Ξενικό υδρόβιο σαλιγκάρι εντοπίστηκε στη Ρόδο – Τι σημαίνει για το οικοσύστημα
- Επιστήμονες του Υδροβιολογικού Σταθμού Ρόδου – Ενυδρείου του ΕΛΚΕΘΕ κατέγραψαν για πρώτη φορά την εμφάνιση του ξενικού υδρόβιου σαλιγκαριού Melanoides tuberculata στο πάρκο Ροδίνι της πόλης της Ρόδου.
- Η παρουσία του είδους αναδεικνύει τον αυξανόμενο κίνδυνο εισαγωγής ξενικών οργανισμών μέσω ενυδρείων και του εμπορίου κατοικίδιων ζώων.
- Το πάρκο Ροδίνι φιλοξενεί ήδη διάφορα ξενικά είδη όπως γαστερόποδα, νεροχελώνες και ψάρια, καθιστώντας τη συνεχόμενη παρακολούθηση απαραίτητη για την προστασία της τοπικής βιοποικιλότητας και την πρόληψη βιολογικών εισβολών.
Ερευνητές του Υδροβιολογικού Σταθμού Ρόδου – Ενυδρείου του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) κατέγραψαν την παρουσία ενός νέου ξενικού είδους υδρόβιου σαλιγκαριού σε πάρκο της πόλης της Ρόδου, γεγονός που προκαλεί ενδιαφέρον αλλά και ανησυχία για τις πιθανές συνέπειες στο τοπικό οικοσύστημα.
Το είδος, που ταυτοποιήθηκε ως Melanoides tuberculat, εντοπίστηκε για πρώτη φορά στο πάρκο Ροδίνι. Σύμφωνα με τη μελέτη των επιστημόνων, η εμφάνισή του αναδεικνύει τον αυξανόμενο κίνδυνο εισαγωγής ξενικών οργανισμών μέσω του εμπορίου κατοικίδιων ζώων και της διακίνησης ειδών ενυδρείου.
Το πάρκο Ροδίνι φιλοξενεί ήδη πληθώρα ξενικών ειδών, όπως γαστερόποδα, νεροχελώνες και ψάρια. Η συστηματική παρακολούθηση αυτών των πληθυσμών θεωρείται κρίσιμη για τη διατήρηση της τοπικής βιοποικιλότητας και την αποτροπή πιθανών βιολογικών εισβολών που ενδέχεται να διαταράξουν την οικολογική ισορροπία.
Οι περιοδικές παρατηρήσεις ζωντανών ατόμων δείχνουν ότι το συγκεκριμένο σαλιγκάρι μπορεί να επιβιώνει προσωρινά στο περιβάλλον του πάρκου. Ωστόσο, οι ερευνητές τονίζουν πως δεν υπάρχουν ακόμη ενδείξεις μόνιμης εγκατάστασής του στην περιοχή.
Χαρακτηριστικά του υδρόβιου σαλιγκαριού
Το υδρόβιο σαλιγκάρι είναι ένας οργανισμός που ζει αποκλειστικά ή κυρίως στο νερό και ανήκει στην ομάδα των μαλακίων. Σε αντίθεση με τα χερσαία σαλιγκάρια, τα υδρόβια είδη έχουν προσαρμοστεί ώστε να επιβιώνουν σε λίμνες, ποτάμια, ρυάκια, έλη και θαλάσσια περιβάλλοντα. Το σώμα τους προστατεύεται από ένα σκληρό, συνήθως σπειροειδές κέλυφος, το οποίο λειτουργεί ως άμυνα απέναντι στους θηρευτές.
Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά τους είναι ο τρόπος αναπνοής. Ορισμένα είδη διαθέτουν βράγχια, ενώ άλλα έχουν έναν πνεύμονα ειδικά προσαρμοσμένο να λειτουργεί μέσα στο νερό. Κινούνται αργά, γλιστρώντας πάνω σε πέτρες, φυτά ή τον πυθμένα, χρησιμοποιώντας το μυώδες πόδι τους.
Η διατροφή τους βασίζεται σε άλγη, φυτικά υπολείμματα και μικροοργανισμούς, συμβάλλοντας έτσι στον καθαρισμό του νερού και στη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας. Παράλληλα, αποτελούν σημαντική πηγή τροφής για ψάρια και άλλα υδρόβια ζώα, παίζοντας καθοριστικό ρόλο στα υδάτινα οικοσυστήματα.