Στα χρόνια της υπομονής
Μετά το αποτέλεσμα (0-0) και κυρίως την εμφάνιση του Παναθηναϊκού στο Περιστέρι απέναντι στον Ατρόμητο πολύς κόσμος αναρωτιέται τι ακριβώς κάνει ο Μπενίτεθ στην ομάδα. Ο ισπανός προπονητής βρίσκεται στον Παναθηναϊκό πλέον τρεις μήνες. Θα έπρεπε κάποια σημάδια βελτίωσης να φαίνονται. Οι βαθμολογικές απώλειες μετά την αλλαγή προπονητή είναι κάτι σύνηθες για αυτό άλλωστε και από το 2016 δεν έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα Ελλάδος καμία ομάδα που έχει αλλάξει προπονητή στη διάρκεια της σεζόν. Αλλά το θέμα με τον ΠΑΟ δεν είναι οι βαθμολογικές απώλειες: είναι ότι κανείς δεν καταλαβαίνει τι ομάδα θέλει να κάνει ο Μπενίτεθ.
Τι λέει
Στο Περιστέρι την Κυριακή μετά το τέλος του παιχνιδιού ο Ισπανός ρωτήθηκε τι ακριβώς κάνει ο ΠΑΟ επιθετικά και τι ζητάει αυτός από τους παίκτες του. Απάντησε ως εξής: «Θέλουμε να έχουμε ποικιλία στις επιθέσεις μας. Αλλες φορές να κρατάμε την μπάλα, άλλες φορές που μας δίνετε η ευκαιρία να παίζουμε άμεσα, άλλες φορές να σηκώνουμε την μπάλα αν αυτό είναι απαραίτητο. Δεν έχουμε ένα και μόνο τρόπο. Δεν θέλουμε να είμαστε μια ομάδα που προσπαθεί πάντα να κάνει το ίδιο». Που σημαίνει ότι ο ΠΑΟ επιθετικά ψάχνει κάθε φορά να βρει τι χρειάζεται να κάνει ανάλογα με τις ανάγκες του παιχνιδιού. Ακούγεται λογικό, αλλά για ομάδα διεκδικήτρια του ελληνικού πρωταθλήματος είναι πρόβλημα.
Το είπε
Χρειαζόταν να το πει ο Μπενίτεθ αυτό για να γίνει κατανοητό; Οχι. Αν παρακολουθείς τα ματς του ΠΑΟ το βλέπεις από τη μέρα που ήρθε. Το ανήγγειλε με τον τρόπο του και στη συνέντευξη Τύπου της παρουσίασής του. «Ως προς τον τρόπο που θέλουμε να αγωνιζόμαστε θέλω να πω πως αυτό είναι κάτι που θα το βλέπουμε μέρα με τη μέρα, παιχνίδι με το παιχνίδι. Θέλουμε να παίζουμε καλά, αλλά θέλουμε να κερδίζουμε. Αν βρούμε την ιδέα που χρειάζεαι και έχουμε χρόνο θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα στυλ παιχνιδιού. (…) Δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Θα πάρει χρόνο. Η βασική αρχή μας είναι ότι θέλουμε να κερδίζουμε. Δεν έχει νόημα να παίζεις καλά, χωρίς να κερδίζεις. Αν μπορούμε να παίζουμε ωραίο ποδόσφαιρο και να έχουμε τον έλεγχο του παιχνιδιού, θα το κάνουμε, αλλά αυτό δεν είναι πάντοτε εύκολο και πρέπει να ξέρεις και να κερδίζεις ακόμα κι αν δεν έχεις τον έλεγχο. (…) Πόσο καιρό θα πάρει για να μεταλαμπαδεύσουμε τις ιδέες μας; Δεν το γνωρίζουμε. (…) Μπορεί να παίζουμε καλά, μπορεί
άσχημα – αυτό είναι το ποδόσφαιρο – αλλά θα προσπαθούμε να τα δίνουμε όλα. Είναι κάτι βασικό για εμάς. Το βασικότερο όμως όλων είναι να συγκεντρωνόμαστε στο επόμενο παιχνίδι. Στις συνεντεύξεις Τύπου μου θα ακούτε να λέω πάντοτε “ένα παιχνίδι κάθε φορά”. Ποιος είναι ο βασικός στόχος που θα έχω; Να αναλύσω το επόμενο παιχνίδι. Και να βρω τι χρειαζόμαστε». Αυτό υποσχέθηκε και αυτό κάνει.
Αλλαγές
Γιατί το πράγμα δεν αποδίδει; Για πολλούς λόγους. Πρώτα – πρώτα γιατί οι ασταμάτητες αλλαγές μοιάζουν περισσότερο να μπερδεύουν τους παίκτες παρά να τους βοηθούν. Οι επιλογές παικτών της βασικής ενδεκάδας, ακόμα κι αν όπως στο Περιστέρι προκαλούν έκπληξη, είναι σε γενικές γραμμές εξηγήσιμες. Απέναντι στον Ατρόμητο στην τετράδα της άμυνας δεν υπήρχε τίποτα το παράδοξο. Εμειναν εκτός αρχικής ενδεκάδας ο επιβαρυμένος Καλάμπρια, ο Πελίστρι που όπως είπε ο Μπενίτεθ προέρχεται από τραυματισμό και θα ήταν ρίσκο να αγωνίζεται συνεχώς (θυμίζω ότι την Πέμπτη ο ΠΑΟ αγωνίζεται με τη Ρόμα) και ο Τσιριβέγια που τελικά χρειάστηκε και αποχώρησε με μυϊκό τραυματισμό, πράγμα που δείχνει ότι σωστά δεν ξεκίνησε. Ο Ισπανός θέλησε να επιβραβεύσει τον νεαρό Μπόκο, που ήταν πολύ καλός στο ματς με τον Αρη για το Κύπελλο και να δώσει μια ευκαιρία στον Πάντοβιτς να ξεκινήσει βασικός – το έκανε γιατί ο νεαρός Σέρβος ήταν πολύ καλός στον αγώνα Κυπέλλου. Δεν υπάρχουν μυστήρια στις επιλογές αυτές. Αλλά όταν μια ομάδα αλλάζει την ίδια εβδομάδα τρεις φορές διάταξη και τρεις φορές στρατηγική, όσο καλή κι αν είναι η ανάλυση του αντιπάλου, οι παίκτες χάνονται στη μετάφραση. Ο Μπενίτεθ μοιάζει να ασχολείται πιο πολύ με το πώς παίζει ο αντίπαλος παρά με το πώς παίζει η ομάδα του. Είναι πρόβλημα. Αλλά ότι αυτή είναι η μέθοδός του το είπε από την πρώτη στιγμή.
Σύσκεψη
Αυτό ακριβώς εξήγησε και σε μια σύσκεψη με στελέχη του ΠΑΟ μετά το ματς με την ΑΕΚ. Οι παρευρισκόμενοι στη σύσκεψη τον άκουσαν πολύ προσεκτικά. Αλλά ότι χρειάζονται τέτοιες επεξηγήσεις από την πλευρά του μαρτυρά όχι μόνο ότι υπάρχει προβληματισμός για τα αποτελέσματα (και πως να μην υπήρχε…) αλλά και ότι η μέθοδος Μπενίτεθ δεν είναι αρκετά κατανοητή από τους διοικητικούς παράγοντες – να σημειώσω ότι ο ΠΑΟ έχει και πολλούς πλέον. Που με κάνει να αναρωτιέμαι αν τελικά ο ΠΑΟ γνώριζε ποιον προπονητή απέκτησε, δηλαδή αν γνώριζε πως δουλεύει, τι κάνει και τι δεν κάνει κ.λπ. Σε αυτό το σημείο η ιστορία του Ισπανού μοιάζει λίγο με του Τερίμ. Για τον Τούρκο δεν υπήρξε υπομονή. Με τον Μπενίτεθ το πράγμα μοιάζει να είναι αλλιώς – ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με τον Γιάννη Αλαφούζο. Αλλά η υπομονή που θα χρειαστεί φανερά θα είναι τεράστια…
Υπομονή
Χρονιά υπομονής υποχρεωτικά διανύουν και στον Άρη Θεσσαλονίκης. Στο ματς με τον Λεβαδειακό η προσπάθεια της ομάδας ήταν μεγάλη, αλλά πάλι ο Αρης έμεινε χωρίς νίκη, αν και καλύτερος. Το «Κλ. Βικελίδης» ήταν άδειο και αυτή η εικόνα μιλάει από μόνη της. Μαθαίνω ότι ένας λόγος αυτής της εγκατάλειψης είναι και η προ μιας εβδομάδας ανακοίνωση του Ερασιτέχνη Αρη σχετικά με το ενδιαφέρον επενδυτών για το μέλλον της ΠΑΕ. Στη Θεσσαλονίκη υπήρχε μια έρπουσα φημολογία ότι αναμένονται εξελίξεις κ.λπ. Αντιπροσωπεία του Α.Σ. Αρη αλλά και εκπρόσωποι των πάντα δυνατών συνδέσμων οπαδών συναντήθηκαν με ανθρώπους της ΠΑΕ κι ενημέρωσαν τον κόσμο πως «παρά τη φημολογία που έχει αναπτυχθεί το τελευταίο χρονικό διάστημα σχετικά με διοικητικές εξελίξεις, ο Α.Σ. Αρης οφείλει να κάνει σαφές πως δεν υπάρχει προς το παρόν κανένας επενδυτής». Ζήτησαν μάλιστα από τον κόσμο να βοηθήσει την ομάδα. Οσο το σκέφτομαι για αυτό ήταν τόσο άδειο το «Κλ. Βικελίδης». Ο κόσμος από το να διαμαρτύρεται προτίμησε να μείνει σπίτι…