Αγκούστιν Χάντελιχ: «Είναι πάντα αλληλένδετες η τεχνική και η μουσικότητα»

Επτά ετών άρχισε να αποκρυπτογραφεί τη μαγεία της μουσικής του Φέλιξ Μέντελσον, παίζοντας, μεταξύ άλλων, για πρώτη φορά το Κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα σε μι ελάσσονα, έργο 64. Σήμερα, στα 42 του χρόνια, ο γεννημένος στην Ιταλία από γερμανούς γονείς Αγκούστιν Χάντελιχ το απολαμβάνει περισσότερο από ποτέ, μετατρέποντας κάθε ερμηνεία σε βαθιά προσωπική εμπειρία.

Στο αριστούργημα του γερμανού συνθέτη, όπου το συναισθηματικό βάθος και ο λυρισμός συνυπάρχουν με υψηλές τεχνικές απαιτήσεις και λεπτή ισορροπία, ο κορυφαίος βιολονίστας διακρίνει «μια μεγάλη ένταση, σχεδόν ανησυχία, στην αρχή αυτού του κοντσέρτου. Ομως υπάρχουν και στιγμές γαλήνης και ομορφιάς. Η αρχή του κοντσέρτου είναι εμβληματική και ολόκληρο το πρώτο μέρος είναι τόσο εμπνευσμένο. Το αργό μέρος είναι ένα από τα πιο ξεχωριστά και όμορφα θέματα που έχουν γραφτεί για το βιολί. Και το τελευταίο μέρος είναι διασκεδαστικό, ακόμη και χιουμοριστικό – δεν έχει υπάρξει φορά που να μη βρίσκομαι σε εξαιρετική διάθεση στο τέλος του έργου».

Μιλώντας στο «Νσυν» λίγο πριν ανέβει στη σκηνή «Χρήστος Λαμπράκης» του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, τονίζει ότι «αν και πρόκειται για έργο της ρομαντικής εποχής, ανήκει στον πρώιμο ρομαντισμό και οι φόρμες, οι χειρονομίες και οι δομές του παραμένουν σε μεγάλο βαθμό κλασικές. Ετσι, παρόλο που τα συναισθήματα είναι πολύ έντονα, το έργο πρέπει να παίζεται χωρίς να διαταράσσονται αυτές οι δομές και χωρίς υπερβολικό συναισθηματισμό».

Αυτή η εξισορροπητική θέση θα έλεγε κανείς ότι διαπερνά και τον τρόπο που ερμηνεύει, χαρίζοντάς του διθυραμβικές κριτικές ως ερμηνευτή σπάνιας μουσικότητας και αψεγάδιαστης τεχνικής, καθώς και πάμπολλες διακρίσεις. Ο σπουδαίος σολίστ, που συνδυάζει την τεχνική και τη μουσικότητα, εξηγεί ότι «αυτά τα δύο δεν είναι ξεχωριστά, αλλά πάντα αλληλένδετα. Η μουσική έκφραση είναι το πιο σημαντικό στοιχείο, αλλά όλοι οι τρόποι με τους οποίους αυτή υλοποιείται στον ήχο είναι τεχνικοί».

Η αναγνωρισιμότητά του άρχισε να διευρύνεται όταν κατέκτησε το Χρυσό Μετάλλιο στον Διεθνή Διαγωνισμό Βιολιού της Ινδιανάπολης το 2006. Ξεχωριστή, όμως, θέση σίγουρα κατέχει το βραβείο Grammy για την ηχογράφηση του κοντσέρτου για βιολί του γάλλου συνθέτη Ανρί Ντιτιγέ «L’ Arbre des Songes» με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Σιάτλ υπό τη διεύθυνση του Λουντοβίκ Μορλό.

Το πιο πρόσφατο άλμπουμ του, υπό τον τίτλο «American Road Trip», ένα ταξίδι στο τοπίο της αμερικανικής μουσικής με τον πιανίστα Ορίον Βάις, κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2024 και απέσπασε το βραβείο OPUS KLASSIK το 2025 για «Ηχογράφηση Μουσικής Δωματίου της Χρονιάς».

Στην πορεία του Χάντελιχ ξεχωρίζουν και οι σημαντικές συμπράξεις του – ανάμεσα στις οποίες, βεβαίως, είναι και αυτή για την αυριανή συναυλία με την Ορχήστρα Εγχόρδων του Φεστιβάλ της Λουκέρνης, που συγκαταλέγεται στα εμβληματικά σύνολα της ευρωπαϊκής μουσικής ζωής. Φημίζεται για τον θερμό ήχο της και την αφοσίωσή της στη λεπτότητα και τη λαμπρότητα της αυστροουγγρικής παράδοσης, ενώ από την ίδρυσή της έως σήμερα η Ορχήστρα έχει ταυτιστεί με ερμηνείες υψηλής αισθητικής ακρίβειας, όπου η διαφάνεια της γραφής συνυπάρχει με βαθιά εκφραστικότητα.

Εχει εμφανιστεί με όλες τις μεγάλες αμερικανικές ορχήστρες, καθώς και με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου, τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βιέννης, τη Βασιλική Ορχήστρα Concertgebouw του Αμστερνταμ, τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας, τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου και πολλά άλλα διακεκριμένα σύνολα.

Την καλοκαιρινή περίοδο των φεστιβάλ του 2025, ο Χάντελιχ εμφανίζεται με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βοστώνης στο Φεστιβάλ Μουσικής «Tanglewood», την Ορχήστρα Δωματίου Mahler στο Φεστιβάλ «Enescu» στο Βουκουρέστι, την Ορχήστρα του Παρισιού (Orchestre de Paris) στο Φεστιβάλ της Λουκέρνης, καθώς και στα BBC Proms στο Λονδίνο, στο Φεστιβάλ Μουσικής Aspen στο Κολοράντο και στο Φεστιβάλ Μουσικής Grant Park στο Σικάγο.

«Απολαμβάνω τη σκηνή»

Θεωρεί κάθε βήμα του, κάθε συνεργασία σημαντική και τονίζει: «Μπορώ ειλικρινά να πω ότι απολαμβάνω τη σκηνή κάθε φορά. Καθώς έζησα για πολλά χρόνια στη Νέα Υόρκη, οι συναυλίες ντεμπούτου μου στο Κάρνεγκι Χολ και με τη Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης, πριν από περισσότερα από 15 χρόνια, είναι στιγμές που δεν θα ξεχάσω. Το 2021 έκανα το ντεμπούτο μου με τη Φιλαρμονική του Βερολίνου. Μεγαλώνοντας ως παιδί από τη Γερμανία, αυτή η ορχήστρα αποτελούσε το απόλυτο ιδανικό. Το να βρίσκομαι στη σκηνή μαζί τους ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία».

Από τον Απρίλιο θα είναι μόνιμος καλλιτέχνης στο Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Tongyeong στη Νότια Κορέα. Τα ρεσιτάλ του θα τον ταξιδέψουν από τη Νέα Υόρκη, τη Βοστώνη, το Σαν Φρανσίσκο και το Σιάτλ έως τη Βαρσοβία, την Κοπεγχάγη, το Γκρατς, τη Χαϊδελβέργη, την Κρεμόνα, την Ταϊπέι κ.ά., παίζοντας πάντα με το ιστορικό βιολί Guarneri del Gesù «Leduc/Szeryng» του 1744. «Αν και αυτό το βιολί δεν έχει αλλάξει τη συνολική μου ερμηνεία, η όμορφη φωνή του και η ζεστή αντήχησή του είναι πιο κοντά στον ήχο που πάντα φανταζόμουν και μου επιτρέπουν να “τραγουδώ” με πιο φυσικό τρόπο». Αυτή η απαράμιλλης μουσικής γοητείας συναυλία συμπληρώνεται από τη Σερενάτα για έγχορδα του Εντουαρντ Ελγκαρ, έργο τρυφερό και νοσταλγικό που σηματοδότησε τη διεθνή καθιέρωση του συνθέτη, αλλά και από τη Συμφωνία αρ. 41 «του Διός» του Μότσαρτ, λαμπρό αποκορύφωμα της συμφωνικής του δημιουργίας, υπό τη διεύθυνση του Ντάνιελ Ντοντς.

INFO: Festival Strings Lucerne – Augustin Hadelich, αύριο στις 20.30 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, εισιτήρια: webtics.megaron.gr