Ο «κατακερματισμός» ως (νέο) φόβητρο στη στρατηγική Μητσοτάκη – Προβληματική η εκλογική επιρροή της ΝΔ

Με τον «κατακερματισμό» ως φόβητρο επιχειρεί να στρώσει τον προεκλογικό δρόμο ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ζητώντας πλήρη εκλογική εγρήγορση του κομματικού μηχανισμού. «Η μάχη των επόμενων εκλογών έχει ήδη ξεκινήσει» ήταν το σινιάλο γαλάζιας κινητοποίησης ενώπιον νεοδημοκρατικού ακροατηρίου σε χθεσινοβραδινή εκδήλωση του Οργανωτικού της ΝΔ. Οι γαλάζιες μηχανές έχουν ανάψει έτσι αλλιώς στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου, ο οποίος θα συνεχιστεί την επόμενη εβδομάδα, στις 25 Φεβρουαρίου, με το δεύτερο προσυνέδριο στην Αλεξανδρούπολη – ύστερα από εκείνο στα Ιωάννινα.

Όσο κι αν επιμένει να «καίει» τη σεναριολογία για πρόωρες εκλογές – δηλαδή, για κάλπη το φθινόπωρο του 2026, μετα από τη ΔΕΘ, όπως συζητιέται τακτικά στο πολιτικό παρασκήνιο, δείχνοντας ξανά προς τον Μάιο του 2027, ο πρωθυπουργός δίνει στην τρέχουσα περίοδο προεκλογικά χαρακτηριστικά.

Εντείνει τις «εξόδους» του προς τους πολίτες, προσπαθεί να συνδέεται ο ίδιος με «θετικές» ειδήσεις, ενισχύει τη digital εικόνα του (με πιο συχνές αναρτήσεις στα social media) και, το κυριότερο, τρέχει να διατυπώσει πρώτος εκλογικά διλήμματα. «Το ημερολόγιο δείχνει ότι απέχουμε περίπου 15 μήνες από τις επόμενες κάλπες» ανέφερε, κρατώντας ψηλά τη σημαία «σταθερότητας» (για τη «στασιμότητα» κατακεραυνώνει ταυτόχρονα το ΠΑΣΟΚ) σε ένα διεθνώς ασταθές περιβάλλον.

Το στοίχημα

«Θα ακολουθήσει η Ελλάδα το δρόμο της συνέπειας ή το γεμάτο παγίδες μονοπάτι πειραματισμών, αιχμάλωτη μίας κατακερματισμένης πολιτικής σκηνής που οδηγεί μόνο πίσω και κάτω;», διερωτήθηκε ο Μητσοτάκης με το βλέμμα σε πρώτη φάση στους αποστασιοποιημένους δεξιούς ψηφοφόρους, στους οποίους σπεύδει να προβάλλει τους κινδύνους του «κατακερματισμού». Και να επιτεθεί στην «αλλοπρόσαλλη», κατά τον ίδιο, αντιπολίτευση που «ενώνεται μόνο εναντίον της κυβέρνησης» με «καταστροφολογία».

Το στοίχημα της συσπείρωσης άλλωστε δεν έχει κερδηθεί ακόμα, ούτε έχει επιτευχθεί – και φαίνεται εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί- ένα άλμα μεγαλύτερο από την κυβερνητική φθορά. Αυτό σημαίνει, σύμφωνα με έμπειρους αναλυτές, ότι μπορεί στις δημοσκοπήσεις να καταγράφεται κατά διαστήματα μικρή «διόρθωση», ωστόσο το πραγματικά βαθύ πρόβλημα της ΝΔ είναι η δυσκολία να διευρύνει την εκλογική επιρροή της – να κερδίσει άρα νέες δεξαμενές ψηφοφόρων.

Ανάποδα

Αυτό οδηγεί τη ΝΔ να απευθύνεται συνεχώς (διεκδικώντας τη μέγιστη συσπείρωση του) στο ποσοστό εκείνο – περί του 30%- που, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, εμφανίζεται να στέκεται στην πλευρά της «σταθερότητας», παρότι η μεγάλη πλειοψηφία – πέριξ του 70% –  δηλώνει ότι θέλει πολιτική αλλαγή. Ενδεικτικό τελευταίο γκάλοπ (GPO/iefimerida): ποσοστό 29,8% θα ήθελε την παρούσα κυβέρνηση να συνεχίζει και μετά τις επόμενες εκλογές, ποσοστό 67,9% θα επιθυμούσε πολιτική αλλαγή.

Μόνο που αυτό το 67,9% καταγράφεται ως πολυδιασπασμένο, χωρίς εκπροσώπηση και ενιαία κατεύθυνση. Εξ ου και η αποστροφή του Μητσοτάκη, περίπου ως προειδοποίηση στους απογοητευμένους ψηφοφόρους του που ίσως σκέφτονται να γυρίσουν την πλάτη στη ΝΔ: «είμαστε μία ικανή κυβέρνηση που κάνει και λάθη, κάθε άλλη επιλογή θα οδηγήσει σε λάθος κυβέρνηση».

Τα εθνικά

Χάριν συσπείρωσης της παραδοσιακής βάσης και με δεδομένη τη γεωπολιτικά απρόβλεπτη περίοδο, ο Μητσοτάκης εμφανώς ρίχνει το «χαρτί» της εξωτερικής πολιτικής. Αυτή, σύμφωνα με τα ευρήματα της GPO, αποτιμάται θετικά από το 38,9% των πολιτών, ενώ ο πρωθυπουργός συνεχίζει σε ποσοστό 31,2% και σε απόσταση από τους  πολιτικούς αντιπάλους του να θεωρείται ως καταλληλότερος εκπρόσωπος αυτή τη στιγμή της χώρας στα διεθνή φόρα. Ασφαλώς πρόκειται για βαρύ δείκτη που παραδοσιακά είναι καλός για τον εν ενεργεία πρωθυπουργό.

Σε μια φάση όμως που εκ δεξιών – ακόμα και εκ των έσω- προκύπτουν σφοδρές επικρίσεις για κυβερνητικούς χειρισμούς στα εθνικά, ο Μητσοτάκης επιδιώκει αντεπιθέσεις. Όταν χθες το βράδυ δήλωνε ότι η ΝΔ είναι «βαθιά λαϊκή παράταξη» και πρώτα από όλα είναι μια «δύναμη βαθιά πατριωτική» επιχειρούσε επι ουσίας τόνωση ηθικού της  πατριωτικής δεξιάς, αλλά και έμμεσες απαντήσεις στην κριτική πρωτίστως του Αντώνη Σαμαρά και δευτερευόντως του Κώστα Καραμανλή.

Σημειωτέον, ο Σαμαράς μεταβαίνει σήμερα στο Προεδρικό Μέγαρο για δια ζώσης συζήτηση με τον Κώστα Τάσουλα, με το περιεχόμενο της κουβέντας (που προδιαγράφεται ότι θα κινηθεί και στη διεθνή ατζέντα) να ενδιαφέρει ευρύτερα τον δεξιό χώρο.

Κατά τον Μητσοτάκη, ο πατριωτισμός της ευθύνης «διαψεύδει τις ηττοπαθείς γκρίνιες κρατώντας πάντα ελεύθερα και γαλάζια τα ήρεμα νερά με τους γείτονες μας». Ενώ στον απόηχο της επίσημης εισόδου του αμερικανικού πετρελαϊκού κολοσσού Chevron στο ελληνικό πρόγραμμα υδρογονανθράκων ανέφερε ότι «στην πράξη, όχι στα λόγια» θεμελιώνονται τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, ιδίως νοτίως της Κρήτης.