Διδάγματα από την Κύπρο
Εξαιρετικά διδακτική θα χαρακτηρίσω αυτή την ιστορία που έχει ξεσπάσει στην Κύπρο, με τους «ταμίες» του προέδρου Χριστοδουλίδη, που έφτιαχναν «κομπόδεμα» για τις προεδρικές εκλογές του 2028. Διδακτική βέβαια, υπό τον όρο ότι θα τη «διαβάσει» κανείς σωστά: ότι αυτός που τα δίνει, φροντίζει με έναν τρόπο να κρατάει και «αρχείο» για το πότε δίνει, τι δίνει και γιατί το δίνει. Οσο «κολλητός» ή «αδερφός» εμφανίζεται. Ετσι ώστε αν αργότερα «στραβώσει» κάτι, να έχει να επικαλείται το τι έδωσε και το γιατί το έδωσε. Κατανοητό από όλους; Οοοολους; Ελπίζω.
Επίσης το «πάθημα» Χριστοδουλίδη ας αποκωδικοποιηθεί σωστά και από εκείνους που «πρέπει», εδώ στην ωραία μας χώρα, διότι κυκλοφορούν διάφορα περίεργα, τα οποία εγώ φυσικά δεν τα πιστεύω, αλλά κρατάω και μια επιφύλαξη. Να κρατήσουν κι αυτοί για τους οποίους τόοοοσα ακούγονται, εισηγούμαι. Και, παιδιά, πάνω απ’ όλα, προσοχή:
1. Κακός σύμβουλος η απληστία, και η βουλιμία.
2. Ποτέ δεν ξέρεις πού, και κυρίως από πού, μπορεί να σου σκάσει η kinder – έκπληξη! Μην καταντήσετε «Χριστοδουλίδης» και γελάει ο κόσμος…
Μίνι ενδοκυβερνητική κρίση
Τώρα που έχει κατακαθίσει ο κουρνιαχτός από την αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα και μαζί της και ο θόρυβος από την πρωθυπουργική γκάφα με τη δήλωση για την επέμβαση, νομίζω ότι είναι ευκαιρία να σας αποκαλύψω τη μίνι ενδοκυβερνητική κρίση που προκλήθηκε εξαιτίας της.
Η δήλωση του Κυριάκου Α’ ήταν μια ωραία ιδέα του ιδίου, συντάχθηκε από το διπλωματικό του γραφείο, πρόσθεσε και εκείνος ορισμένες «πινελιές» (του αποδίδεται συγκεκριμένα η κρίσιμη φράση ότι «δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών», που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων) και δόθηκε στη δημοσιότητα. Η δήλωση έγινε εν αγνοία του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη και εν αγνοία συνολικά του υπουργείου Εξωτερικών. Εξού και όταν εκδόθηκε, διπλωμάτες μετέφεραν στον κ. Γεραπετρίτη τη «βαθιά ανησυχία» τους για τη συγκεκριμένη αναφορά του προέδρου Κυριάκου Α’, η οποία απαξιώνει το διεθνές δίκαιο και τις δυνητικά σοβαρές επιπτώσεις που μπορεί να έχει στον πυρήνα των εθνικών μας θεμάτων.
Απόδειξη αφοσίωσης
Μπορώ επίσης να μεταφέρω εδώ ότι ο Κυριάκος Α’ δέχθηκε κριτική εκ των ένδον (γνωρίζω την περίπτωση κορυφαίου υπουργού, τι έλεγε σχετικά…) και για κάτι ακόμη, σχετικά με τη δήλωση για τη Βενεζουέλα: ότι φάνηκε… επισπεύδων, να δικαιολογήσει την επέμβαση των Αμερικανών και τη σύλληψη του Μαδούρο. Του καταλογίζεται συγκεκριμένα σπουδή να επικροτήσει την επέμβαση, πριν υπάρξει τοποθέτηση από τις μεγάλες χώρες της Ευρώπης και πριν προλάβει και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ενωση να σχολιάσει τα γεγονότα.
Βεβαίως αυτοί που φωνάζουν (για τη σπουδή, όχι για το άλλο περί «νομιμότητας» της επέμβασης) κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν γιατί ο πρόεδρος Κυριάκος Α’ το έκανε: ο άνθρωπος δεν απευθυνόταν σε κανέναν άλλο, παρά μόνο στο περιβάλλον τού προέδρου Τραμπ, με αυτή την εσπευσμένη αποθέωση της αμερικανικής επέμβασης. Μήπως και συγκινηθεί κανείς και την αναφέρει στον πλανητάρχη, ως απόδειξη αφοσίωσης. Και συγκινηθεί κι εκείνος, με τη σειρά του, και απευθύνει (επιτέλους) την πολυπόθητη πρόσκληση σε αυτόν τον «καλό άνθρωπο», όπως τον έχει αποκαλέσει, τον Κυριάκο Α’.
Αναρωτιέμαι τι άλλο πρέπει να κάνει ο άνθρωπος γι’ αυτή την πρόσκληση, αλήθεια…
Ο κίνδυνος για το FIR
Ημέρα σκότους, σχετικά με το μπλακάουτ στο FIR Αθηνών, έκτη, κι ακόμη να πληροφορηθούμε με σαφήνεια τι ακριβώς συνέβη. Ποια ήταν η γενεσιουργός αιτία της κρίσης και πώς αυτή αποκαταστάθηκε – εδώ είναι και το πιο σημαντικό – χωρίς να μπει ένα κατσαβίδι να βιδώσει μία βίδα. Οπως έπεσε το «μαύρο» ξαφνικά, το ίδιο ξαφνικά επανήλθε το σύστημα σε λειτουργία.
Η κρίση όμως έδωσε την ευκαιρία στους πολίτες να διαπιστώσουν για άλλη μία φορά το αστραφτερό μυαλό και το έξοχο πολιτικό αισθητήριο του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο οποίος με μια δήλωση – πρότυπο έδωσε τη σωστή πολιτική διάσταση όλης αυτής της κρίσης. Οτι όσο δεν μπορεί να εντοπιστεί το αίτιο που προκάλεσε το μπλακάουτ και παρατείνεται η συζήτηση επ’ αυτού, η χώρα κινδυνεύει να υποστεί τις συνέπειες από την αδυναμία της να διαχειριστεί τον εναέριο χώρο της. Και ο κίνδυνος που προβάλλει είναι να ανατεθεί η διαχείρισή του σε γειτονικές χώρες, της Τουρκίας συμπεριλαμβανομένης. Κανείς άλλος δεν είχε την τόλμη να το καταστήσει σαφές αυτό. Ολοι ασχολούνται με το αν ευθύνεται η ΥΠΑ, οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας ή ο ΟΤΕ. Μόνο ο Βενιζέλος έβαλε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση.
Πόσο λείπει…
Το άλλοθι του υπουργού
Την έπεσαν πολλοί και διάφοροι στον υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και τα συναφή Χρήστο Δήμα για το φιάσκο με το FIR Αθηνών, αλλά το παλικάρι είναι μόλις 9 μήνες στο υπουργείο και προσπαθεί να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα δεκαετιών. Εχει άλλοθι; Εχει, πώς δεν έχει. Οι συμβάσεις για την ανανέωση του εξοπλισμού της διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας είτε έχουν κολλήσει στο Ελεγκτικό Συνέδριο είτε στην εθνική επιτροπή για τις δημόσιες συμβάσεις. Δεν γίνεται, λοιπόν, να του χρεώνουν την ευθύνη γιατί δεν προχωρούν ή γιατί είπε την αλήθεια, ότι πριν από το ’28 δεν θα έχουμε καινούργια συστήματα.
Το σύστημα είναι απαρχαιωμένο από τη βάση ως την κορυφή, και όχι μόνο από άποψη εξοπλισμού. Η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας θυμίζει «αραχνιασμένο» ντουλάπι, έτσι όπως λειτουργεί. Οταν ανέλαβε υπουργός ο Δήμας, οι δύο πρώτες αποφάσεις που κλήθηκε να υπογράψει ήταν της ΥΠΑ και αφορούσαν η πρώτη την έγκριση δαπάνης για να… κουρευτεί το γκαζόν στον περίβολο της Υπηρεσίας και η δεύτερη την έγκριση δαπάνης για τον καθαρισμό των τουαλετών του αεροδρομίου Ν. Καζαντζάκης στο Ηράκλειο. Και οι άλλοι μιλάνε για καινούργιο εξοπλισμό για τη διαχείριση του FIR Αθηνών. Εκεί είμαστε…
Επιδόματα αντί εξοπλισμού
Συνομιλώντας όλες αυτές τις μέρες με διάφορους ειδικούς, και μη, για το θέμα, πληροφορήθηκα μερικές ωραίες ιστορίες που δείχνουν αφενός τον διαρκή «ωχαδερφισμό» της δημόσιας διοίκησης, αφετέρου τη διαχρονική τάση των κυβερνήσεων – και της σημερινής φυσικά! – να μπουκώνουν τα στόματα εκείνων που φωνάζουν.
Λοιπόν, η χώρα εισπράττει σε ετήσια βάση περί τα 130 εκατομμύρια ευρώ από τις υπερπτήσεις των αεροπλάνων πάνω από την ελληνική επικράτεια. Αυτά τα χρήματα, αντί να διατίθενται για την ανανέωση και τον εκσυγχρονισμό του εξοπλισμού, γίνονται έκτακτα επιδόματα. Και σας πληροφορώ όχι μόνο για τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, που διαθέτουν ένα ισχυρό συνδικάτο και κάθε τόσο διαμαρτύρονται για τον απαρχαιωμένο εξοπλισμό. Αλλά για όλους τους εργαζομένους της ΥΠΑ! Ακόμη και για τους λεγόμενους ΔΕ οδηγούς, κηπουρούς κ.λπ.
Εμπόδια στα Ακαρνανικά
Στο πλαίσιο αυτό, μου αναφέρθηκε και το εξής καταπληκτικό, που συνδέεται έμμεσα και με μια πρόσφατη (μέσα στο καλοκαίρι) βλάβη στο σκέλος του συστήματος ρύθμισης της εναέριας κυκλοφορίας που είναι εγκατεστημένο στα Ακαρνανικά Ορη: το σύστημα είχε εμφανίσει κάποια προβλήματα αστάθειας, τα οποία μια Παρασκευή εντάθηκαν τόσο, που αποφασίστηκε να σταλεί επειγόντως τεχνικό κλιμάκιο να ελέγξει τι συμβαίνει. Ετοιμάστηκαν οι άνθρωποι να μεταβούν στο σημείο, αλλά αυτό δεν κατέστη δυνατόν. Διαπιστώθηκε ότι ο οδηγός που θα τους μετέφερε είχε λάβει άδεια και, ελλείψει αντικαταστάτη, έπρεπε να περιμένουν ως τη Δευτέρα. Λίγες ώρες αργότερα, μέσα στο Σαββατοκύριακο, το σύστημα «έπεσε» εντελώς, με ό,τι αυτό συνεπαγόταν για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας των αεροπλάνων γενικότερα.
Αυτοί είναι, που θα ‘λεγε κι ο Μήτσος ο Κουτσούμπας…