα μάγια θα λυθούν εάν κάποιος τής ορκιστεί αιώνια πίστη, κι αυτό το κάνει ο ερωτευμένος πρίγκιπας Ζίγκφριντ, ο οποίος τελικά παραπλανάται. Μέσα από την ανάγνωση του Κωνσταντίνου Ρήγου, ο πρίγκιπας αυτός αποκτάει μεγαλύτερο βάθος και γίνεται ο καθρέφτης μιας ψυχής που παλεύει με τις ίδιες τις αντιφάσεις της.
«Η “Λίμνη των κύκνων” είναι γνωστό ότι είναι μια απαιτητική παραγωγή, ειδικά για τον βασικό γυναικείο ρόλο, αλλά και τον ανδρικό. Με τα χρόνια έχω χορέψει πολλές εκδοχές της και έχω κατανοήσει λίγο καλύτερα τον χαρακτήρα. Περνάει ένα δίλημμα στη ζωή του. Θέλει να βρει την αληθινή αγάπη αλλά πρέπει να ακολουθήσει και την παράδοση της οικογένειάς του. Κι εκεί υπάρχει μια ενδιαφέρουσα σύγκρουση. Είναι ωραίο να προσπαθώ να την εξερευνήσω. Είμαι ενθουσιασμένος που έρχομαι στην Ελλάδα και θα εξερευνήσω την εκδοχή που παρουσιάζει η Εθνική Λυρική Σκηνή» αναφέρει στο «Νσυν» ο Κόνσταντιν Αλεν, ο οποίος ανέλαβε να ερμηνεύσει τον ρόλο σε διπλή διανομή με τον Σαρλ-Λουί Γιοσιγιάμα.
Σε ένα σκηνικό τοπίο που μοιάζει να αναδύεται μετά την καταστροφή, ο Κωνσταντίνος Ρήγος αντλώντας έμπνευση από τη χορογραφία των Μαριίς Πετιπά και Λεφ Ιβάνοφ στήνει τη δική του λίμνη όπου το κλασικό ιδίωμα του μπαλέτου συνομιλεί με το νεοκλασικό και το σύγχρονο, δημιουργώντας ένα χορογραφικό παλίμψηστο όπου η παράδοση δεν αναπαράγεται αλλά επανερμηνεύεται. «Ελπίζω αυτή η προσέγγιση να δώσει την ευκαιρία για μια πιο ανθρώπινη προοπτική στους χαρακτήρες και του πλαισίου που τους περιβάλλει. Οπως και ότι η νέα προσέγγιση της κλασικής δραματουργίας θα κάνει την τέχνη μας περισσότερο προσβάσιμη» επισημαίνει ο αμερικανός με ελληνικές ρίζες σολίστ που κατέχει τη θέση του Α’ Χορευτή στο Εθνικό Μπαλέτο της Ολλανδίας. «Ως ερμηνευτής, βρίσκω πάντα ωραίο να εξερευνώ διαφορετικές ερμηνείες. Είμαι “κλασικός” και μου αρέσει η καθαρή παράδοση που μπορεί να προσφέρει η τέχνη μας. Ταυτόχρονα όμως είμαι ένθερμος υποστηρικτής της ιδέας ότι μέσα από πραγματικά ωραίες στιγμές, όπως αυτή η σύγχρονη εκδοχή του κλασικού έργου που ετοιμάζουμε με τον Κωνσταντίνο Ρήγο, μπορούμε να προσελκύσουμε νέο κοινό στο μπαλέτο» συνεχίζει ο ίδιος.
Στην παράσταση, υπό τη μουσική διεύθυνση του Φιλίπ Φορζέ, η παρτιτούρα ετοιμάζεται να αποκτήσει νέα δραματουργική ένταση, υπηρετώντας τη λεπτή σκηνική ισορροπία ανάμεσα στη λυρικότητα και την τραγικότητα που καλούνται να υπηρετήσουν οι χορευτές. Εδώ ο λευκός και ο μαύρος κύκνος δεν εμφανίζονται ως δύο αντίπαλες μορφές αλλά ως αντανακλάσεις μιας διχασμένης συνείδησης. «Δεν είμαι σίγουρος τι ακριβώς σημαίνει αυτή η διττότητα που βάζει το θέμα του έργου αλλά μένω στο πόσο καθολική μπορεί να είναι η ιστορία και νομίζω ότι υπάρχει λίγο από τους δύο κύκνους σε όλους μας. Υπάρχει μια κακή και μια καλή πλευρά. Η ζωή είναι περίπλοκη γιατί χαρακτηριζόμαστε από τις πράξεις μας, οι οποίες είναι άλλοτε πολύ μαύρες κι άλλοτε άσπρες. Μπορείς να καταλάβεις κάθε φορά τι ισχύει μόνο από αυτό που έχεις μπροστά σου» υπογραμμίζει ο χορευτής.
Η σημασία της συνέπειας
Χορεύοντας τις μελωδίες του Πιότρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκι ο ήρωάς του καλείται να ορκιστεί αιώνια πίστη, να διακρίνει την αλήθεια από την ψευδαίσθηση και να αναμετρηθεί με τις συνέπειες της ίδιας του της καρδιάς. Σε αυτή τη διαδρομή, η αγάπη μετατρέπεται σε πράξη ευθύνης και δεν είναι μόνο πάθος ή εξιδανίκευση αλλά ρίσκο, απώλεια, ακόμα και θυσία. Κι ίσως εκεί βρίσκεται και η πιο συγκινητική της διάσταση. «Σε αυτή τη φάση της ζωής μου παρατηρώ τους ανθρώπους γύρω μου που είναι ερωτευμένοι και ζουν μαζί, όπως για παράδειγμα οι γονείς μου ή κάποιοι φίλοι που είναι μαζί πολλά χρόνια, κι αυτό που πάντα αναγνωρίζω στο πώς βιώνουν την αγάπη είναι η συνέπεια. Νομίζω ότι η συνέπεια αντανακλάται σε όλα όσα κάνουμε στη ζωή μας και στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε στους άλλους και στον εαυτό μας. Οι άνθρωποι που έχουν ισχυρή αγάπη στη ζωή τους είναι γιατί έχουν συνέπεια. Οι υπόλοιποι προσπαθούμε να τη βρούμε αυτή την αγάπη» καταλήγει ο Κόνσταντιν Αλεν.