Πέρασε και δεν ακούμπησε

Δεν πρέπει να είναι και πολύ ευχαριστημένος ο εξ εφέδρων πρόεδρος Αλέξης από την… ανάβαση στη Θεσσαλονίκη. Το πολυδιαφημισμένο εγχείρημα είχε καλλιεργήσει προσδοκίες που δεν επαληθεύτηκαν. Καμιά 500αριά άτομα, και πολλά σου λέω, μέσα στην αίθουσα του «Ολύμπιον» και μερικές δεκάδες περίεργοι έξω από αυτή. Κι αν δεν υπήρχαν και μερικοί ακροδεξιοί να τον κράξουν ως «ανεπιθύμητο», τους οποίους πλάκωσε – και δικαίως – στις σφαλιάρες η Αστυνομία, η πόλη ούτε που θα έπαιρνε χαμπάρι το γεγονός.

Τέλος πάντων, έγινε η εκδήλωση, εκείνος δεν ήταν στα πολύ επάνω του, υπήρχε μια διάχυτη αμηχανία, και στο τι έλεγε, και στο πώς το έλεγε. Οπως ήταν και απολύτως φανερή η προσπάθειά του να εμφανίσει το όλο εγχείρημα ότι διεμβολίζει το ΠΑΣΟΚ – μια και με το που θα το ανακοινώσει και επισήμως, η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ είναι κάτι αδιαμφισβήτητο. Τέσσερις πέντε βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ παρόντες (μερικοί ταξίδεψαν στη Θεσσαλονίκη για να είναι εκεί), και οι θεατές – συγγνώμη, αλλά θα γίνω κακός τώρα –, τα συριζοΚΑΠΗ των γύρω περιοχών, που αντί για καφενείο, Σάββατο πρωί, είπαν να κατέβουν Πλατεία Αριστοτέλους. Και για συνθήματα, ούτε λόγος. Ενας του φώναξε είσαι ο πιο τίμιος, μια κυρία τού είπε έλα πίσω, κάνα δυο άλλες, ηλικιωμένες κυρίες τον φίλησαν, κι αυτό ήταν όλο. Πέρασε και δεν ακούμπησε στη Θεσσαλονίκη. Αναρωτιέμαι αν σκέφτηκε καλά αυτό που πάει να κάνει…

Διαλύθηκε το παραμύθι

Θεσμικός πάντως. Επισκέφθηκε τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεο και τον δήμαρχο της πόλης Στέλιο Αγγελούδη. Φυσικά, τους προσκάλεσε στην εκδήλωση. Φυσικά, επίσης, δεν πήγε ούτε ο ένας ούτε ο άλλος. Πιο σοβαρή η απουσία (ή μήπως η μη παρουσία;) του Στέλιου Αγγελούδη. Ο Τσίπρας θα έκανε κωλοτούμπες αν βρισκόταν στο «Ολύμπιον» – η παρουσία του όντως θα μπορούσε να πλασαριστεί ως σοβαρό πρόβλημα για το ΠΑΣΟΚ. Αλλά ο δήμαρχος, σοφά ποιήσας, το απέφυγε. Ετσι, τι να κάνει ο άνθρωπος, άρχισε να εκθειάζει τη συμμετοχή στο πάνελ του πολλά… πικραμένου Σαουλίδη! Τρεις τέσσερις φορές αναφέρθηκε σε αυτόν, κι εκείνος φουσκώνοντας σαν γάλος (κούρκος, κατά το κοινώς λεγόμενο) απολάμβανε τις αναφορές. Η μεγάλη πλάκα είναι ότι προσήλθε στην εκδήλωση κρατώντας… πράσινο φάκελο, ξέρετε, αυτόν με τα «αφτάκια», προκειμένου να σηματοδοτήσει έτι περαιτέρω την πολιτική του καταγωγή, προκαλώντας φυσικά θυμηδία σε όσους το παρατήρησαν…

Τέλος πάντων, να μην τα πολυλογώ, πάρα την κινητοποίηση, ο εξ εφέδρων πρόεδρος Τσίπρας δεν κατάφερε να προσελκύσει πασόκους στην εκδήλωσή του. Και επειδή ενός κακού μύρια έπονται, έμειναν με την… απαντοχή στο χέρι και τα φιλοκυβερνητικά Μέσα ενημέρωσης, που δεν μπορούν να τροφοδοτήσουν το δικό τους παραμύθι, ότι διαλύεται το ΠΑΣΟΚ από την «πρωτοβουλία» Τσίπρα…

Ο «άνθρωπος του προέδρου»

Ελλείψει πασόκων και κυρίως ελλείψει σοβαρών παραγόντων να ανεβάσει στο πάνελ για το «παραμύθι» του, ο εξ εφέδρων πρόεδρος επιστράτευσε τον κύριο Κώστα Τούμπουρο. Αγνωστο στο ευρύ κοινό, αλλά πολύ γνωστό στους εντός των τειχών. Μα πάρα πολύ γνωστό, όμως. Διότι ο κύριος Τούμπουρος, πολιτικός μηχανικός το επάγγελμα και κατέχων, πλην των άλλων, κατασκευαστική εταιρεία, και επίσης μετέχων παλαιότερα στη σύνθεση της εταιρείας ΕΛΛΑΚΤΩΡ ως μη εκτελεστικό μέλος, είναι αυτό που λέμε ο «άνθρωπος» του προέδρου Τσίπρα. «Ο» κολλητός του. Φίλος του, λέει, από την εποχή που σπούδαζαν και οι δύο στο Πολυτεχνείο (αν και αυτό ελέγχεται ως προς την ακρίβειά του, γιατί έχουν 4-5 χρόνια διαφορά), είναι αυτό που λέμε «πολύτιμος».

Καθότι, στο μικρό χωριό που λέγεται Αθήνα, περιγράφεται πως είναι εξ εκείνων που γνωρίζουν απ’ έξω κι ανακατωτά τη διαπλοκή. Και τη γνωρίζει πάρα, μα πάρα πολύ καλά – και μένω σε αυτό. Αυτός λοιπόν, ο «κολλητός», βρέθηκε στο πάνελ της Θεσσαλονίκης και με προφανή αμηχανία εκθείασε στο ακροατήριο την περίοδο της διακυβέρνησης του προέδρου Αλέξη, λέγοντας ότι είναι ένας πολιτικός ο οποίος κυβέρνησε στις πιο δύσκολες συνθήκες των τελευταίων ετών. Προφανής η υπερβολή, αλλά αδύνατον να υπερκαλύψει το κρίσιμο ερώτημα: Τι δουλειά είχε ο Τούμπουρος στην παρουσίαση; Εχω μερικές εκδοχές, τις οποίες όμως δεν θα παραθέσω. Θα εκθέσω μία μόνο, την κατά τεκμήριο πιο… αθώα: η πολυετής συναναστροφή με τον κολλητό του να τον μπόλιασε με το μικρόβιο της πολιτικής…

Ιδωμεν.

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ…

Είδα κι εγώ τις φωτογραφίες της «προέδρου» Καρυστιανού από τη συνέντευξή της (στην κυπριακή έκδοση του περιοδικού «Down Town») και βεβαίως δεν εντυπωσιάστηκα από όσα ανέφερε η «πρόεδρος», καθότι κατά καιρούς και με διάφορους τρόπους τα έχει ξαναπεί. Εμένα αυτό που με εντυπωσίασε ήταν η φωτογράφιση που συνόδευε τη συνέντευξη. Το προσεκτικά ανεπιτήδευτο ύφος της «προέδρου», η επιμονή στο «καλό» προφίλ, οι φιλτραρισμένες ανφάς λήψεις και πάνω απ΄ όλα το στήσιμο μπροστά στην εικόνα του Αρχάγγελου Μιχαήλ, με τον οποίο, όπως διατείνεται ο Καραχάλιος, «έχει ένα ιδιαίτερο δέσιμο».

Απόδειξη, πάντα κατά τον Καραχάλιο, ο οποίος την «παρακολουθεί» κατά πόδας, παρότι αυτή την περίοδο παρεπιδημεί για επαγγελματικούς λόγους στο Ντουμπάι (ορίστε, και «ρεπορτάζ» Καραχάλιου), ότι πέρυσι τον Μάιο η «πρόεδρος», συνεπικουρούμενη από τη συνεργάτιδά της κυρία Γρατσία, επισκέφθηκε τη Μονή του Αρχάγγελου Μιχαήλ στον Μανταμάδο της Λέσβου. Ηταν μια προσκυνηματική επίσκεψη, στη διάρκεια της οποίας επιφυλάχθηκε από τους διαχειριστές του ναού μια ιδιαίτερη τιμή στην «πρόεδρο»: της επετράπη να αγγίξει την ιερή εικόνα, κάτι που δεν επιτρέπεται σε κανέναν άλλο προσκυνητή.

…και η πιστή «πρόεδρος»

Επανέρχομαι όμως στα της φωτογράφισης για το κυπριακό περιοδικό: η φωτογράφιση με φόντο τον Αρχάγγελο και κάποια άλλη εικόνα, που δεν διέκρινα τι αφορά, δεν ήταν στημένη, διαβεβαίωσε τα μέσα ενημέρωσης, για λογαριασμό της «προέδρου», η συνεργάτις της κυρία Γρατσία. Ετυχε. Δεν έχω λόγους να αμφιβάλω για την ειλικρίνειά της, αλλά, είτε τυχαία είτε επίτηδες, το μήνυμα στους πιστούς εστάλη – η «πρόεδρος» είναι μία από εμάς. Σε μια εποχή που η πίστη αμφισβητείται και εκείνος ο Νατσιός της Νίκης έχει πάρει την κάτω βόλτα, ευτυχώς που εμφανίζεται η πιστή «πρόεδρος» να καλύψει το κενό!

Μεγάλες στιγμές θα ζήσουμε, να το θυμάστε…

Ντροπή για την Αθήνα

Βρέθηκα το μεσημέρι του Σαββάτου περιπατητής στο κέντρο της Αθήνας και περπάτησα στην οδό Ερμού. Κόσμος πολύς, Ελληνες και τουρίστες, κυρίως Τούρκοι και Ιταλοί, περιφερόταν στον θεωρούμενο ως πιο «ακριβό» δρόμο της χώρας και έναν από τους ακριβότερους στον κόσμο. Στην αρχή αυτού του δρόμου λοιπόν, στις διασταυρώσεις της Ερμού με τη Βουλής και τη Νίκης, υπάρχουν δύο μικρά σιντριβάνια. Το Σάββατο δεν λειτουργούσε κανένα από τα δύο. Το νερό που είχαν ήταν βρώμικο, διάφοροι απολίτιστοι κάφροι είχαν πετάξει μέσα από αποτσίγαρα μέχρι χαρτιά και πλαστικά μπουκάλια, αλλά αυτό δεν ήταν το πιο ακραίο που με έβγαλε από τα ρούχα μου. Ηταν η κατάσταση των δύο υπέροχων ορειχάλκινων γλυπτών του σπουδαίου γλύπτη Κυριάκου Ρόκου που είναι τοποθετημένα στη μέση των σιντριβανιών και που τιτλοφορούνται «Μια βουτιά στον κόσμο μας». Βρώμικα, η υπογραφή του Ρόκου είναι εξαφανισμένη μέσα στη βρωμιά, ενώ βρύα έχουν αλλοιώσει πλήρως και τα δύο γλυπτά. Κανείς δεν καταλαβαίνει περί τίνος πρόκειται. Ερώτηση: Ποιος είναι υπεύθυνος γι’ αυτή την ύβριν για τον καλλιτέχνη και την ντροπή για την Αθήνα; Ο Δήμος Αθηναίων; Ή το υπουργείο Πολιτισμού; Κάθε απάντηση, δεκτή.