Δάνεια νόμου Κατσέλη: Τι θα σήμαινε η αλλαγή του τρόπου υπολογισμού των τόκων

Τη λύση στο πρόβλημα που δημιούργησαν αντικρουόμενες δικαστικές αποφάσεις για τον υπολογισμό των τόκων στα δάνεια που έχουν ενταχθεί στον νόμο Κατσέλη καλείται να δώσει η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου που συνεδριάζει αύριο, 5 Φεβρουαρίου.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο αντιπρόεδρος του ΑΠ, Σωτήρης Πλαστήρας, τάσσεται υπέρ του υπολογισμού των τόκων επί των μηναίων δόσεων και όχι με τη μέθοδο της τοκοχρεολυτικής αποπληρωμής, όπως είναι η διεθνής τραπεζική πρακτική για όλα τα δάνεια. Πρακτική που δεν έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση.

Από την άλλη πλευρά, η τοκοχρεολυτική εξόφληση, όπως αναφέρουν στελέχη του χρηματοοικονομικού τομέα, προβλέπεται από τον ίδιο τον νόμο Κατσέλη (άρθρο 9, παρ. 2, «Για τον προσδιορισμό της περιόδου τοκοχρεολυτικής εξόφλησης της οριζόμενης συνολικής οφειλής λαμβάνεται υπόψη το συνολικό ύψος της οφειλής και η οικονομική δυνατότητα του οφειλέτη»). Και προσθέτουν ότι ο υπολογισμός των τόκων στη δόση σημαίνει άτοκη εξόφληση των δανείων.

Η συνολική περίμετρος των δανείων για τα οποία θα αποφασίσει ο Άρειος Πάγος ξεπερνά τα 12 δισ. ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των δανείων για τα οποία δεν έχει εκδοθεί ακόμη απόφαση για την υπαγωγή τους στον νόμο Κατσέλη).

Και ενώ φαίνεται ότι η υπόθεση αφορά μια πολύ συγκεκριμένη κατηγορία δανειοληπτών, αυτή του νόμου Κατσέλη (Ν. 3869/2010), που διέσωσαν την πρώτη κατοικία τους την περίοδο της κρίσης, συνήθως όχι ανώδυνα, καθώς ο νόμος δεν προστάτευε το σύνολο της περιουσίας, στελέχη του χρηματοπιστωτικού τομέα υπογραμμίζουν στα «ΝΕΑ» μια σειρά κινδύνων/ζημιών που μπορεί να επιφέρει ενδεχόμενη ανατροπή του υπολογισμού των τόκων για την οικονομία συνολικά.

Ξεκινώντας από την άμεση οικονομική ζημιά, αυτή υπολογίζεται ότι θα ξεπεράσει το 1 δισ. ευρώ, καθώς τα δάνεια του νόμου Κατσέλη είναι ενταγμένα στις τιτλοποιήσεις του προγράμματος «Ηρακλής». Και αυτό γιατί τα επιχειρησιακά σχέδια των τιτλοποιήσεων είχαν εκπονηθεί με βάση την παραδοχή ότι οι οφειλές του άρθρου 9, παρ. 2 του Ν. 3869/2010 εξοφλούνται τοκοχρεολυτικά και εκτοκίζονται ως σύνολο, όπως ακριβώς προβλέπει ο νόμος. Ο κίνδυνος να μην εκτελεστούν τα business plans τιτλοποιήσεων που φέρουν την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου μπορεί να επιβαρύνει αντίστοιχα το Δημόσιο και τους φορολογούμενους.

Αυτό που ωστόσο φαίνεται να είναι η βασική πηγή ανησυχίας είναι ότι μια αλλαγή στον τρόπο υπολογισμού των τόκων για μια κατηγορία δανειοληπτών θα δημιουργήσει νομική βάση ώστε όλοι οι οφειλέτες μη εξυπηρετούμενων δανείων που ρύθμισαν δάνειά τους μέσω εξωδικαστικού μηχανισμού ή διμερώς να ζητήσουν αντίστοιχη μεταχείριση, δηλαδή τον ίδιο τρόπο υπολογισμού τόκων.

Δύο κίνδυνοι

Δύο επιπλέον κίνδυνοι που έχουν επισημάνει τραπεζικά στελέχη είναι πρακτικά η άτοκη εξόφληση των δανείων να επηρεάσει την κουλτούρα πληρωμών, καθώς θα μπορούσε να αποθαρρύνει συνεπείς δανειολήπτες που σε πολλές περιπτώσεις πιέζονται για να εξυπηρετήσουν το δάνειό τους να συνεχίσουν να είναι συνεπείς. Οι δυνητικές επιπτώσεις στα συναλλακτικά ήθη, τα υγιή χαρτοφυλάκια και τους ισολογισμούς των τραπεζών δεν μπορούν να υπολογιστούν, και μάλιστα σε μεσο-μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Τραπεζικά στελέχη επισημαίνουν πως ειδικά σε ό,τι αφορά τα στεγαστικά δάνεια ενδεχόμενη μετατροπή τους σχεδόν «άτοκα» σε περίπτωση που καταστούν μη εξυπηρετούμενα, θα έκανε τα κριτήρια δανειοδότησης αυστηρότερα και θα οδηγούσε σε λιγότερα και ακριβότερα δάνεια.

Βέβαια, το αν και κατά πόσο είναι βάσιμοι οι φόβοι που εκφράζουν στελέχη του χρηματοπιστωτικού τομέα σε περίπτωση που η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου συνταχθεί με την άποψη του εισηγητή θα εξαρτηθεί από το περιεχόμενό της.