Εξέλιξη και παρακαταθήκη
Αν κάτι μπορεί κάποιος να παρατηρήσει βλέποντας ορισμένα παιχνίδια του Ολυμπιακού στο (εφετινό) Τσάμπιονς Λιγκ, είναι το εξής: όταν δέχεται ένα γκολ, σχεδόν «στο καπάκι» έρχεται ένα ακόμη ή και περισσότερα. Αυτό φανερώνει ευμετάβλητη ψυχολογία, όχι συναισθηματική ισορροπία και απαιτείται χρόνος έως ότου οι άσοι των Ερυθρόλευκων ξαναπάρουν τον έλεγχο ή πατήσουν καλά στο χορτάρι. Επιπρόσθετα, τους πληγώνει συνήθως ένας παίκτης στους αγώνες!
Προσέξτε τι συνέβη με τη Μπαρτσελόνα: χατ – τρικ ο Λόπεζ και δύο γκολ ο Ράσφορντ. Οταν δε αποβλήθηκε άδικα ο Εσε στο 57′, τότε η Μπάρτσα «άνοιξε» στο σκορ με γκολ στο 68′, το 74′, το 76′ και το 79′. Σε ελάχιστο χρονικό διάστημα.
Τι είχαμε με τη Ρεάλ εντός έδρας; Τέσσερις φορές «μίλησε» ο Εμπαπέ, ο γάλλος αστέρας που έκανε νωρίς το σκορ 3-1 για τη Βασίλισσα με γκολ στο 22′, στο 24′ και στο 29′!
Και το βράδυ της Τετάρτης απέναντι στη Λεβερκούζεν, ο Σικ ήταν που σκόραρε δύο φορές, στο 60′ και στο 63′, εκμεταλλευόμενος το γεγονός πως ο Μπιανκόν δεν μπορούσε από τον αριστερό διάδρομο να τον σταματήσει.
Κάπως έτσι γράφτηκε η ιστορία. Εχει αυτό τη σημασία του. Οπως σημαντική ήταν και η εικόνα του Τζολάκη, του ανθρώπου που έδειξε ένα «φάντομ ανώτερο από το φάντομ», τον Νίκο Σαργκάνη δηλαδή, όταν μετά το 0-2 ήταν λες και έλεγε «ήρεμα ήρεμα» στους συμπαίκτες του. Γιατί το γκολ συνήθως απορρυθμίζει. Ειδικά τον Ολυμπιακό τούτης της σεζόν. Κι όμως, δεν θα έπρεπε.
Με την προϋπόθεση πως θα δούμε τη μεγάλη εικόνα, το πρόσημο της πορείας του Ολυμπιακού στην τοπ διοργάνωση, κρίνεται ως θετικό. Πάλεψε όλους τους αγώνες, ακόμη ακόμη και έχοντας απέναντί του μεγαθήρια όπως ήταν η Αρσεναλ και η Ρεάλ. Πέτυχε εντυπωσιακές νίκες κόντρα σε Αγιαξ και Λεβερκούζεν, εξασφαλίζοντας την παρουσία του στις πρώτες 24 ομάδες και άρα στα νοκάουτ παιχνίδια.
Κατέκτησε βαθμούς στους αγώνες που έπρεπε αυτό να συμβεί και έβγαλε πρωταγωνιστές που έκαναν θόρυβο με την απόδοσή τους, όπως είναι ο Τζολάκης, ο Εσε και ο Μουζακίτης. Φυσικά, για κάθε ανεπιτυχές αποτέλεσμα ακούς πολλά. Πως δεν έπρεπε να αγωνίζεται τόσο ανοιχτά και με δύο σέντερ φορ. Δεκτό. Αλλιώς κατεβαίνεις όταν απέναντί σου είναι μια ομάδα ελληνικού πρωταθλήματος και διαφορετική τακτική έχεις την ώρα που τα βάζεις με δυνατά σύνολα. Αλλά όλη αυτή η διαδικασία σε βοηθά να εξελίσσεσαι, να βελτιώνεσαι. Μοιάζει με παρακαταθήκη για την επόμενη μέρα. Και ανεξάρτητα με τι θα συμβεί στη ρεβάνς, ο Ολυμπιακός έκανε αισθητή την παρουσία του στις περισσότερες εφετινές βραδιές της χρυσοποίκιλτης διοργάνωσης.