Аёлларда “кимё” етишмайди – ажралишларда ким айбдор?

Оилавий муносабатлар мавзуси кўпчилик учун энг оғриқли ва энг мураккаб масалалардан бири бўлиб қолмоқда. Шу мавзуда Рус православ черкови вакили, Арчприест Геннадий Шкилнинг билдирган фикри жамоатчилик орасида катта шов-шувларга сабаб бўлди, деб хабар берди pravmir.ru.

Унинг таъкидлашича, замонавий ажралишларнинг 80 фоизи аёллар сабабли содир бўлар экан. Сабаб – уларда табиий "кимёвий туйғулар", яъни эмоционал сабр ва ички барқарорлик етишмаслиги. Геннадий Шкилга кўра, бугунги аёллар муҳаббатни нотўғри англайди: улар учун муҳаббат бу – эҳтирос, романтика, ҳиссиёт ва уйғунлик. Бироқ шу “учқун” сўниши биланоқ, никоҳ улар учун юкка айланади.

“Бугунги никоҳлар кўп ҳолларда ҳақиқий меҳр ва садоқатга эмас, нафс ва илк ҳиссий кўтаринкиликка асосланади. Ва бу ҳиссиётлар сўниши билан, айниқса аёллар, оиладаги муаммоларга сабрсизлик билан муносабат билдиришади”, – дейди руҳоний.

Шкилнинг сўзларига кўра, аёл табиатидаги "кимё" дегани – оилада барқарорлик сақлаш қобилияти, эркакни қўллаб-қувватлаш, самимий мулоқот қилиш ва бағрикенглик кўрсата олиш хислатлари. Унинг таъкидича, бу хусусиятлар замонавий аёлларда етишмайди. Улардан кўпроқ талаб қилиш, доимий равишда розилик кутиш ва муносабатлардан "ҳар доим гуллаб-яшнаш"ни талаб қилиш, оқибатда оилани емиришига олиб келмоқда.

У нафақат аёлларни, балки жамиятни ҳам бу йўналишда масъулиятлироқ бўлишга чақирди. “Қиз болаларга болаликданоқ нафақат ташқи кўриниш, балки ички олам, сабр ва садоқат ҳақида таълим бериш керак. Бироқ бу қадриятлар йўқолиб бораётган бир пайтда, ажралишлар сони ортиши муқаррар”, – дейди Арчприест.

Мавзуга нисбатан турли қарашлар мавжуд. Кимдир бу фикрни қаттиқ танқид қилмоқда, кимдир эса ҳаётдан олинган ачинарли реал ҳақиқат деб баҳоламоқда. Лекин аниқ нарса шундаки – бу мавзуда мулоҳаза қилиш, баҳслашиш ва фикр алмашиш жамиятда барқарор оилавий муҳитни шакллантириш учун жуда ҳам муҳим.

Қолаверса, бу каби баҳсли баёнотлар фақат шахсий фикрни акс эттириши мумкин. Ҳақиқат эса ҳар бир оилада ўзича, ҳар бир инсон муносабатларни қандай қуришини, қандай қадриятларга таянишини ўзи ҳал қилади.

Аммо барча ҳолатларда бир нарса унутилмаслиги керак: муҳаббат – бу ҳиссиётгина эмас, масъулият, меҳнат ва бир-бирини тушуниш жараёни. Ана шундагина "кимё" ҳам, барқарор оила ҳам вужудга келади.