اگر می‌توان «فلک‌افلاک» را صاف کرد؛ «موسیقی مقامی» را نیز می‌توان حذف کرد!

باباعلی جوزی‌پور یکی از مقام‌خوان‌های خطه لرستان ضمن انتقاد از مسئولان به دلیل به توجهی به هنرمندان نواحی درباره موسیقی عزای لرستان می‌گوید: چمریانه را داریم که شامل مقام‌های «سحری»، «رارا»، «پاکوتلی»، «شیونی»، «یاری» و «ظفر سلطانی» است.در شادیانه‌ها مردان لر دست یکدیگر را می‌گیرند. در مقام‌های شادیانه لرها از راست به چپ حرکت می‌کنند، اما در مقام «رارا» که برای عزاست، حرکت برعکس است.

به گزارش خبرنگار ایلنا، تا به امروز از اهمیت موسیقی نواحی مختلف ایران بسیار گفته و شنیده شده؛ اما موضوعی که وجود دارد نواقص بسیار در نوع حمایت از هنرمندان عرصه موسیقی مناطق مختلف کشور است.

به طور واضح طی چند دهه گذشته هیچ حمایت درخور، واقعی و ادامه‌دار از موسیقی نواحی و فعالان این عرصه صورت نگرفته است. هر چه بوده بر اساس سلایق و برنامه‌های مقطعی مدیران دوره‌های مختلف رخ داده است. اما این رویه تنها به ضرر هنرمندان نیست و اتفاق بدتر این است که این‌ عدم توجه، در مدت زمانی نه چندان طولانی موسیقی آیینی ما را به انزوا خواهد برد و به تحریف و فراموشی آن می‌انجامد. با تاکید بر اینکه اساس موسیقی نواحی مختلف ایران آیین‌ها و رسومی است که گاه مذهبی هستند؛ گاه ملی و گاه هر دو. «مقام‌خوانی» و «مقام‌نوازی» را باید اصلی‌ترین مولفه موسیقی نواحی مختلف کشور دانست و باید گفت این مولفه‌ها به صورت سینه به سینه آموزش داده می‌شوند؛ به این معنا که نتی در کار نیست. همین‌ عدم نت‌نگاری‌ها (به درست یا غلط) تهدیدی برای موسیقی نواحی و چند و چون آموزش نسل‌های بعدی خواهد بود.