Ζοράν Μαμντάνι: Πρωτοχρονιάτικο ραντεβού με δεκάδες χιλιάδες
Ενα πλήθος δεκάδων χιλιάδων ατόμων αναμένεται να συγκεντρωθεί μεθαύριο Πέμπτη, 1η Ιανουαρίου, στην ορκωμοσία του νέου δημάρχου της Νέας Υόρκης Ζοράν Μαμντάνι – ανάμεσά τους και υποστηρικτές του που δεν ζουν ούτε ψηφίζουν στη μεγαλούπολη, αλλά θέλουν να γιορτάσουν ούτως ή άλλως. Οταν φτάσουν, θα ζήσουν ένα εντατικό μάθημα για την κρίση ακρίβειας της πόλης, το ζήτημα που ο 34χρονος Δημοκρατικός πολιτικός έθεσε στο επίκεντρο της προεκλογικής του εκστρατείας.
Η ομάδα του σχεδιάζει δύο εκδηλώσεις. Γύρω στα μεσάνυχτα, η Λετίσια Τζέιμς, γενική εισαγγελέας της Νέας Υόρκης, θα είναι επικεφαλής της, σε μεγάλο βαθμό, ιδιωτικής τελετής ορκωμοσίας. Το απόγευμα, ο γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς θα ηγηθεί της δεύτερης ορκωμοσίας του Μαμντάνι, αυτή τη φορά σε μια δημόσια τελετή στα σκαλιά του Δημαρχείου για περίπου 4.000 θεατές. Την ίδια ώρα θα έχει ξεκινήσει ένα πάρτι σε επτά τετράγωνα στο Μπρόντγουεϊ που θα φιλοξενήσει περίπου 40.000 άτομα.
Ο 112ος (σύμφωνα με νέους υπολογισμούς) δήμαρχος της Νέας Υόρκης θα είναι ο πρώτος μουσουλμάνος και ο πρώτος με οικογενειακές ρίζες στην Ασία – φανερά αριστερός, με ταχύτατη άνοδο στην εξουσία που εξέπληξε τους πάντες. Τώρα που τα βίντεο στο TikTok και οι υποσχέσεις της προεκλογικής περιόδου έχουν τελειώσει, ο Μαμντάνι προετοιμάζεται για τις δυσκολίες της διακυβέρνησης – διορισμούς, διαπραγματεύσεις, διαχείριση συμμαχιών, ανάπτυξη πολιτικής. Προσπαθώντας να διατηρήσει την κινηματική ενέργεια που αξιοποίησε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, κατέβαλε επίσης προσπάθεια να συνεχίσει τις ευρηματικές πρακτικές προσέγγισης που τον έφεραν στο ευρύ κοινό. Μόλις την περασμένη Κυριακή, για παράδειγμα, κάθισε σε ένα δωμάτιο στο Μουσείο Κινούμενης Εικόνας στην Αστόρια για 12 ώρες, συναντώντας Νεοϋορκέζους – τρία λεπτά τον καθένα. Hταν μια χειρονομία για να δείξει ότι μπορούσε να κοιτάξει τους ψηφοφόρους του στα μάτια και ότι μπορούσε να τους ακούσει.
Ο Μαμντάνι διεξήγαγε μια πειθαρχημένη εκστρατεία και έχει πραγματοποιήσει μια πειθαρχημένη μετάβαση. Δεν δέχτηκε το δόλωμα όταν ο δήμαρχος Eρικ Aνταμ τον επέκρινε, είπε στους Εβραίους να τον φοβούνται και έκανε άλλους ελιγμούς της τελευταίας στιγμής που φαινομενικά είχαν σχεδιαστεί για να τον υπονομεύσουν. Συναντήθηκε με τον πρόεδρο Τραμπ στο Οβάλ Γραφείο και αιφνιδίασαν τους πάντες έχοντας μια φαινομενικά παραγωγική συνάντηση. Σε αίθουσες γεμάτες πλούσιους επιχειρηματίες και σε άλλες γεμάτες δωρητές, προσπάθησε να κερδίσει τους σκεπτικιστές της ελίτ της Νέας Υόρκης. «Βρίσκουν τους εαυτούς τους, απροσδόκητα, γοητευμένους» ανέφεραν πρόσφατα οι «New York Times». Ηταν μια ανακούφιση για το πολιτικό κατεστημένο της πόλης όταν ζήτησε από την Τζέσικα Τις, τη νυν αστυνομική επίτροπο, να παραμείνει στη θέση της.
Εχοντας εκτοξευθεί, σε λίγους μήνες, από το 1% στις δημοσκοπήσεις σε δήμαρχο, ο Μαμντάνι φαίνεται έτοιμος να αντιμετωπίσει τους αμφισβητίες του. Δεν θα είναι εύκολο. Αποτελεί ένα ανοιχτό ερώτημα εδώ και αιώνες το αν η Νέα Υόρκη είναι «κυβερνήσιμη». Μόλις τον περασμένο αιώνα, η πόλη απέδειξε ότι μπορούσε (λίγο-πολύ) να μαζεύει τα σκουπίδια της, να ελέγχει το έγκλημα και να λειτουργεί μεγάλα σχολικά και νοσοκομειακά συστήματα, έστω και όχι πάντα άρτια. Μπορεί να κάνει περισσότερα από αυτό; Μπορεί να κάνει τη ζωή στη Νέα Υόρκη καλύτερη και όχι απλώς πιο ανεκτή για την πλειονότητα των κατοίκων της, με διάρκεια; Στην προσπάθειά του να απαντήσει καταφατικά, ο Μαμντάνι θα έχει να αντιμετωπίσει προβλήματα διαχείρισης, προϋπολογισμού και γραφειοκρατίας, τον πρόεδρο Τραμπ, διότι κανείς δεν πιστεύει ότι η «φιλία» τους θα διαρκέσει, τις επιδρομές των πρακτόρων της υπηρεσίας μετανάστευσης, αδιάλλακτους μεγιστάνες, την ανυπομονησία του κοινού για ολισθήματα ή ασυνέπειες, και όποιες ανατροπές φέρουν ακραία καιρικά φαινόμενα.
Οι ψηφοφόροι του θα περιμένουν να σημειώσει σαφή και σταθερή πρόοδο προς τα μεγάλα θέματα που υποσχέθηκε: την καθολική παιδική φροντίδα, την κατάργηση του κομίστρου στα αστικά λεωφορεία και το πάγωμα των ενοικίων εν μέσω στεγαστικής κρίσης. Οπως λέει, θα προσπαθήσει να φέρει λίγο δημοκρατικό σοσιαλισμό στην παγκόσμια πρωτεύουσα του καπιταλισμού. Αλλωστε υποσχέθηκε στη νικητήρια ομιλία του τον Νοέμβριο ότι «σε αυτή τη στιγμή του πολιτικού σκότους, η Νέα Υόρκη θα είναι το φως». Θα τα καταφέρει άραγε;