Κυριάκος Βελόπουλος

Το στίγμα της Καρυστιανού, αποφάνθηκε ο Αδωνις τις προάλλες, «είναι ακροδεξιό». Γι’ αυτό, στη δική του ανάλυση, «είναι προφανές ότι στις επόμενες εκλογές θα διαγωνιστεί πολύ σκληρά για τις ψήφους με την Ελληνική Λύση». Οσοι κυκλοφορούν στους δρόμους της συμπρωτεύουσας μπορούν να διαβεβαιώσουν τον υπουργό πως ο ανταγωνισμός που προβλέπει είναι ήδη γεγονός στα θεσσαλονικιώτικα αλώνια των νέων Μέσων. Το ερώτημα είναι πόσο θα αγριέψει.

Και πόσο διατεθειμένος είναι ο Κυριάκος Βελόπουλος να επιστρατεύσει τη μαστοριά του σε αυτό που ο Αντενάουερ όριζε ως τέχνη της πολιτικής: τη γνώση του τάιμινγκ για να χτυπήσεις τον αντίπαλό σου λιγάκι κάτω απ’ τη μέση.

Ιδεολογικοί εχθροί και φίλοι ομολογούν ότι είχε εργαστεί πολύ μεθοδικά προκειμένου να κάνει τη Βόρεια Ελλάδα προπύργιό του. Δεν τον βοήθησε μόνο η Παναγιά η Γκέισα, έβαλε κι εκείνος το χέρι του. Ανέπτυξε εξαντλητικά τις θεωρίες συνωμοσίας του και σήκωσε ψηλά τα εθνικοπατριωτικά λάβαρα για να έρθει δεύτερο το κόμμα του σε έξι εκλογικές της περιφέρειες στην ευρωκάλπη του 2024. Ωστόσο, η νέα ηγερία του αντισυστημισμού βουτάει στις δεξαμενές των ψηφοφόρων του πριν καν ανακοινώσει πώς θα ονομάσει τον δικό της φορέα.

Εμπειρος πολιτικός αναλυτής εκτιμά ότι αν τελικά εκείνη αποφασίσει να αυτοτοποθετηθεί ευθέως δημόσια ως δεξιά, «θα του δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα». Παρότι μέχρι τώρα η βάση του θεωρούνταν μπετοναρισμένη, η ίδια πηγή εξηγεί πως έχει κατορθώσει να «δέσει» όσους μετακινήθηκαν προς το κόμμα του από τη ΝΔ, όχι το σύνολο των πολεμίων του κατεστημένου που τον προτιμούν.

Λογίζεται από εκλογολόγους αναμφίβολο success story. Από την περίοδο που κυριαρχούσε στη δημόσια συζήτηση ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών, εμφανίστηκε σαν υπερασπιστής της παραδοσιακής οικογένειας, έπιασε για πρώτη φορά διψήφια ποσοστά κι έκτοτε έχει κατορθώσει να διατηρήσει δυνάμεις. Παρότι στις ευρωεκλογές πήρε 9,30%, στα γκάλοπ σπάνια πια – και για λίγο – πέφτει κάτω από 10%. Για πολλά δημοσκοπικά φεγγάρια ήταν τρίτο κόμμα.

Μέρος της επιτυχίας του, βέβαια, οφείλεται στο ότι – σε αντίθεση με άλλους αρχηγούς ΙΧ κομμάτων – διάλεξε ένα σαφώς οριοθετημένο target group για να απευθυνθεί. Δεν ψαρεύει από παντού. Εχει καθαρό ιδεολογικό πρόσημο.

… από την ανάποδη

Η Ελληνική Λύση ιδρύθηκε στα ύστερα μνημονιακά χρόνια (το 2016) για να εκφράσει συγκεκριμένο κόσμο: υπερεθνικιστές, αντιεμβολιαστές, συνωμοσιολόγους, πούρους συντηρητικούς, ρωσόφιλους – κι εσχάτως τους τραμπικούς.

Σύμφωνα με άνθρωπο που έχει μελετήσει την πορεία του, «έμαθε από τον καλύτερο, τον Καρατζαφέρη». Το λέει επειδή «δόμησε την πολιτική του παρουσία πάνω στην τηλεοπτική». Αγοράζοντας χρόνο σε επαρχιακά κανάλια, έμπαινε στα σπίτια της περιφέρειας συχνότερα από τους θαμώνες των πλατό σταθμών πανελλαδικής εμβέλειας.

Κεντροδεξιοί, κεντρώοι, κεντροαριστεροί κι αριστεροί τον χλευάζουν ως τηλεπλασιέ κηραλοιφών ή επιστολών «του Ιησού Χριστού του ιδίου» αλλά εκείνος συνεχίζει να ποντάρει στους «συνέλληνες» αγροτικών και ημιαστικών περιοχών.

Γνώστης των πολιτικών κι εκλογικών συμπεριφορών εκεί σημειώνει πως «έχει κάνει δουλειά με τα μπλόκα» και κάτω απ΄τα Τέμπη πλέον. Η επένδυσή του στον λαϊκισμό που ηχούσε ευχάριστα στα αγροτικά αφτιά – ειδικά των απογοητευμένων από την κυβέρνηση – αποδίδει τώρα.

Οσοι έχουν διαπραγματευτεί μαζί του εντός Βουλής, πάντως, επιμένουν ότι στις κατ΄ιδίαν συνεννοήσεις δεν λειτουργεί τόσο αντισυστημικά όσο διαλαλεί στα σόου του από βήματος.

Από το 2019 και μετά, το κόμμα του είναι η αντιπολίτευση διαμαρτυρίας που έχει απασχολήσει λιγότερο τους επιφορτισμένους με την τήρηση της τάξης στο βουλευτήριο. Για μυημένους στα παρασκήνια, επιθυμεί διακαώς να καθιερωθεί σαν θεσμικός παίκτης της υπερδεξιάς. Ή, όπως το θέτουν ωμά: να μπει στο σύστημα.

Οι δημοσκοπήσεις της διετίας αποδεικνύουν την αντοχή του. Ομως, εκτός απ΄αυτήν, σχεδόν σίγουρη είναι κι η αδυναμία του να ηγηθεί του χώρου στα δεξιά της ΝΔ. Στη συζήτηση που επιστρέφει συχνά, σχετικά με το πρόσωπο το οποίο θα πετύχαινε να ενώσει τη Δεξιά των ακραίων και να μαζέψει το 19% που εκείνη έγραψε αθροιστικά στις τελευταίες ευρωεκλογές, αντιμετωπίζεται ως υποψηφιότητα χωρίς προοπτικές.

Ενας παλιός υπουργός του ΠΑΣΟΚ έχει αποφανθεί πικρόχολα αστειευόμενος ότι τα νούμερα του Βελόπουλου είναι δυσανάλογα μικρότερα της απήχησης που έχουν οι θέσεις του στην ελληνική κοινωνία. Αρα, όσο ταλέντο κι αν έχει να πηγαίνει την κουβέντα εκεί που θέλει, δεν φτάνει για να ξεφύγει από τη μοίρα ενός αστέρα του τηλεμάρκετινγκ. Το πολιτικό του προϊόν παραμένει μακριά απ΄τα ράφια που εμπιστεύονται οι πολλοί.