«حق کارگر در بحران: سازوکار قانونی بیمه بیکاری در شرایط جنگ»
سعید دلفانی قاضی دیوان عدالت اداری گفت: کارگر نهتنها حق دارد مقرری بگیرد، بلکه حق دارد در برابر تصمیمات نادرست کمیته مقرری، به دیوان عدالت اداری مراجعه کند و اجرای صحیح قانون را مطالبه نماید.
سعید دلفانی قاضی دیوان عدالت اداریدر یادداشتی نوشت: در شرایطی که جنگ یا بحرانهای قهریه نظم عادی رابطه حقوقی کار را برهم میزنند، نخستین پرسش این است که کارگر بیکار شده چه حقوقی دارد و چگونه میتواند از آن دفاع کند. قانون بیمه بیکاری مصوب ۱۳۶۹ با صراحت در تبصره ۲ ماده ۲ «جنگ» را در کنار سیل و زلزله حادثه قهریه دانسته و بیکاری ناشی از آن را غیرارادی تلقی کرده است. این حکم، بنیان اصلی استحقاق کارگر برای دریافت مقرری است؛ زیرا فلسفه بیمه بیکاری بر حمایت از بیکاری غیرارادی بنا شده است.
در ماده ۶ قانون بیمه بیکاری، شرط حداقل ۶ ماه سابقه پرداخت حق بیمه پیشبینی شده است. اما همان ماده بلافاصله یک استثناء کلیدی دارد: «مشمولین تبصره (۲) ماده (۲) این قانون از شمول این بند مستثنی میباشند». یعنی کارگری که بهواسطه جنگ بیکار شده حتی با سابقه کمتر از ۶ ماه در حکم فردی با سابقه کافی است و میتواند مقرری دریافت کند. آییننامه اجرایی نیز در ماده ۶ همین معنا را تکرار کرده و نشان داده که قانونگذار در شرایط قهری، اصل را بر حمایت گذاشته و قید سابقه را کنار زده است.