Όταν η μελιτζάνα γίνεται φάρμακο: Νέα ελπίδα κατά του καρκίνου

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Γρανάδας (UGR) και το Ινστιτούτο Βιοϊατρικής Έρευνας (IBS), σε συνεργασία με το Ίδρυμα Cellbitec, ανακάλυψαν ότι φυσικές ενώσεις που περιέχονται στους σπόρους μιας υβριδικής ποικιλίας μελιτζάνας (S0506) παρουσιάζουν αξιοσημείωτη ικανότητα να αναστέλλουν την ανάπτυξη κυττάρων καρκίνου του παχέος εντέρου.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Food Bioscience, δείχνει ότι τα εκχυλίσματα της συγκεκριμένης ποικιλίας, πλούσια σε φλαβονοειδή και πολυφαινόλες, περιορίζουν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό και δρουν ακόμη και στα καρκινικά βλαστικά κύτταρα, με ελάχιστη τοξικότητα για τα υγιή κύτταρα.

Τα αποτελέσματα προήλθαν από πειράματα σε κυτταρικές καλλιέργειες και σε ζώα, ανοίγοντας νέες προοπτικές για την ανάπτυξη συμπληρωματικών θεραπειών κατά των όγκων του παχέος εντέρου, σύμφωνα με το πανεπιστήμιο.

Οι ομάδες πίσω από την έρευνα

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από τις ερευνητικές ομάδες CTS-107 και A01 του Κέντρου Βιοϊατρικής Έρευνας της UGR και του IBS Γρανάδας, υπό τη διεύθυνση των José Carlos Prados και Consolación Melguizo. Συμμετείχαν επίσης η ομάδα AGR-145 του Ινστιτούτου Διατροφής και Τεχνολογίας Τροφίμων και το Μικτό Πανεπιστημιακό Πρόγραμμα Άθλησης και Υγείας, υπό τον Jesús Porres, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Cellbitec της Αλμερίας, εκπροσωπούμενο από τον Francisco Bermúdez.

Τα ευρήματα της μελέτης

Χρησιμοποιώντας προηγμένες αναλυτικές τεχνικές, οι ερευνητές απομόνωσαν εκχύλισμα από ώριμους και απολιπαρωμένους σπόρους της ποικιλίας S0506, στο οποίο εντόπισαν υψηλές συγκεντρώσεις βιοδραστικών μορίων όπως η καεμφφερόλη, η κερκετίνη και η πρωτοδιοσίνη.

Η έκθεση κυτταρικών σειρών ανθρώπινου και ποντικού καρκίνου παχέος εντέρου στο εκχύλισμα έδειξε «ισχυρή αντιπρολιφερατική δράση, ακόμη και σε πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις». Η δράση αυτή σχετίζεται με την ενεργοποίηση μηχανισμών απόπτωσης και αυτοφαγίας, αλλά και με την αλλοίωση του κυτταρικού σκελετού των όγκων.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι η ουσία επηρεάζει και τα καρκινικά βλαστικά κύτταρα, τα οποία ευθύνονται για την αντίσταση στα φάρμακα και τις υποτροπές της νόσου. Η τοξικότητα προς τα υγιή κύτταρα παραμένει σχεδόν μηδενική.

Επόμενα βήματα και προοπτικές

Η έρευνα έχει ήδη προχωρήσει σε προκλινικό στάδιο. Σε πειραματικά μοντέλα παρατηρήθηκε σημαντική μείωση της αγγειογένεσης, δηλαδή της διαδικασίας μέσω της οποίας σχηματίζονται νέα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τους όγκους.

Οι ερευνητές τονίζουν την ανάγκη συνέχισης των μοριακών και φαρμακολογικών μελετών, ώστε να «καθοριστεί η ασφάλεια, οι βέλτιστες δόσεις και οι πιθανές μελλοντικές εφαρμογές» των ευρημάτων.

Η σημασία για τη δημόσια υγεία

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου παραμένει μια από τις πιο συχνές μορφές καρκίνου παγκοσμίως. Σύμφωνα με το Ισπανικό Δίκτυο Μητρώων Καρκίνου, το περασμένο έτος διαγνώστηκαν περισσότερα από 44.500 νέα περιστατικά.

Αν και ορισμένοι παράγοντες κινδύνου δεν μπορούν να τροποποιηθούν, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η υιοθέτηση υγιεινού τρόπου ζωής μπορεί να μειώσει σημαντικά την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου.