Ο αποδοτικός πόλεμος του Banksy

Το μεγάλο γεγονός: ο πόλεμος. Σε ποιο στρατηγικό σχέδιο, άραγε, υπάκουσε ο σημερινός πόλεμος στη Μέση Ανατολή;

Πιθανόν, σε ένα ανάλογο στρατηγικό σχέδιο με αυτό που είχε εκπονηθεί στον δεύτερο πόλεμο εναντίον του Ιράκ (ο οποίος οδήγησε σε ένα απίστευτο χάος) ή σε αυτό που είχε ακολουθηθεί στην ενθάρρυνση και στήριξη της λεγόμενης Αραβικής Ανοιξης (η οποία διέλυσε χώρες κι εκτίναξε τον φονταμενταλισμό), αλλά και της εισβολής του κ. Πούτιν στην Ουκρανία (η οποία έφερε το ΝΑΤΟ πλησιέστερα στη Ρωσία και παγίωσε έναν πανευρωπαϊκό αντιρωσικό ριζοσπαστισμό).

«Πολιτική» που ασκείται με τους όρους μιας παροντικής, αυτοσχεδιαστικής ορμής, χωρίς πρόβλεψη δεύτερης κίνησης, κυρίως χωρίς επαρκή ανάλυση των δεδομένων. Ανοίγει το μέτωπο, χωρίς στοιχειώδη πρόβλεψη του πώς κλείνει.

Η φόρμα, η προβολή «ισχύος», υποκαθιστά την πολιτική και επιχειρησιακή ανάλυση πεδίου. Μια οίηση μάλλον, που αναθέτει στην «αριθμητική», στα ποσοτικά στοιχεία της στρατιωτικής ισχύος, τη λύση ενός προβλήματος που χρειάζεται κοινωνικοπολιτιστική, οικονομική και στρατιωτική ανάλυση βάθους.

Μπαίνεις στον πόλεμο, χωρίς να ξέρεις πώς να βγεις ούτε τι θα σου βγει. Η αντιπολεμική αντίδραση του λαού θα διεγερθεί μάλλον, όταν ο τιμάριθμος εκραγεί (ή μάλλον κάνει μία ακόμα έκρηξη από τις πολλές που έχουν υπάρξει).

Δεν θα είναι ακριβώς αντιπολεμική αντίδραση, αλλά το αίσθημα οικονομικής συμπίεσης που θα κινητοποιήσει το λαϊκό θυμικό. Αυτό φαίνεται περίπου ως αναπότρεπτο.

Το μικρομέγαλο γεγονός: ακριβώς μέσα σε αυτό το διεθνές περιβάλλον, έγινε, κατά δημοσιογράφους του Reuters, γνωστή η ταυτότητα του Banksy· του διάσημου καλλιτέχνη στένσιλ που λατρεύεται από καταναλωτές διαδικτυακής λογόρροιας, οι οποίοι έχουν ακριβώς μέσα στην ψυχή τους ακροβολισμένα και τακτοποιημένα το καλό και το κακό και, ίσως, (παραλλήλως) ανατριχιάζουν με την καλλιτεχνική «οπισθοδρόμηση» του σοσιαλιστικού ρεαλισμού.

Δηλαδή, ο πόλεμος, ως τραγικό και συντελεσμένο γεγονός, έχει συνοδευτεί από την εξημέρωση και προσγείωση του καλοπουλημένου καλλιτεχνικού ηθικολογικού πρότζεκτ Banksy.

Ενας εικονογραφικός ζυγιστής από το Μπρίστολ που φιλοτεχνεί εικόνες που δεν ενσωματώνουν καμία αμφιβολία, ευκρινείς στη μετάφρασή τους, κοινότοπες στην τεχνική τους κι εμπορικές στην πρόσληψή τους.

Που η πιο εντυπωσιακή και λεπτοδουλεμένη χροιά τους ήταν η ανωνυμία του δημιουργού τους· που στοιχειοθέτησαν το αντίθετο του Bacon, του Satherland και του (Βρετανού, γερμανικής καταγωγής) Freud.

Ο πόλεμος δεν εικονογραφεί, τελείται. Και ο πόλεμος δεν εμπεριέχει το εικονογραφικό σχόλιό του, αλλά την ίδια την ωμή συνεπαγωγή του.

Το έπος μιας αδυσώπητης προφάνειας (όπως αυτό που θηρεύει ο Banksy) δεν υπάρχει στην επιφάνεια του πολέμου, αλλά στην ανθρωπολογική προϋπόθεσή του.