Tρομάζει ο «πυρετός» του ουρανίου: Η ακριβή πλευρά της πυρηνικής επιστροφής
Η τιμή του ουρανίου ξεπέρασε εκ νέου το όριο των 100 δολαρίων ανά λίβρα στην αγορά spot, εξέλιξη που φέρνει στο προσκήνιο τα «στενά» σημεία της εφοδιαστικής αλυσίδας του πυρηνικού καυσίμου και τις δυνατότητες των Ηνωμένων Πολιτειών να διευρύνουν το χαρτοφυλάκιο πυρηνικών αντιδραστήρων τους. Η Citi, μετά τη συμμετοχή της στο Nuclear Financing Summit στη Νέα Υόρκη, διατηρεί θετική στάση για το ουράνιο, εντοπίζοντας ως βασικό χρηματοοικονομικό καταλύτη μια νέα προσέγγιση επιμερισμού κινδύνου μεταξύ κράτους, πελατών και ιδιωτικών κεφαλαίων, προκειμένου να προχωρήσουν νέες επενδύσεις.
Η άνοδος της spot αγοράς αποδίδεται κυρίως στις κινήσεις χρηματοοικονομικών οχημάτων και στην αυξανόμενη ανησυχία για περιορισμένη προσφορά, έπειτα από χρόνια υποεπένδυσης τόσο στην εξόρυξη όσο και σε κρίσιμους κρίκους της παραγωγικής αλυσίδας, όπως η μετατροπή σε UF₆ και ο εμπλουτισμός (μετρούμενος σε SWU). Σε αυτά τα στάδια, κάθε περιορισμός αντανακλάται άμεσα στις τιμές και στους χρόνους παράδοσης.
Ενίσχυση της αμερικανικής αυτονομίας στον κύκλο καυσίμου
Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να ενισχύσει την ενεργειακή της αυτονομία στον κύκλο του πυρηνικού καυσίμου. Το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ (DOE) ανακοίνωσε στις αρχές Ιανουαρίου πακέτο ύψους 2,7 δισ. δολαρίων για την ενίσχυση των εγχώριων υπηρεσιών εμπλουτισμού μέσα στην επόμενη δεκαετία, με ιδιαίτερη έμφαση στο HALEU, καύσιμο-κλειδί για ορισμένους προηγμένους αντιδραστήρες.
Παράλληλα, το DOE κάλεσε τις πολιτείες να υποβάλουν προτάσεις για τη δημιουργία «Nuclear Lifecycle Innovation Campuses», δηλαδή κέντρων ανάπτυξης και καινοτομίας γύρω από τον κύκλο καυσίμου. Οι δομές αυτές θα περιλαμβάνουν δραστηριότητες όπως η διαχείριση αποβλήτων, η επανεπεξεργασία, αλλά και πιθανές εγκαταστάσεις εμπλουτισμού και συν-τοποθετημένα κέντρα δεδομένων. Οι πολιτείες έχουν προθεσμία έως την 1η Απριλίου για την κατάθεση προτάσεων, στο πλαίσιο του ομοσπονδιακού σχεδιασμού για μακροπρόθεσμη πυρηνική επέκταση.
Το χρηματοδοτικό μοντέλο ως κρίσιμος παράγοντας
Η Citi εκτιμά ότι το κύριο εμπόδιο για τη «νέα πυρηνική» στις ΗΠΑ δεν είναι η τεχνολογία, αλλά η χρηματοδοτική δομή. Στο συνέδριο της Νέας Υόρκης, η συζήτηση επικεντρώθηκε στο πώς μπορεί να αποφευχθεί η πλήρης μετακύλιση του κινδύνου υπερβάσεων κόστους και καθυστερήσεων σε έναν μόνο φορέα —κυρίως στις εταιρείες κοινής ωφέλειας—, ανησυχία που εντάθηκε μετά από πρόσφατες εμπειρίες μεγάλων έργων.
Κερδίζει έδαφος ένα μοντέλο επιμερισμού κινδύνων μεταξύ διοίκησης (μέσω δανείων, εγγυήσεων και κινήτρων), πελατών —με πρωταγωνιστές τους μεγάλους hyperscalers—, κατασκευαστών (EPC), διαχειριστών και τελικών ιδιοκτητών, πιθανότατα μέσω κοινών επενδυτικών οχημάτων υποδομών.
Οι προοπτικές στο χρηματιστήριο
Στο χρηματιστήριο, η Citi επισημαίνει ότι εφόσον το νέο σχήμα τυποποιηθεί και εξασφαλίσει «τραπεζικά» συμβόλαια, εταιρείες όπως οι Constellation, NextEra και PSEG βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση για να επωφεληθούν από τον νέο επενδυτικό κύκλο. Παράλληλα, η τράπεζα προειδοποιεί πως το καύσιμο θα παραμείνει κρίσιμη μεταβλητή: η συζήτηση πλέον ξεπερνά την τιμή του συμπυκνώματος ουρανίου και περιλαμβάνει τη μετατροπή και τον εμπλουτισμό, όπου η διαθεσιμότητα ενδέχεται να καθορίσει τόσο τα περιθώρια κέρδους όσο και τα χρονοδιαγράμματα κάθε επέκτασης.