Այս քվեարկությամբ նաև ի դերև եղան հեղափոխության բոլոր արժեքները. Սուրենյանցը՝ Վարդանյանի ՍԴ դատավոր ընտրվելու մասին
«Մեդիալաբի» հարցերին պատասխանում է քաղաքագետ, «Դեմոկրատական այլընտրանք» կուսակցության քաղաքական խորհրդի նախագահ Սուրեն Սուրենյանցը
– Պարո՛ն Սուրենյանց, իշխանական արդեն նախկին պատգամավոր Վլադիմիր Վարդանյանը այսօր խորհրդարանի քվեարկությամբ ընտրվեց ՍԴ դատավոր՝ փոխարինելով Հրայր Թովմասյանին: Մի շարք ՀԿ-ներ հորդորել էին իշխող ուժին չկրկնել այն, ինչի համար այս իշխանությունը քննադատում էր Սերժ Սարգսյանի իշխանությանը: Ինչպե՞ս եք գնահատում Վարդանյանի՝ ՍԴ դատավոր ընտրվելու հանգամանքը:
– Այստեղ կա քաղաքական չարագուշակ սիմվոլիզմ, որ հենց Հրայր Թովմասյանին է փոխարինում Վլադիմիր Վարդանյանը, չնայած տեղի ունեցավ այդ փոխարինումը, բայց, փաստորեն, քաղաքական բարքերն ու մշակույթը մնացին նույնը: Այս քվեարկությամբ նաև ի դերև եղան հեղափոխության բոլոր արժեքները: Հրայր Թովմասյանը մեղադրվում էր, քանի որ նա քաղաքական թիմի անդամ է, ու չնայած նրան, որ պահվել էին ձևական կողմերը, այսինքն՝ Թովմասյանը հրաժարվել էր կուսակցական պատկանելիությունից և այլն, միևնույն է, խիստ ասոցացված էր քաղաքական թիմի կամ իշխանության հետ:
Այդ մեղադրանքները ժամանակին լրիվ արդար էին, որովհետև ինչպես դասականն էր ժամանակին ասում, թղթով ամեն ինչ կարող է նորմալ լինել, բայց դա չի վերացնում անաչառության կասկածը: Նույնը նաև Վլադիմիր Վարդանյանի պարագայում է. նա ՔՊ-ի շատ ակտիվ գործիչ էր, շատ սուր ելույթներ էր ունենում, ի տարբերություն շատ ՔՊ-ականների՝ իրեն կոռեկտության սահմաններում է պահել, բայց, ամեն դեպքում, դժվար է նրան սահմանազատել այն քաղաքական թիմից, որն այսօր այդպես միահամուռ նրան ուղարկեց ՍԴ: Ավելին ասեմ, ես վստահաբար միտում եմ տեսնում, որ Նիկոլ Փաշինյանին քաղաքականացված կադր էր պետք ՍԴ-ում, որպեսզի առաջիկայում, երբ հայ-ադրբեջանական հնարավոր փաստաթղթերը գնան ՍԴ, ևս մեկ կողմ ձայնով էլ ավելացնի թիվը:
– Չնայած ձեր ասածներին՝ ՔՊ-ականներն ասում են, թե չի կարող խոսք լինել կողմնակալության մասին:
– Նրանց այդ պնդումները միանշանակ կեղծ են, որևէ մեկը չի կասկածում, որ Վլադիմիր Վարդանյանը մասնագիտական որակներ ունի, որ ՍԴ-ում աշխատելու փորձ էլ ունի, բայց գլխավոր խնդիրը քաղաքական սուբյեկտիվ կողմն է, որ նա, ըստ էության, նույնանում է կոնկրետ կուսակցության հետ: Մարդը մեկ օրում, եթե նույնիսկ որևէ կուսակցությունից դուրս գա, չի նշանակում, որ դառնում է անկախ, ու իրենց բոլոր փաստարկները, որ հնչեցրել են Հրայր Թովմասյանի ընտրության կապակցությամբ, շատ օբյեկտիվ են ու իրենց ակտուալությունը պահպանում են:
-Պարո՛ն Սուրենյանց, արդյոք տեսնո՞ւմ եք նմանություններ նախկինում մերժված քաղաքական գործելակերպերի և ներկայիս քայլերի միջև։
– Ցավոք սրտի, հաստատվել է այն քաղաքագիտական թեզը, որը գնալով դառնում է հասարակության ավելի շատ խմբերի սեփականությունը, որ Հայաստանում իրականում հեղափոխություն տեղի չի ունեցել, կամ եթե ընդունենք, որ եղել է իսկապես համաժողովրդական ընդվզում, ապա հարթակի գլխավոր գործիչը անցած 8 տարվա ընթացքում հետևողականորեն խաբել է այս ժողովրդին, որն իրեն ուսերի վրա բերեց իշխանության:
Դուք շատ մեղմ արտահայտվեցիք, որովհետև իրականում հիմա բաներ կան, որ տեղի են ունենում, նույն կարգի ցինիզմով տեղի չէին ունենում նախահեղափոխական Հայաստանում, օրինակ՝ քաղաքական կոռուպցիայի դրսևորում հանդիսացող պարգևավճարները, օրինակ՝ այն, որ ընտրություններից առաջ ամբողջ թիմով ժողովրդին շանտաժի են ենթարկում պատերազմի սպառնալիքով: Սովորաբար դա անում է թշնամական պետությունը՝ զիջում կորզելու նպատակով, օրինակ՝ Ալիևը դա պարբերաբար արել է մեր ժողովրդի հանդեպ, բայց որ սեփական ժողովրդին իշխանությունը սպառնա պատերազմով՝ վերարտադրվելու նպատակով, դա իսկապես ցինիզմի գագաթնակետն է:
– Չնայած ակտիվ քննադատություններին, արձանագրումներին, իշխանությունը կրկին պատրաստվում է պարգևավճարներ տալ պատգամավորներին, բարձրացնում են ՍԴ նախագահի, փոխնախագահի ու դատավորների աշխատավարձերը՝ ըստ ստաժի: Այսինքն՝ ձեր որակած այդ քաղաքական կոռուպցիան իշխանությունը շարունակում է, սա ինչի՞ մասին է խոսում:
– Սա պրոցես է, որը քաղաքագիտության մեջ բնութագրվում է՝ վերջնական խզում հասարակությունից, նման բաների վերջը, որպես կանոն, լինում են ֆորսմաժորային ցնցումները կամ հեղափոխությունները, այսինքն՝ իշխանությունը կորցնում է իրականության զգացումը, կորցնում է կապը հասարակության հետ, կորցնում է հաշվետվողականության ու պատասխանատվության սկզբունքները:
Եթե իրենք նույնիսկ ամեն գնով փորձեն ընտրություններով վերարտադրվել, ապա նրանք որպես իշխանություն այնքան հակասոցիալական են դարձել, որ նրանց մայրամուտը շատ մոտ է՝ դա կլինի ընտրությունների միջոցով, հետընտրական ցնցումների, թե որոշ ժամանակ անց այլ ձևով: Հնարավոր չէ այս կարգի օտարանալ հասարակությունից, այս կարգի հակասոցիալական իշխանություն լինել ու կարողանալ երկար գոյատևել:
– Իշխանությունը չի՞ գիտակցում այդ խզումը, ինչպես դուք եք ասում, թե՞ միտումնավոր է գնում դրան:
– Չի գիտակցում այդ խզումը՝ մեկ, երկրորդը՝ գուցե այլընտրանք էլ չունի, որովհետև ինքը կերպով կոլաբորանտ իշխանություն է, այսինքն՝ օտարի օրակարգ սպասարկող, գուցե իրենք համարել են, որ հաշվետու չեն մեր ժողովրդի առաջ, այլ՝ իրենց արտաքին հովանավորների: Այս պարագայում էլ՝ կա՛մ պետությունդ մի օր ոչնչանում է այս ճանապարհով, կա՛մ հասարակությունդ ընդվզում է, հանգուցալուծումների շատ մեծ հնարավորություն չկա:
Քրիստինե Աղաբեկյան
MediaLab.am
The post Այս քվեարկությամբ նաև ի դերև եղան հեղափոխության բոլոր արժեքները. Սուրենյանցը՝ Վարդանյանի ՍԴ դատավոր ընտրվելու մասին first appeared on MediaLab Newsroom-Laboratory.