Σενάρια πρόωρων εκλογών

Σενάρια πρόωρων εκλογών

Και όμως γυρίζει. Οχι η Γη. Αυτό το έχουμε λύσει εδώ και μερικούς αιώνες. Αυτό που γυρίζει, στο μυαλό του προέδρου Κυριάκου του Α‘, είναι μια αιφνιδιαστική ανατροπή. Δεν εννοούμε ανασχηματισμό – αυτό δεν είναι δα και τίποτε το συγκλονιστικό.

Ο ανασχηματισμός είναι ένα χαρτί που πολλοί πρωθυπουργοί το έχουν παίξει – και ο Κυριάκος ο Α’ επίσης – προκειμένου να αλλάξουν την πορεία των πραγμάτων. Αλλο, λέει, τον απασχολεί. Αν πρέπει να φανεί συνεπής με τη δέσμευσή του να προκηρύξει εκλογές σε έναν χρόνο από τώρα (αν μπορεί ποτέ, κανείς πρωθυπουργός να αισθάνεται δέσμευση αναφορικά με τον χρόνο των εκλογών).

Πολιτικό στέλεχος που τον γνωρίζει καλά, ισχυρίζεται ότι το μόνο που τον κρατάει, και δεν αποφασίζει να διαβεί τον Ρουβίκωνα των πρόωρων εκλογών αμέσως μετά το Πάσχα, δεν είναι η δέσμευση για εκλογές το ’27, αλλά η εικόνα από τις ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ δημοσκοπήσεις, που δίνουν στη ΝουΔου, στην πρόθεση ψήφου, ποσοστά από 21%-23%.

«Αν η πρόθεση ψήφου ανέβει τρεις-τέσσερις μονάδες και σταθεροποιηθεί εκεί στο 26%-27%, θα κάνει εκλογές αύριο», μου ανέφερε, προφανώς στη λογική ότι στην κάλπη της πρώτης Κυριακής, τα ποσοστά θα ξεπεράσουν το 30%, ώστε μετά, με τα αναπόφευκτα διλήμματα που θα λειτουργήσουν, να βρεθεί κοντά στην αυτοδυναμία.

Σενάρια. Και ασκήσεις επί χάρτου.

Νέο μαγαζί με παλαιά πρόσωπα

Σε νέες περιπέτειες φαίνεται πως ξανοίγεται το κυοφορούμενο εγχείρημα του εξ εφέδρων προέδρου Αλέξη. Εκεί που ο πρόεδρος φερόταν αποφασισμένος να τα ξεκινήσει όλα από την αρχή, με καινούργια πρόσωπα, νέες πρακτικές προσέγγισης του εκλογικού σώματος, και κυρίως «νέες ιδέες», μετά τις περιοδείες που πραγματοποίησε αντιλαμβάνεται πλέον ότι τα νέα πρόσωπα δεν φυτρώνουν στους κάμπους, και οι «νέες» ιδέες, όταν επαναλαμβάνονται στην πολιτική, όχι μόνο δεν θεωρούνται νέες, αλλά όταν τις παρουσιάζεις ως τέτοιες, στην ουσία προκαλείς την κοινωνία που έχει μπουχτίσει από κάτι ανάλογα παραμύθια.

Ετσι, σήμερα, περισσότερο από ποτέ, φαίνεται πως ο αρχηγός καταλήγει στην επιλογή προσώπων που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο είχαν, ή και έχουν, σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίως στην περιφέρεια. Απλώς, το επιτελείο του, κάνει ένα κοσκίνισμα, για να μη σπεύσουν στο κάλεσμα που θα απευθύνει, τίποτε «καμένοι» συριζαίοι, από τα χρόνια της διακυβέρνησης.

Οπως μου έλεγε ένας από τους ανθρώπους του, την περασμένη Τρίτη, στην αποχαιρετιστήρια τελετή για τον Αριστείδη Μανωλάκο, έναν πραγματικό, ανιδιοτελή, αριστερό, «δεν είναι εύκολο να βρεις νέους ανθρώπους που θα θέλουν να ασχοληθούν με την πολιτική στις μέρες μας. Ακόμη κι αν είσαι μια φωτεινή προσωπικότητα, όπως ο πρόεδρος».

Το οποίο σημαίνει, ότι το μαγαζί (όπου να ‘ναι) ανοίγει…

Σύμβουλοι υπό αμφισβήτηση

Το δεύτερο που σταχυολόγησα από όσα πληροφορήθηκα στον προαύλιο χώρο του Α’ Νεκροταφείου, κατά την τελετή για τον αγαπημένο Αριστείδη, ήταν πως ο εξ εφέδρων πρόεδρος έχει αρχίσει να αμφιβάλλει σοβαρά για την αποτελεσματικότητα του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ιδρύματος. Εκτιμά ότι δεν είναι και τόσο παραγωγικό σε ρηξικέλευθες ιδέες που θα προκαλέσουν το ενδιαφέρον της κοινωνίας, να τις ακούσει και να τις συζητήσει, ώστε εν συνεχεία, συμπληρώνω εγώ, να αναπέμψει ύμνους για το «καινούργιο» (λέμε τώρα) που θα φέρει στη χώρα ο εξ εφέδρων πρόεδρος, εάν και εφόσον…

Λογικό θα προσθέσω. Αν διαβάσει κανείς τις ομιλίες του προέδρου σε Γιάννενα και Λάρισα, θα καταλήξει χωρίς κόπο στο συμπέρασμα ότι ήταν «μια από τα ίδια» και «ένας Τσίπρας απαράλλαχτος, όπως τον ξέρουμε».

Γελάτε εσείς, με αυτά που προανέφερα, αλλά να ξέρετε ότι ο αρχηγός έχει προβληματιστεί σοβαρά, διότι το πράγμα δεν προχωράει σύμφωνα με τα όσα εκείνος πίστευε όταν διόρισε τα 41 άτομα του Επιστημονικού Συμβουλίου, με το «νιάτο» Γαβρόγλου επικεφαλής…

«Κοριοί» από το παρελθόν

Δεν είναι άγνωστη αυτή η γραφική φιγούρα, που ακούει στο όνομα Χρήστος Μαυρίκης. Συνελήφθη στις αρχές της εβδομάδας γιατί πυροβόλησε στον αέρα για να εκφοβίσει κάποιον με τον οποίο είχε κάποιες διαφορές, αλλά εμείς οι παλαιότεροι, τον γνωρίζουμε από την καλή κι από την ανάποδη.

Στα τέλη της δεκαετίας του ‘80 και τις αρχές της δεκαετίας του ’90, ο τύπος αυτός, υπηρετώντας υπό τις διαταγές του στρατηγού Νίκου Γρυλλάκη, του στενότερου συνεργάτη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, δεν έκανε άλλη δουλειά από το να παγιδεύει τα τηλέφωνα των αντιπάλων του Μητσοτάκη πατρός – οποιαδήποτε σύγκριση με το σήμερα, ανήκει απολύτως στη σφαίρα του εξωπραγματικού, και την αποδίδω στο νοσηρό σας μυαλό…

Συνεχίζω. Με εντολή Γρυλλάκη λοιπόν, ο Μαυρίκης, που έφερε υπερηφάνως το nick name «εθνικός κοριός», αφού όλα περνούσαν από το χέρι του (συγγνώμη από τ’ αφτιά του!), είχε ομολογήσει ότι είχε παγιδεύσει το σταθερό τηλέφωνο του τότε πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου!

Ετσι ο «κοριός» Μαυρίκης άκουγε τις συνομιλίες του Ανδρέα, και εν συνεχεία μετέφερε τις κασέτες στον Γρυλλάκη, εκείνος προφανώς τις απομαγνητοφωνούσε, και κατόπιν ενημέρωνε τον πατέρα Μητσοτάκη περί των κινήσεων όχι μόνο του αρχηγού της αντιπολίτευσης αλλά και κομματικών παραγόντων της ΝουΔου. Τόσο απλά.

Από τη Μιμή στο Predator

Αργότερα, μετά την αποκάλυψή του, ο Μαυρίκης είχε προβεί σε αποκαλύψεις, που σήμερα μπορεί να προκαλούν γέλιο, αλλά τότε τα πράγματα δεν ήταν έτσι – ήταν άγρια.

Σύμφωνα με μια από τις αποκαλύψεις αυτές, από κάποια στιγμή και πέρα, το είχε εξελίξει λέει τόσο το σύστημα των παρακολουθήσεων, ώστε όταν ο Ανδρέας ήθελε να μιλήσει με τη Μιμή, εκτός από το τηλέφωνό της, χτυπούσε η γραμμή και στο σπίτι του… Μητσοτάκη.

Κατά τον άθλιο Μαυρίκη, που αν θέλεις τον πιστεύεις, γιατί όσο να πεις δεν είναι και ο καλύτερος φίλος της αλήθειας, εκτός από τη Μιμή, σήκωναν το ακουστικό και στο σπίτι του πατρός Μητσοτάκη, και έσκαγαν στα γέλια με τις τρυφερότητες του Ανδρέα με τη σύζυγό του!

Περασμένα ξεχασμένα θα μου πεις, και θα συμφωνήσω. Πλέον, με τα Predator και τα ρέστα, τα προηγμένα δηλαδή συστήματα παρακολουθήσεων, δεν χρειάζεται τίποτε από όλα αυτά. Η δουλειά γίνεται πολύ πιο εύκολα. Χωρίς τη μεσολάβηση κανενός Μαυρίκη…

«50 χρόνια ρεπορτάζ»

Το βιβλίο που θα εισηγηθώ σήμερα, στην κατά Σάββατο βιβλιοπαρουσίασή μου, είναι το πόνημα ενός σπουδαίου δημοσιογράφου, που έκανε καριέρα κυρίως στο οικονομικό ρεπορτάζ, και για 50 χρόνια διέγραψε τη δική του αξιοσημείωτη πορεία. Πρόκειται για τον Θοδωρή Καλούδη, παλιότερα συνάδελφό μας στο Συγκρότημα (υπηρέτησε ευδοκίμως ως αρχισυντάκτης στο «ΒΗΜΑ»), ο οποίος συνέγραψε βιβλίο υπό τον τίτλο «50 Χρόνια – Ρεπορτάζ στην Ιστορία – Η Ελλάδα και ο κόσμος στη Μεταπολίτευση (1974-2025)». Το βιβλίο που εκδόθηκε από τις εκδόσεις Παπαζήση είναι γραμμένο, όπως σημειώνει ο συγγραφέας του, «με τη νηφαλιότητα, την απόσταση και την ευθύνη που μόνο ο χρόνος και η εμπειρία επιτρέπουν».

Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα συνοπτικό πολιτικό και ιστορικό χρονικό της σύγχρονης Ελλάδας, γραμμένο με καθαρή ματιά και χωρίς αναδρομικές βεβαιότητες, το οποίο απευθύνεται σε όσους έζησαν τη Μεταπολίτευση και για όσους θέλουν να την κατανοήσουν. Κατά τον Θ. Καλούδη «το παρελθόν δεν τελείωσε, απλώς άλλαξε μορφή».