Θα μπορούσαν να είναι ίδιοι με πέρυσι

Εβλεπα τα ζευγάρια των προημιτελικών του Τσάμπιονς Λιγκ. Η Μπαρτσελόνα θα αγωνιστεί με την Ατλέτικο Μαδρίτης και ο νικητής θα βρει στον ημιτελικό όποιον προκριθεί από το ζευγάρι Σπόρτινγκ Λισαβόνας – Αρσεναλ.

Στην άλλη πλευρά του ταμπλό η Ρεάλ Μαδρίτης θα συναντήσει την Μπάγερν Μονάχου κι όποιος προκριθεί θα έχει απέναντί του πριν απ’ τον τελικό όποιον επικρατήσει στην αναμέτρηση Λίβερπουλ – Παρί Σεν Ζερμέν. Αν εξαιρέσει κανείς τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας οι υπόλοιπες επτά ομάδες ήταν από την αρχή της διοργάνωσης μεταξύ των φαβορί για να διακριθούν – φυσικά και για να την κατακτήσουν.

Η Μπαρτσελόνα, η Παρί Σ.Ζ., η Αρσεναλ, η Μπάγερν Μονάχου και η Ρεάλ Μαδρίτης ήταν στα προημιτελικά και πέρυσι. Η Ατλέτικο Μαδρίτης δεν ήταν αλλά την είχε αποκλείσει η Ρεάλ και το ίδιο ισχύει και για τη Λίβερπουλ που είχε αποκλειστεί από την Παρί. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι αυτή της Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Μοιάζει να είναι η ομάδα που φέτος αναστάτωσε τη διοργάνωση. Δεν είναι όμως έτσι ακριβώς.

Αν η Μπόντο δεν είχε πετάξει έξω την Ιντερ, κάνοντας στον προηγούμενο γύρο μια τεράστια έκπληξη, η πρωταθλήτρια Πορτογαλίας θα είχε απέναντί της στους «16» τους Ιταλούς που πέρυσι αγωνίστηκαν στον τελικό. Και όσο κι αν η Σπόρτινγκ είναι μια εξαιρετική ομάδα (έχει κατακτήσει τρεις φορές στα τέσσερα τελευταία χρόνια το πρωτάθλημα Πορτογαλίας) είναι αμφίβολο αν θα απέκλειε την Ιντερ.

Πέντε

Αν η Ιντερ ήταν στα προημιτελικά θα είχαμε σε αυτά πέντε ομάδες που έφτασαν σε αυτά και πέρυσι. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η διάκριση στη συγκεκριμένη διοργάνωση, παρά την αλλαγή της φόρμουλας διεξαγωγής, παραμένει πάντα υπόθεση λίγων ομάδων.

Κάποιες από τις ομάδες που συγκαταλέγονταν στα φαβορί και λείπουν από την οκτάδα των προημιτελικών αποκλείστηκαν από ομάδες εξίσου δυνατές: ανάμεσα στη Ρεάλ και στη Μάντσεστερ Σίτι π.χ. θα περνούσε μια ομάδα. Αν αναλόγου επιπέδου ομάδες δεν βρεθούν αντιμέτωπες κι αν δεν έχουμε κάποια αγωνιστική «αυτοκτονία» όπως είχε φέτος η Ιντερ η οκτάδα είναι σχεδόν κλεισμένη.

Ομάδες όπως η Μπαρτσελόνα, η Μπάγερν, η Λίβερπουλ, η Αρσεναλ, η Ατλέτικο Μαδρίτης, η Μάντσεστερ Σίτι και φυσικά η Παρί Σεν Ζερμέν αποκλείονται μόνο αν για κάποιο λόγο βρεθούν αντίπαλοι στη φάση των «16» αλλιώς μέχρι τα προημιτελικά θα φτάσουν σίγουρα. Αυτό η UEFA πρέπει λίγο να το δει γιατί το Τσάμπιονς Λιγκ αρχίζει να μοιάζει όλο και πιο πολύ μια διοργάνωση με παιχνίδια που βλέπουμε κάθε χρόνο.

Η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μάντσεστερ Σίτι είναι το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα. Αλλά και το ότι για δεύτερη συνεχή χρονιά θα δούμε το Παρί Σεν Ζερμέν – Λίβερπουλ είναι λίγο ανησυχητικό. Ισως η UEFA πρέπει να βάλει στις κληρώσεις μια δικλίδα ασφαλείας – να φροντίζει π.χ. να μην έχουμε δυο χρόνια στη σειρά το ίδιο ματς. Αλλά ο Τζιόρτζιο Μαρκέτι, ο άνθρωπος των ευρωπαϊκών διοργανώσεων, είναι κατηγορηματικά αντίθετος με κάθε τύπου πιλοτάρισμα.

Δυσκολία

Το εντυπωσιακό στα ματς της φάσης των «16» ήταν πάντως η κατάρρευση κάποιων πάμπλουτων αγγλικών ομάδων. Η Νιουκάστλ έχασε από την Μπαρτσελόνα με 7-2 στο Καμπ Νου. Η Τότεναμ δέχτηκε από την Ατλέτικο Μαδρίτης 7 γκολ σε δυο παιχνίδια.

Η Σίτι βρήκε τη Ρεάλ σε μια μάλλον μέτρια στιγμή της (και χωρίς Εμπαπέ, Ροντρίγκο, Μπέλιγχαμ στο πρώτο ματς) και αποκλείστηκε με δυο ήττες και συνολικό σκορ 5-1. Η Τσέλσι κάτοχος του Παγκοσμίου Κυπέλλου συλλόγων έχασε δυο φορές από την Παρί: 5-2 στο Παρίσι και 3-0 στο Λονδίνο. Διαβάζεις αυτά τα αποτελέσματα κι αναρωτιέσαι αν η Πρέμιερ Λιγκ είναι όντως το κορυφαίο πρωτάθλημα στην Ευρώπη. Είναι.

Αλλά αυτό συμβαίνει γιατί σε αυτό παίρνουν μέρος ομάδες κατά βάση επιθετικές, πραγματικά τσακωμένες με τη σκοπιμότητα. Πρόκειται για ομάδες ενός καταπληκτικού θερμοκηπίου που διασκεδάζοντας παίζοντας μεταξύ τους. Και που πολλές από αυτές δεν καταλαβαίνουν τη δυσκολία της διοργάνωσης, θαμπωμένες λίγο από τη λάμψη της Πρέμιερ Λιγκ. Που είναι αλήθεια πως σαγηνεύει.

Πρίσμα

Ο Πεπ Γκουαρντιόλα υπό αυτό το πρίσμα είναι χαρακτηριστική περίπτωση. Πριν από μερικά χρόνια, ύστερα από έναν αποκλεισμό της Σίτι στην Ευρώπη είχε πει πως οι αγγλικές ομάδες (όπως η δική του) πρέπει να καταλάβουν πως «το Τσάμπιονς Λιγκ δεν είναι λιγότερο σημαντική διοργάνωση από το Καραμπάο Καπ όπως νομίζουν».

Την Τρίτη μετά τη δεύτερη ήττα της ομάδας του από τη Ρεάλ είπε πως όλα αυτά τα χρόνια ο σκοπός του ήταν να κερδίζει τον Κλοπ και τη Λίβερπουλ, καθώς αυτοί και όχι η Ρεάλ είναι οι αντίπαλοί του! Από κάτι τέτοια καταλαβαίνεις γιατί ενώ πριν από τη φάση των «16» πολλοί πιστεύαμε πως υπάρχει πιθανότητα το Τσάμπιονς Λιγκ να γίνει φέτος Κύπελλο Αγγλίας, μετά από τους αποκλεισμούς της Σίτι, της Τσέλσι, της Τότεναμ και της Νιουκάστλ αναρωτιόμαστε αν η Λίβερπουλ και η Αρσεναλ έχουν κάποια τύχη να σώσουν την τιμή της Πρέμιερ Λιγκ. Παρόλο που προκρίθηκαν και οι δυο σχετικά εύκολα στις ρεβάνς με τη Γαλατασαράι και τη Λεβερκούζεν όρκο δεν παίρνω…

Εύκολα;

Δεν παίρνω επίσης όρκο και ότι οι τρεις πρωτοπόροι του ελληνικού μας πρωταθλήματος θα κλείσουν την κανονική περίοδο στην πρώτη θέση στην οποία και βρίσκονται. Ο Ολυμπιακός υποδέχεται την ΑΕΛ, η ΑΕΚ την Κηφισιά και ο ΠΑΟΚ πάει στον Βόλο συνοδεία κάποιων χιλιάδων οπαδών: κανονικά πρέπει να κερδίσουν και οι τρεις αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Η ΑΕΚ στη δική της εκδρομή στον Βόλο δεν κατάφερε να χαρεί όσο θα ήθελε: απέσπασε ισοπαλία με ένα γκολ του Ρέλβας στις καθυστερήσεις. Η ΑΕΛ απέναντι στον ΠΑΟΚ πήρε επίσης ένα βαθμό. Και τα προηγούμενα του φετινού πρωταθλήματος λένε ότι οι αγωνιστικές στις οποίες έχουν κερδίσει ταυτόχρονα και οι τρεις αυτές ομάδες είναι ελάχιστες.

Σασπένς

Η τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου έχει ματς που θα καθορίσουν τις θέσεις στην τελική βαθμολογία: αδιάφοροι γιατί δεν υπάρχει αποτέλεσμα που μπορεί να αλλάξει τη θέση τους είναι μόνο ο ΠΑΟ, που θα είναι σίγουρα τέταρτος και ο Λεβαδειακός που θα είναι σίγουρα πέμπτος. Ολοι οι υπόλοιποι με συνδυασμούς αποτελεσμάτων μπορεί να βρεθούν πιο ψηλά ή πιο χαμηλά. Το πολυσυζητημένο σύστημα των play offs μεγαλώνει το σασπένς: κι αυτό είναι πολύ καλό ειδικά για ένα πρωτάθλημα σαν το δικό μας…