Παζάρι

Δεν ξέρω πού θα βγάλουν οι περίεργες συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν αλλά αν ισχύσουν τα λεβέντικα που διέρρευσαν στον διεθνή Τύπο δεν βλέπω να έχουν μεγάλη τύχη.

Δεν υπάρχει αμφιβολία για παράδειγμα ότι οι υποτιθέμενες απαιτήσεις του Ιράν να κλείσουν όλες οι αμερικανικές βάσεις στον Περσικό Κόλπο ή να συνεχιστεί απτόητο το πυρηνικό τους πρόγραμμα κινούνται στα όρια της μουρλαμάρας.

Πώς μια χώρα θα υποχρεωθεί από μια άλλη χώρα να κλείσει τις βάσεις της σε μια τρίτη χώρα;

Ασε που αν κατάλαβαν οι Ιρανοί πως όλα αυτά έγιναν για να συνεχιστεί απρόσκοπτα το πυρηνικό τους πρόγραμμα, τότε μάλλον έχουν πρόβλημα στοιχειώδους αντίληψης των πραγμάτων.

Φυσικά χρήσιμο είναι να κρατάμε μικρό καλάθι.

Το «ανατολίτικο παζάρι» έχει αυτό το χαρακτηριστικό. Ξεκινάς να τα ζητάς όλα και στο τέλος λες ευχαριστώ αν φύγεις με το εσώρουχο κι εφόσον σου το αφήσουν!

Το μόνο ευχάριστο είναι ότι μάλλον ο Τραμπ αρχίζει να μετράει το κόστος και δείχνει να θέλει να κλείσει την ιστορία.

Μακάρι αλλά είναι νωρίς να πούμε. Και με τον Τραμπ είναι δύσκολο να ξέρεις πώς σκέφτεται και τι θέλει να κάνει.

Μιας και μιλάμε όμως για κάποιο τέλος, χρήσιμο είναι να σημειώσουμε δύο πράγματα.

Πρώτον, το Ιράν δοκιμάστηκε σκληρά κι ίσως χρειαστεί μία δεκαετία για να συνέλθει. Το καθεστώς όμως δεν άλλαξε κι ούτε δείχνει στα πρόθυρα της αλλαγής.

Ηδη οι Αμερικανοί ειδικοί μιλούν για αναζήτηση κάποιου ηπιότερου καθεστώτος. Αλλά δεν ξέρω πόσο ακούγονται άνθρωποι που ξέρουν το αντικείμενο στα υψηλότερα κλιμάκια της αμερικανικής κυβέρνησης.

Οταν ο πρόεδρος αποκαλύπτει ότι αποφάσισε την επίθεση στο Ιράν ακούγοντας τις συμβουλές του γαμπρού του, ενός φίλου του κτηματομεσίτη και ενός υπουργού που έκανε τον «στρατιωτικό αναλυτή» σε πρωινάδικα, τι να του πουν οι ειδικοί;

Δεύτερον, το Ισραήλ νίκησε σε όλα τα μέτωπα. Και γι’ αυτό ίσως έφτασε η ώρα να πει «για λίγο πάψε να χτυπάς με το σπαθί». Εχει κι αυτό τα όριά του.

Το Ιράν θα χρειαστεί πολύ καιρό έως ότου γίνει ξανά απειλή και στον Λίβανο ίσως έφτασε η στιγμή να καθαρίσει η νόμιμη κυβέρνηση της χώρας τα απομεινάρια της Χεζμπολάχ.

Ούτως  Ή άλλως, ο Λίβανος έχει υπαρξιακό πρόβλημα κι αυτό πρέπει να το αντιμετωπίσουν πρώτοι οι Λιβανέζοι. Οι άλλοι έπονται…

Και οι Αμερικανοί; Κανένα πρόβλημα. Ο Τραμπ θα βρει σίγουρα κάποιον επόμενο να τσακωθεί.

Είναι βέβαιο ότι δεν θα πλήξουν.