Ανταρόλυκος: Επέστρεψε μετά από 10.000 χρόνια – Ποια ζώα θα ακολουθήσουν;
Ο ανταρόλυκος το προϊστορικό θηλαστικό που κυριάρχησε στην Εποχή των Παγετώνων – φαίνεται πως αποκτά απρόσμενη συνέχεια στη σύγχρονη εποχή. Το είδος εμφανίστηκε πριν από περίπου 2,6 εκατομμύρια χρόνια και εξαφανίστηκε πριν από 10.000 έως 13.000 χρόνια. Σήμερα, επιστήμονες υποστηρίζουν ότι δημιούργησαν ένα ζώο που προσομοιάζει στον ανταρόλυκο, αξιοποιώντας προηγμένες βιοτεχνολογικές τεχνικές, παρόμοιες με εκείνες που χρησιμοποιήθηκαν για το πρόβατο Ντόλι.
Η ερευνητική ομάδα της Colossal Biosciences, εταιρείας με έδρα το Ντάλας, ανέλυσε γενετικό υλικό από απολιθωμένα κατάλοιπα ανταρόλυκων, επιχειρώντας να χαρτογραφήσει τα βασικά χαρακτηριστικά του εξαφανισμένου είδους. Εξετάστηκαν δείγματα όπως ένα δόντι ηλικίας 13.000 ετών από το Οχάιο και ένα θραύσμα κρανίου 72.000 ετών από το Αϊντάχο, τα οποία φυλάσσονται σε μουσεία φυσικής ιστορίας.
Σύμφωνα με την εταιρεία, η μέθοδος συνδύασε τεχνικές κλωνοποίησης και γονιδιακής επεξεργασίας, με στόχο τη δημιουργία τριών ζώων που φέρουν βασικά γνωρίσματα του ανταρόλυκου. Οι επιστήμονες τροποποίησαν 14 κρίσιμα γονίδια σε κύτταρα αίματος γκρίζου λύκου, χωρίς να ενσωματώσουν αρχαίο DNA, επιδιώκοντας μια γενετική «προσέγγιση» του εξαφανισμένου ζώου.
Το τροποποιημένο γενετικό υλικό εισήχθη σε ωάρια οικόσιτου σκύλου. Τα έμβρυα εμφυτεύτηκαν σε παρένθετες μητέρες και, ύστερα από κύηση 62 ημερών, γεννήθηκαν τα πρώτα κουτάβια.
Τα πρώτα ζώα και η νέα σελίδα στην έρευνα
Στις 1 Οκτωβρίου 2024 γεννήθηκαν τα δύο πρώτα κουτάβια, Ρωμύλος και Ρέμος, ενώ στις 30 Ιανουαρίου 2025 ακολούθησε η Khaleesi. Και τα τρία φιλοξενούνται σε ειδικά διαμορφωμένο καταφύγιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπό συνεχή επιστημονική παρακολούθηση.
Οι υπεύθυνοι του εγχειρήματος διευκρινίζουν ότι τα ζώα αυτά δεν αποτελούν πιστά αντίγραφα του ανταρόλυκου, αλλά γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς που προσεγγίζουν το αρχικό είδος. Αν και η εξωτερική τους εικόνα θυμίζει το προϊστορικό θηλαστικό, δεν υπάρχει άμεση γενετική συγγένεια με τον σύγχρονο γκρίζο λύκο.
Η επιστημονική βιβλιογραφία δείχνει ότι οι εξελικτικές πορείες των δύο ειδών διαχωρίστηκαν πριν από τουλάχιστον 5,5 εκατομμύρια χρόνια. Ο ανταρόλυκος ήταν πιο ογκώδης, με έντονη μυϊκή διάπλαση και εξαιρετικά ισχυρό σαγόνι, ικανό να συνθλίβει οστά, γεγονός που του επέτρεπε να κυνηγά μεγάλα φυτοφάγα, όπως άλογα και γιγαντιαίους βραδύποδες.
Η παρουσία του λύκου στην Ελλάδα
Την ίδια ώρα, στην Ελλάδα, ο λύκος σύμβολο απομόνωσης και άγριας φύσης αλλάζει ρόλο και γεωγραφία. Από τα ορεινά και δυσπρόσιτα δάση, πλησιάζει ολοένα και περισσότερο τα αστικά κέντρα, προκαλώντας ανησυχία και προβληματισμό.
Πρόσφατες εμφανίσεις λύκων σε προάστια της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας σηματοδοτούν μια νέα φάση στη σχέση ανθρώπου και άγριας ζωής. Στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης, κάμερες ασφαλείας κατέγραψαν αγέλη να κινείται λίγα μέτρα από κατοικίες. Παρόμοια περιστατικά σημειώθηκαν στην Αττική, σε περιοχές όπως το Χαϊδάρι και το Αιγάλεω, όπου λύκοι εθεάθησαν σε δρόμους και πάρκα.
Οι ειδικοί περιγράφουν το φαινόμενο ως αποτέλεσμα ενός «οικολογικού ντόμινο». Η αύξηση των πληθυσμών αγριογούρουνων λειτουργεί ως διάδρομος τροφής, οδηγώντας τους λύκους πιο κοντά στα προάστια. Παράλληλα, οι εκτεταμένες δασικές πυρκαγιές, ιδίως στην Αττική, κατέστρεψαν κρίσιμους βιότοπους, αναγκάζοντας τα ζώα να μετακινηθούν σε περιοχές με έντονη ανθρώπινη δραστηριότητα.
Η σταδιακή εξοικείωση με εύκολες πηγές τροφής σκουπίδια, ανοιχτούς κάδους, τροφές κατοικίδιων και αδέσποτ ενισχύει το φαινόμενο, καθιστώντας τη συνύπαρξη ανθρώπου και άγριας ζωής πιο συχνή αλλά και πιο σύνθετη.
Αντιδράσεις και προβληματισμοί
Οι τοπικές κοινωνίες εκφράζουν αυξανόμενη ανησυχία. Δήμοι και αρχές προχωρούν σε συστάσεις προς τους πολίτες για σωστή διαχείριση απορριμμάτων και αποφυγή βραδινών μετακινήσεων με κατοικίδια. Ο φόβος εντείνεται όταν οι εμφανίσεις καταγράφονται κοντά σε σχολεία ή πυκνοκατοικημένες περιοχές.
Τέλος, από την άλλη πλευρά, οργανώσεις προστασίας της άγριας ζωής τονίζουν ότι ο πανικός δεν προσφέρει λύσεις. Υπογραμμίζουν πως ο λύκος που εμφανίζεται σε αστικό περιβάλλον δεν αναζητά ανθρώπινη επαφή, αλλά εύκολη τροφή, και ότι η στοχοποίησή του μπορεί να διαταράξει σοβαρά τις οικολογικές ισορροπίες