Αναθεώρηση

Το πρωθυπουργικό διάγγελμα έκλεισε με την ευχή «η διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης να αποτελέσει μια απάντηση στην τοξικότητα και τη στείρα κομματική περιχαράκωση που διακρίνει το πολιτικό μας σύστημα». Στην προτελευταία παράγραφο της επιστολής που ο Μητσοτάκης έστειλε στους βουλευτές του αναφερόταν πως «η επικείμενη αναθεώρηση αποτελεί μια μεγάλη ευκαιρία για ένα νέο, σύγχρονο και άρτιο υπόδειγμα διακυβέρνησης. Είναι υποχρέωση όλων των μελών της εθνικής αντιπροσωπείας να συμβάλουμε ουσιαστικά σε αυτή τη μείζονα πρόκληση». Ακόμη κι αν οι παραπάνω γραμμές συντάχθηκαν και με κομματικά κίνητρα – ακόμη, δηλαδή, κι αν προστέθηκαν στα χειρόγραφα για λόγους επικοινωνιακού χειρισμού τόσο των πολιτικών αντιπάλων όσο και της ίδιας της συμπολίτευσης –, διαβάζονται σαν υπόμνηση του άρθρου 110 του Καταστατικού Χάρτη της χώρας. Στις έξι παραγράφους του τελευταίου περιγράφονται οι ασφαλιστικές δικλίδες οι οποίες εμποδίζουν τους επαγγελματίες της πολιτικής να αλλάζουν το Σύνταγμα ανάλογα με τα μικροκομματικά τους συμφέροντα ή τις ιδεολογικές τους εμμονές. Εκεί, με άλλα λόγια, εμπεριέχεται η υποχρέωση της μέγιστης δυνατής κοινοβουλευτικής συναίνεσης κατά τη διάρκεια της κορυφαίας θεσμικής διαδικασίας.

Διαθέσεις

Συνήθως, στην κυβερνητική ανάλυση, η συναίνεση είναι εφικτή μόνο όταν η αντιπολίτευση συμφωνεί στο 100% με τις προτάσεις του Μαξίμου. Οποιαδήποτε αντίρρηση σε αυτές ερμηνεύεται ως άρνηση για χάρη της άρνησης – ή σαν πολωτικός τακτικισμός στο πλαίσιο μιας λαϊκίστικης στρατηγικής. Τα εγχειρίδια της κομματικής αντιπαράθεσης περιλαμβάνουν ήδη τις φράσεις με τις οποίες θα επιτίθενται στους απέναντι οι γαλάζιοι σε κάθε περίπτωση που οι πρώτοι δεν θα δίνουν τις ψήφους οι οποίες απαιτούνται για να φτάσουν οι δεύτεροι τον μαγικό αριθμό 180 – το νούμερο των βουλευτών που θα επιτρέψει στην κυβερνητική πλειοψηφία της επόμενης, της αναθεωρητικής, Βουλής να αλλάξει το περιεχόμενο των υπό αναθεώρηση διατάξεων με 151 ψήφους. Κι όμως, η προσέγγιση που ζητάει επιτακτικά η κυβέρνηση δεν εξαρτάται μόνο από τις βουλές των αντιπολιτευόμενων κομμάτων. Είναι άμεσα συναρτημένη και με τις δικές της διαθέσεις. Για να πειστούν ορισμένες δυνάμεις της αντιπολίτευσης να προσφέρουν τις κρίσιμες ψήφους τους ενδέχεται να χρειαστούν υποχωρήσεις κι από τη μεριά της. Εφόσον εμφανιστεί σαν να πιστεύει ότι οι αναθεωρητικές της εισηγήσεις είναι γραμμένες στην πέτρα, θα υπονομεύει μόνη της κάθε κήρυγμα που θα κάνει από τηλεάμβωνος για την ανάγκη συναινετικής στάσης των άλλων.