BİRLEŞİK KRALLIK İLE TÜRKİYE ARASINDA STRATEJİK EKSENİN YENİDEN TANIMLANMASI: SAVUNMA, EKONOMİ VE DİPLOMASİ PERSPEKTİFİNDEN KAPSAMLI BİR ANALİZ

Giriş

Birleşik Krallık (İngiltere) ile Türkiye Cumhuriyeti arasındaki ikili ilişkiler, son on yılda jeopolitik zorunluluklar, ekonomik karşılıklı bağımlılık ve savunma sanayii iş birliği ile karakterize edilen yeni bir evreye girmiştir. 25 Mart 2026 tarihinde Londra’da imzalanan eğitim ve destek sözleşmesi, bu stratejik yakınlaşmanın en somut ve dönüştürücü adımlarından biri olarak kaydedilmiştir. Bu anlaşma, Ekim 2025’te imzalanan ve 20 adet Eurofighter Typhoon savaş uçağının tedarikini öngören 8 milyar sterlinlik (yaklaşık 10,7 milyar dolar) devasa paketin operasyonel ayağını oluşturmaktadır. Birleşik Krallık Savunma Bakanı John Healey ve Türkiye Milli Savunma Bakanı Yaşar Güler tarafından imzalanan bu son teknik sözleşme, Türkiye’nin ilk İngiliz yapımı jet filosunu işletme kapasitesini inşa etmeyi hedeflerken, aynı zamanda NATO’nun doğu kanadındaki hava muharebe kabiliyetini de tahkim etmektedir.

Bu rapor, Birleşik Krallık ve Türkiye arasındaki ilişkilerin tarihsel gelişimini, savunma sanayii ortaklıklarının teknik derinliğini, ekonomik entegrasyon süreçlerini ve her iki ülkenin yumuşak ve sert güç (soft and hard power) kapasitelerini uluslararası ilişkiler teorileri ışığında analiz etmektedir.

1. Eurofighter Typhoon Programı ve Savunma Sanayii Entegrasyonu

Türkiye’nin Eurofighter programına dahil olma süreci, yalnızca bir askeri tedarik işlemi değil, aynı zamanda ülkenin savunma mimarisinde köklü bir paradigma değişimini temsil etmektedir. ABD merkezli F-35 programından çıkarılma ve S-400 krizi sonrası yaşanan teknik darboğazlar, Ankara’yı alternatif stratejik ortaklıklara yöneltmiş, bu noktada Londra en önemli müttefik olarak öne çıkmıştır.

1.1. 25 Mart 2026 Tarihli Eğitim ve Destek Sözleşmesinin Detayları

Londra’da imzalanan yeni sözleşme, Türk Hava Kuvvetleri’nin (TurAF) Typhoon uçaklarını tam kapasiteyle kullanabilmesi için gerekli olan beşeri ve teknik altyapıyı kapsamaktadır. Sözleşmenin temel bileşenleri, uçakların envantere girmesinden sonraki ilk üç yıllık kritik süreci güvence altına almaktadır.

Bileşen	Kapsam ve Detaylar	Temel Paydaşlar
Personel Eğitimi	10 Türk eğitmen pilot ve yaklaşık 100 bakım teknisyeninin Birleşik Krallık’ta eğitilmesi.	Kraliyet Hava Kuvvetleri (RAF), BAE Systems
Teknik ve Lojistik Destek	Yedek parça tedariki, bakım ekipmanları ve saha mühendislik hizmetleri.	BAE Systems, Rolls-Royce, Leonardo UK
Simülasyon Sistemleri	Yüksek sadakatli uçuş ve görev simülatörlerinin kurulumu.	BAE Systems
Elektronik Harp ve Görev Sistemleri	Gelişmiş EW suitleri ve görev yazılım sistemlerinin entegrasyonu.	Leonardo UK, MBDA
Endüstriyel İş Birliği	Uçak bileşenlerinin ve yedek parçaların üretimine yönelik İngiliz savunma sanayii katılımı.	Martin-Baker, Rolls-Royce, BAE Systems

 

Bu sözleşme, Türkiye’nin savunma sanayiinde uzun süredir takip ettiği “egemen destek kapasitesi” (sovereign support capability) ilkesiyle doğrudan örtüşmektedir. Eğitimlerin Birleşik Krallık’ta verilmesi, Türk personelinin RAF standartlarında operasyonel doktrinleri içselleştirmesine olanak tanırken, teknisyen eğitimi sayesinde Türkiye’nin uçakların gövde, motor ve aviyonik sistemlerinde kademeli olarak kendi bakım ve onarım kabiliyetini (depo seviyesi bakım) geliştirmesi planlanmaktadır.

1.2. Savunma Ekonomisi ve Endüstriyel Etki

Eurofighter Typhoon anlaşması, Birleşik Krallık ekonomisi için devasa bir ihracat başarısı olarak nitelendirilmektedir. Toplam 8 milyar sterlinlik paket, Birleşik Krallık genelinde 20.000 nitelikli iş gücünü desteklemekte ve savunma sanayiini ekonomik büyümenin motoru haline getirmektedir. Her bir uçağın üretim değerinin %37’si doğrudan Birleşik Krallık sınırları içerisinde gerçekleştirilmektedir; geri kalan kısım ise Eurofighter konsorsiyum ortakları olan Almanya, İtalya ve İspanya arasında paylaşılmaktadır.

Bu iş bölümünün Birleşik Krallık’taki coğrafi dağılımı şu şekildedir:

Lancashire (Warton ve Samlesbury): BAE Systems tesislerinde yaklaşık 6.000 çalışan, Türk Typhoon’larının gövde üretimi ve son montajından sorumludur.

Bristol: Rolls-Royce, EJ200 motorlarının kritik modüllerinin üretimi ve bakım merkezi olarak 1.100’den fazla kişiye istihdam sağlamaktadır.

İskoçya (Edinburgh): Leonardo UK bünyesindeki 800 çalışan, uçağın düşman hedeflerini tespit eden ileri teknoloji radar sistemleri üzerinde çalışmaktadır.

Türkiye için bu yatırımın değeri, 2030 yılından itibaren teslim edilecek uçakların hava gücü boşluğunu dolduracak olmasıdır. Milli Savunma Bakanlığı’nın planlarına göre, 2030’da 6 uçak, 2031’de 8 uçak ve 2032’de son 6 uçak envantere alınacaktır. Bu takvim, Türkiye’nin yerli beşinci nesil uçağı KAAN’ın (TF-X) seri üretime geçiş süreciyle senkronize edilmiştir.

2. İlişkilerin Tarihsel Gelişimi: 1581’den 2026’ya Stratejik Süreklilik

İngiltere ve Türkiye arasındaki ilişkiler, beş asrı aşkın bir süredir pragmatizm ve karşılıklı güvenlik endişeleri etrafında şekillenmiştir. Bu uzun tarihsel ark, iki ülkenin zaman zaman karşı karşıya gelse de, çoğu zaman Avrupa dengelerini korumak adına müttefik olduğunu göstermektedir.

2.1. Ticari ve Diplomatik Başlangıçlar (1581-1923)

Doğrudan ticari ilişkiler, 1581 yılında “Turkey Company“nin kurulmasıyla başlamıştır. İngiliz tüccarlar Osmanlı topraklarına yünlü kumaş ve kalay getirirken, ipek, halı ve baharat ithal etmişlerdir. 19. yüzyılda ise Birleşik Krallık, Rusya’nın Akdeniz’e inmesini engellemek amacıyla Osmanlı İmparatorluğu’nun toprak bütünlüğünü savunan temel aktör olmuştur. 1853-1856 Kırım Savaşı, iki ülkenin modern anlamdaki ilk büyük askeri ittifakıdır.

Birinci Dünya Savaşı’nda yaşanan karşıtlık, 1923 Lozan Antlaşması ile yerini yeni bir diplomatik dengeye bırakmıştır. İkinci Dünya Savaşı boyunca Türkiye’nin tarafsızlığını koruma çabaları ve sonrasında 1952’de NATO’ya girişi, Londra ve Ankara’yı Soğuk Savaş’ın güvenlik şemsiyesi altında yeniden birleştirmiştir.

2.2. Modern Stratejik Ortaklık (2007-2026)

İlişkilerin bugünkü kurumsal çerçevesi büyük ölçüde 2007 yılında imzalanan ve 2010 yılında Başbakanlar düzeyinde güncellenen “Stratejik Ortaklık Belgesi“ne dayanmaktadır. Bu belge, savunma, ticaret, enerji ve terörle mücadele alanlarında derinleşmeyi öngörmüştür.

2016 yılındaki darbe girişimi sonrası Birleşik Krallık’ın sergilediği tutum, ilişkilerde bir dönüm noktası olmuştur. Diğer Avrupa ülkelerinin aksine, Londra, darbe girişimini “demokrasiye bir saldırı” olarak niteleyen ilk Batılı başkent olmuş ve dönemin Dışişleri Bakanı Boris Johnson’ı Eylül 2016’da Ankara’ya göndererek tam destek vermiştir. Bu siyasi sermaye, 2017 yılında BAE Systems ile TAI (TUSAŞ) arasında Türkiye’nin milli muharip uçağı TF-X (KAAN) projesi için imzalanan 100 milyon sterlinlik mühendislik desteği anlaşmasına zemin hazırlamıştır.

2020 yılında imzalanan ve 1 Ocak 2021’de yürürlüğe giren Serbest Ticaret Anlaşması (STA), Brexit sonrası dönemde ticari sürekliliği sağlamış ve Gümrük Birliği’nin getirdiği avantajları korumuştur. Bu anlaşma, 2023 ve 2026 yıllarında yapılan müzakerelerle hizmetler ve dijital ticareti kapsayacak şekilde genişletilme sürecine girmiştir.

3. Sert Güç (Hard Power) ve Bölgesel Güvenlik Mimarisi

Türkiye ve Birleşik Krallık arasındaki savunma iş birliği, yalnızca platform satışı ile sınırlı olmayıp, operasyonel interoperabilite ve teknoloji transferini de içermektedir. Türkiye’nin 2015 sonrası dış politikasında gözlemlenen “sert güç dönüşümü“, Londra ile olan ilişkilerinde belirleyici bir faktör haline gelmiştir.

3.1. Savunma Sanayii ve Teknolojik Egemenlik

Türkiye, savunma sanayiinde yerlilik oranını %80’in üzerine çıkarmış olsa da, yüksek teknoloji gerektiren alanlarda (motor teknolojileri, ileri aviyonikler) hâlâ dış ortaklıklara ihtiyaç duymaktadır. Birleşik Krallık, bu noktada Türkiye’ye en geniş esnekliği sunan müttefik konumundadır.

Proje	Birleşik Krallık Katkısı	Stratejik Amaç
KAAN (TF-X)	BAE Systems mühendislik desteği ve Rolls-Royce motor opsiyonları.	5. nesil savaş uçağı kabiliyeti ve endüstriyel bağımsızlık.
Eurofighter Typhoon	Gövde üretimi, radar sistemleri (Leonardo) ve füze entegrasyonu (MBDA).	F-35 boşluğunu doldurmak ve operasyonel çeşitlilik sağlamak.
A400M Atlas	Kanat tasarımı ve dijital motor kontrol sistemleri (FADEC).	Stratejik nakliye ve lojistik projeksiyon kapasitesi.
Deniz Kuvvetleri	TF-2000 fırkateyn projesinde teknik iş birliği.	Mavi Vatan stratejisi ve deniz güvenliği.

 

BAE Systems’in KAAN projesindeki rolü, basit bir danışmanlıktan ziyade “mühendislik asistanlığı” olarak tanımlanmaktadır. Bu model, Türkiye’nin fikri mülkiyet haklarını (IP) elinde tutmasına izin verirken, Birleşik Krallık’ın teknolojik birikiminden faydalanmasını sağlamaktadır. Eurofighter anlaşması ise, Türkiye’ye, ABD’nin CAATSA yaptırımları veya Almanya’nın siyasi vetoları gibi kısıtlamalara takılmadan, NATO standartlarında en üst düzey hava muharebe yeteneğine erişim imkanı tanımaktadır.

3.2. NATO’nun Doğu Kanadı ve Bölgesel Caydırıcılık

Birleşik Krallık hükümeti, Türkiye’nin Typhoon tedarikini “NATO’nun doğu kanadındaki hava muharebe kabiliyetini güçlendiren bir adım” olarak tanımlamaktadır. Ukrayna-Rusya Savaşı ve Ortadoğu’daki istikrarsızlık, Türkiye’nin bir “güvenlik sağlayıcı” olarak rolünü pekiştirmiştir. RAF pilotları ile Türk pilotlarının halihazırda Ortadoğu üzerinde ortak savunma görevleri yürütüyor olması, ikili askeri iş birliğinin sahadaki yansımasıdır.

Bu askeri yakınlaşma, Türkiye’nin “stratejik özerklik” arayışıyla da uyumludur. Türkiye, savunma tedarikini çeşitlendirerek tek bir merkeze (ABD) olan bağımlılığını azaltmakta, Birleşik Krallık ise Brexit sonrası Avrupa savunma ekosisteminde kendine güçlü ve AB dışı bir müttefik bulmaktadır.

4. Yumuşak Güç (Soft Power) ve Kamu Diplomasisi

Sert güçteki derinleşmeye paralel olarak, iki ülke arasındaki ilişkiler eğitim, bilim, kültür ve göç yönetimi gibi yumuşak güç alanlarında da kurumsallaşmaktadır. Bu alanlar, siyasi dalgalanmalara karşı ilişkilerin direncini arttıran “yumuşak doku“yu oluşturmaktadır.

4.1. Bilim ve İnovasyon: Newton-Katip Çelebi Fonu

2014 yılında başlatılan Newton-Katip Çelebi Fonu, iki ülke arasındaki bilimsel iş birliğinin amiral gemisidir. Birleşik Krallık ve Türkiye hükümetlerinin yıllık 8 milyon sterlinlik (toplamda 56 milyon sterlin) taahhüdüyle yürütülen fon, ekonomik kalkınma ve toplumsal refah odaklı araştırmaları desteklemektedir.

Fonun yarattığı somut etkiler şunlardır:

Çeşitlilik: Fon aracılığıyla Türkiye’deki 60’tan fazla ilde 140’tan fazla kuruma ulaşılmış ve 750 milyon TL’nin üzerinde destek sağlanmıştır.

İklim Değişikliği: Cambridge Üniversitesi ve Türk üniversiteleri arasında alglerin iklim krizine çözüm olarak kullanılmasına yönelik çığır açıcı projeler geliştirilmiştir.

Kapasite Geliştirme: Genç araştırmacılar için mobilite programları, doktora bursları ve ortak araştırma merkezleri kurulmuştur.

4.2. Göç Yönetimi ve “Mükemmeliyet Merkezi”

Göç meselesi, hem Ankara, hem de Londra için bir ulusal güvenlik meselesi haline gelmiştir. Türkiye, dünyadaki en büyük mülteci nüfusuna ev sahipliği yaparken, Birleşik Krallık da düzensiz göçle mücadeleyi önceliklendirmektedir. Bu ortak meydan okuma, iki ülkeyi operasyonel bir iş birliğine itmiştir.

Birleşik Krallık hükümeti, insan kaçakçılığı çetelerini çökertmek ve düzensiz göçü engellemek amacıyla Türkiye ile yeni bir anlaşma imzalamıştır. Bu kapsamda Türkiye’de kurulan bir “mükemmeliyet merkezi“, istihbarat paylaşımını arttırmayı hedeflemektedir. UK Entegre Güvenlik Fonu (ISF) aracılığıyla 2024-2025 döneminde tahsis edilen 2,31 milyon sterlinlik bütçe, sınır yönetimi, hukuki yardım ve geri gönderme süreçlerinin insan haklarına uygun şekilde iyileştirilmesini amaçlamaktadır.

4.3. Akademik ve Kültürel Bağlar

Ankara’daki İngiliz Enstitüsü (BIAA), arkeoloji ve beşeri bilimler alanında yürüttüğü çalışmalarla iki toplum arasındaki kültürel anlayışı derinleştirmektedir. BIAA’nın yürüttüğü “Düşmandan Müttefike” gibi projeler, 1914-1960 arası Türk-İngiliz ilişkilerini inceleyerek ortak tarih bilinci oluşturmaktadır. Ayrıca, Birleşik Krallık’ın akademik bağımsızlığı, Türk uzmanlar ve öğrenciler için bu ülkeyi cazip bir eğitim destinasyonu kılmaya devam etmektedir.

5. Ekonomik İş Birliği ve Geliştirilmiş Serbest Ticaret Anlaşması

Ekonomik ilişkiler, Birleşik Krallık ve Türkiye arasındaki “existential” (varoluşsal) ortaklığın temel sütunlarından biridir. Ticaret hacmindeki sürekli artış, her iki ülkenin de birbirini “öncelikli pazar” olarak görmesine yol açmıştır.

5.1. Ticari Veriler ve Sektörel Dağılım

2025 yılının Eylül ayına kadar olan 12 aylık dönemde, ikili ticaret hacmi 28,3 milyar sterline ulaşmıştır. Bu ticaretin kompozisyonu, her iki ekonominin birbirini tamamlayıcı özelliklerini yansıtmaktadır.

Ticaret Kategorisi	Detaylar	Ekonomik Etki
Hizmet İhracatı	Finansal hizmetler, yazılım, veri yönetimi.	Birleşik Krallık’ın temel büyüme alanı.
Sanayi Mamulleri	Otomotiv, yedek parça, beyaz eşya (Beko).	Türkiye’nin Birleşik Krallık pazarındaki güçlü konumu.
Yatırımlar (FDI)	Birleşik Krallık’ın Türkiye’deki 8,9 milyar sterlinlik stoku.	Birleşik Krallık, Türkiye’deki en büyük 7. yatırımcıdır.
Teknoloji Girişimleri	Türk teknoloji start-up’larının Londra üzerinden finansmana erişimi.	Fintech ve yapay zekâ alanında artan iş birliği.

 

Türkiye’nin beyaz eşya markası Beko’nun Birleşik Krallık’ta en çok satan marka olması, Türk sanayi gücünün İngiliz tüketicisi nezdindeki kabulünün sembolüdür. Öte yandan, Birleşik Krallık’ın 2023 yılında deprem bölgesindeki Mersin-Gaziantep yüksek hızlı tren hattı için sağladığı 680 milyon sterlinlik kredi garantisi, ekonomik desteğin stratejik ve insani boyutunu göstermektedir.

5.2. Geliştirilmiş STA Müzakereleri (2024-2026)

Mevcut STA’nın modernleştirilmesi amacıyla yürütülen müzakerelerde 2026 Şubat itibarıyla 4. tura gelinmiştir. Yeni anlaşmanın 2026’nın ikinci yarısında yürürlüğe girmesi beklenmektedir. Bu yeni nesil ticaret anlaşması, dijital ticaret, çevre standartları, işçi hakları ve yolsuzlukla mücadele gibi kapsamlı başlıkları içermektedir. Özellikle hizmetler sektöründeki engellerin kaldırılmasıyla ikili ticaret hacminin orta vadede iki katına çıkarılması hedeflenmektedir.

6. Uluslararası İlişkiler Teorileri Işığında İlişkilerin Geleceği

Birleşik Krallık ve Türkiye arasındaki ilişkiler, ana akım uluslararası ilişkiler teorileri aracılığıyla analiz edildiğinde, karşımıza rasyonel bir çıkar dengesi ve kimliksel bir uyum çıkmaktadır.

6.1. Realizm ve Neorealizm: Güç Dengesi ve Stratejik Hedging

Realist perspektiften bakıldığında, her iki ülke de “stratejik dengeleme” (hedging) politikası izlemektedir. Birleşik Krallık, Brexit sonrası AB’den bağımsız bir “Global Britain” rolü üstlenirken, bölgesel güç olan Türkiye ile ortaklık kurarak etkisini artırmaktadır. Türkiye ise F-35 programından çıkarılmanın yarattığı güvenlik açığını, Birleşik Krallık üzerinden Typhoon ve KAAN projeleriyle dengeleyerek ABD’ye olan bağımlılığını azaltmaktadır.

Neorealistlerin “güvenlik ikilemi” bağlamında, bu ortaklık NATO’nun caydırıcılığını artırmakta ancak aynı zamanda Türkiye’nin Rusya (S-400) ve Batı arasındaki hassas dengesini de korumasına yardımcı olmaktadır. Birleşik Krallık, Türkiye’nin “zor müttefik” olarak görülmesine rağmen, onun stratejik değerini (boğazlar, göç rotaları, askeri kapasite) merkeze alan pragmatik bir realizm uygulamaktadır.

6.2. Liberalizm ve Fonksiyonalizm: Ekonomik Karşılıklı Bağımlılık

Liberal teoriye göre, artan ticaret hacmi ve derinleşen kurumsal bağlar, askeri çatışma riskini azaltmakta ve iş birliğini zorunlu kılmaktadır. 28 milyar sterlini aşan ticaret hacmi ve savunma sanayiindeki ortak üretim modelleri (Typhoon iş paylaşımı), iki ülkeyi birbirine “fonksiyonel” olarak bağlamıştır. JETCO gibi platformlar, devlet dışı aktörlerin (şirketler, üniversiteler) sürece dahil olmasını sağlayarak ilişkilerin toplumsal tabanını güçlendirmektedir.

6.3. İnşacılık (Constructivism) ve Rol Teorisi

İnşacı yaklaşım, devletlerin kimliklerinin ve rollerinin çıkarlarını nasıl belirlediğine odaklanır. Birleşik Krallık’ın “Küresel Britanya” kimliği, AB dışındaki yükselen güçlerle (Türkiye, Körfez ülkeleri) derin bağlar kurmayı gerektirir. Türkiye’nin “stratejik özerklik” ve “merkez ülke” kimliği ise, kendisine eşit bir ortak olarak yaklaşan müttefiklerle çalışmayı önceliklendirir.

İki ülke arasındaki “müttefiklik” inşası, 2016 darbe girişimi gibi kritik anlarda (critical junctures) sergilenen dayanışma ile pekişmiştir. Bu tarihsel anlatı, tarafların birbirini “güvenilir ortak” olarak tanımlamasını sağlamaktadır. Ancak, Türkiye’nin savunma sanayiinde “tam bağımsızlık” hedefi ile Birleşik Krallık’ın “İngiliz istihdamını koruma” odaklı ihracat modeli arasında içsel bir gerilim (inherent tension) bulunmaktadır. Bu gerilimin nasıl yönetileceği, ilişkilerin uzun vadeli istikrarını belirleyecektir.

7. Sonuç ve Stratejik Öngörüler

25 Mart 2026 tarihinde imzalanan eğitim ve destek sözleşmesi, Birleşik Krallık ve Türkiye arasındaki ilişkilerin yalnızca bir “alım-satım” ilişkisi olmadığını, kapsamlı bir operasyonel entegrasyon sürecine dönüştüğünü tescil etmiştir. Bu anlaşma, Türkiye’nin hava gücünü modernize etme hedefi ile Birleşik Krallık’ın küresel savunma pazarlarındaki varlığını tahkim etme hedefini birleştirmiştir.

7.1. İlişkilerin Gidebileceği Yön: 2030 Vizyonu

Önümüzdeki on yıllık perspektifte, ikili ilişkilerin şu eksenlerde ilerlemesi beklenmektedir:

Savunma Sanayiinde “Ortak Geliştirme” Modeline Geçiş: Türkiye’nin teknolojik olgunluğu arttıkça, Birleşik Krallık ile olan ilişkisinin “danışmanlıktan” ziyade “ortak geliştirmeye” evrilmesi muhtemeldir. KAAN projesinin başarısı, bu ortaklığın gelecekte 6. nesil uçak projelerine (Global Combat Air Programme gibi) genişlemesine kapı aralayabilir.

STA’nın Derinleşmesi: 2026 sonunda yürürlüğe girecek geliştirilmiş STA, dijital ekonomi ve hizmetler alanında yeni bir büyüme dalgası yaratacaktır. Bu, özellikle Londra’daki finans çevreleri ile İstanbul’daki teknoloji ekosistemi arasında güçlü bir köprü kuracaktır.

Bölgesel Güvenlikte İngiliz-Türk Ekseni: Ukrayna ve Ortadoğu’daki krizler, her iki ülkeyi NATO içinde “pragmatik bir blok” oluşturmaya itmektedir. Bu eksen, AB’nin stratejik özerklik arayışına karşı NATO merkezli bir alternatif olarak öne çıkacaktır.

Yumuşak Güç Alanında Kurumsallaşma: Newton-Katip Çelebi Fonu ve göç yönetimi projeleri, ikili ilişkileri bürokratik ve toplumsal düzeyde daha dirençli hale getirecektir.

Birleşik Krallık ve Türkiye arasındaki stratejik ortaklık, her iki tarafın da jeopolitik kısıtlamalarını aşmalarına yardımcı olan rasyonel bir ittifaktır. 2026 yılındaki bu son imza, bu ittifakın yalnızca kağıt üzerinde kalmayacağını, Türk semalarında uçan Typhoon jetleri ve İngiliz fabrikalarında çalışan binlerce işçi ile sahada vücut bulacağını kanıtlamaktadır. İlişkilerin geleceği, bu teknolojik ve ekonomik karşılıklı bağımlılığın, siyasi riskler ve endüstriyel rekabet karşısında ne kadar esnek kalabileceğine bağlı olacaktır.

Hasan Kerem ÜNSAL