Πόλεμος στο Ιράν: Τι λένε Ιρανοί που ζουν στην Ελλάδα για την κατάσταση στη χώρα τους

Την ώρα που στο Ιράν σύμβολα καταρρέουν, ηγεσίες χάνονται και οι πολίτες ζουν ανάμεσα στον φόβο και την ελπίδα, Ιρανοί που ζουν στην Ελλάδα αντικρίζουν με αγωνία την επόμενη ημέρα, αλλά και με προσμονή για μια νέα αρχή.

Πρόκειται για ανθρώπους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους για να επιβιώσουν, αλλά και για εκείνους που οδηγήθηκαν στην εξορία, επειδή αρνήθηκαν να υποταχθούν στο καθεστώς. Οι μαρτυρίες τους αποκαλύπτουν μια σκληρή πραγματικότητα. «Όταν έχεις ζήσει σε ένα τέτοιο καθεστώς, ο πόλεμος φαίνεται αστείος. Δεν έχω ζωή πλέον. Πεινάμε, δεν έχουμε ελευθερία. Μας σκοτώνουν για το παραμικρό. Οπότε τι να φοβηθούμε; Τον Τραμπ που ρίχνει βόμβες σε στρατιωτικούς στόχους;», δηλώνει Ιρανή που ζει στην Ελλάδα.

Μαρτυρίες στην εκπομπή Live News περιγράφουν ένα καθεστώς, που έχει σκοτώσει χιλιάδες Ιρανούς πολίτες. «Έχουν σφαχτεί χιλιάδες νέοι και νέες. Έχουν γεμίσει οι φυλακές με πολιτικούς κρατουμένους. Όλοι μιλάνε για έναν πόλεμο. Εμείς μιλάμε για μια επιχείρηση διάσωσης», αναφέρει ο πρόεδρος Ιρανών στην Ελλάδα.

Η Ρέα Πεϊμάνη υπογραμμίζει, πως όσα συμβαίνουν στο Ιράν, αποτελούν έναν δύσκολο αλλά αναγκαίο δρόμο προς την ελευθερία. «Η 15χρονη ξαδέρφη μου με ρώταγε τι είναι η ελευθερία, τώρα που θα απελευθερωθούμε. Για εμάς είναι το δεδομένο, αλλά για αυτούς είναι ένα όνειρο. Υπάρχει ένα κράτος, που με το ζόρι προσπαθεί να σε πάει στον παράδεισο».

Απαγορεύσεις και κοινωνικές αντιθέσεις

Το Ιράν μοιάζει να είναι δύο διαφορετικοί κόσμοι. Από τη μία υπάρχουν πολυτελείς συνοικίες που θυμίζουν ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, από την άλλη φτωχογειτονιές που παραπέμπουν στους χειρότερους εφιάλτες μιας εξαθλιωμένης πόλης. Οι αντιλήψεις διαφέρουν όσο η μέρα με τη νύχτα.

«Υπάρχουν γυναίκες που δουλειά τους είναι να περιφέρονται στους δρόμους και να κάνουν παρατηρήσεις στις κοπέλες που δεν είναι κατάλληλα ντυμένες και δεν φέρονται καθώς πρέπει. Ακούνε να γελάς πιο δυνατά στο μετρό και εμφανίζονται και σου λένε, ότι δεν πρέπει να σε ακούνε οι άντρες», περιγράφει Ιρανή στην εκπομπή.

«Οι άνδρες έχουν καλύτερη διαχείριση. Αλλά μικρός που ήμουν στο Ιράν, απαγορευόταν και να φοράμε t-shirt», προσθέτει ο πρόεδρος των Ιρανών στην Ελλάδα. Η ανθρώπινη ζωή μοιάζει να μην έχει παντού την ίδια αξία. Όπως λένε, η αξία των αντικαθεστωτικών φωνών ισοδυναμεί με μια σφαίρα. «Αν δεν ξέρεις τα θρησκευτικά, δεν μπορείς να πιάσεις δουλειά. Όταν είσαι γιατρός και πας για συνέντευξη, θα σε ρωτήσουν για τα θρησκευτικά. Αν δεν τα ξέρεις, δεν πιάνεις», επισημαίνει ο ίδιος.

Δεν είναι μόνο η πολιτική. Οι καταγγελίες κάνουν λόγο για ένα καθεστώς που επεμβαίνει ακόμα και στην ιδιωτική ζωή των πολιτών, με ανατριχιαστικές αναφορές για ανήλικα κορίτσια που γίνονται θύματα εκμετάλλευσης. «Μπορεί όποιος θέλει να έχει σεξουαλική επαφή με μια 9χρονη κοπέλα, να διαβάσει αυτή τη φράση και να προχωρήσει στην πράξη. Αλλά τότε κανένας δεν τον πειράζει».

Η καθημερινότητα των γυναικών

Η ζωή στο Ιράν, όπως περιγράφουν όσοι την έζησαν, δεν θυμίζει σκηνές από ταινία. Είναι ένας εφιάλτης πολλών ταχυτήτων, μια καθημερινή τραγωδία, ιδιαίτερα για τις γυναίκες. «Εγώ προσωπικά διαφωνώ με το ότι υποχρεώνουν τις γυναίκες να φορούν χιτζάμπ. Το χιτζάμπ είναι ηθικό ζήτημα και ένα ηθικό ζήτημα δεν πρέπει να είναι υποχρεωτικό ή δεσμευτικό. Αν η γυναίκα φοράει χιτζάμπ από φόβο, τότε δεν έχει καμία αξία», δηλώνει κληρικός.

Ακόμα και οι λόγοι υγείας φαίνεται να περνούν σε δεύτερη μοίρα μπροστά στις θρησκευτικές επιταγές. «Αν κάποιος για λόγους υγείας ή επειδή δεν πιστεύει, πιει νερό στον δρόμο ή φάει κάτι στη δουλειά του, του κόβουν πρόστιμο ή τον συλλαμβάνουν. Ήμουν 9 χρονών. Μπαίνει η δασκάλα στην τάξη για να μας πει πώς είναι αν γίνεσαι γυναίκα, και μας λέει ότι πλέον πρέπει να προσέχετε πολύ πώς φοράτε τη μαντήλα σας. Γιατί όταν πεθάνετε ο Αλάχ θα σας κρεμάσει από αυτή την τρίχα που φάνηκε».