DÜŞMANLARIMIZ ETRAFIMIZI ÇEPEÇEVRE KUŞATMIŞKEN DEVLET DÜŞMANLIĞI NİYE?

Suriye ve Irak'ta Amerikan uşakları PKK ve PYD ile savaşımız devam ederken, terör örgütleri tarafından şehit edilen kahraman askerlerimizle ilgili cenaze törenleri yüreklerimizi yakmaya devam ederken bazı muhalefet partilerinin bu devlet düşmanlığı niye?

Kuzeyden güneye, doğudan batıya ülkemizin dört bir yanında KINALI KUZULARIMIZIN, ANA KUZULARIMIZIN cenaze törenlerinde gözyaşları sel olup akıyor…

Gencecik fidanlarımızı bilmem ki daha ne zamana kadar gözyaşlarıyla uğurlamaya devam edeceğiz?

Türk milleti olarak bugünlere kolay gelmedik.

Bir su matarasına, bir kundura bağına, bir tüfek kayışına, bir lokma ekmeğe, bir silah mermisine muhtaç günlerden geldik.

Bizim gibi toplu bir İstiklal Savaşı vermiş milletlerin sayısı çok değildir.

O savaşları yaşamış, cephede kanını, kolunu, bacağını bırakmış insanlarımızdan bir kısmı hala aramızda yaşıyorlar.

Son yüzyılda dünya bir Balkan, iki dünya savaşı yaşadı. İlk dünya savaşında 10 milyon insan can verdi.

Kaybolanların sayısı 15 milyon…

Her üç savaş da ya topraklarımız üzerinde veya çevremizde yapıldı.

Bugünkü nesiller, o günleri yaşamış insanların hatıralarını dinleyerek büyüdüler.

Haçlının, Rus’un, Yunan’ın günah izleri; Taşımızdan-toprağımızdan henüz silinmedi.

Hal böyleyken; Acaba bu acı günlerden alınacak ibret dersi son yıllarda nasıl unutuldu?

İstiklal için savaş vermiş, savaş kazanmış bir milletin çocukları devletine nasıl başkaldırıyor?..

Karakollara, okullara, devlet kuruluşlarına nasıl baskın düzenleyebiliyor?

Polisi, jandarmayı nasıl arkadan vurabiliyorlar?

Masum çocuklar, hamile kadınlar nasıl kurşuna diziliyor?

Henüz uzak olmayan bir tarihte düşman çizmesi altından kurtarılan vatanda insanlarımız nasıl birbirine düşürüldü

Millet olarak toparlanmaya, asgari müşterekte birleşmeye, birlik ve beraberlik içinde yaşamaya muhtacız.

Doğu-batı, kuzey-güney, yaşlı-genç, okuyan-okumayan, işçi-patron, amir-memur, asker-sivil demeden toplu bir bütünleşme, birlik-beraberlik hamlesi başlatmalıyız. Ülkemiz ekonomik eğitim seferberliği paketleri yanında birlik-beraberlik paketine de muhtaçtır.

Durumumuz "Boş ver" anlayışına uygun değildir.

Yüzyıllarca "Nizam-ı âlem"i temsil ettik.

Millet olma tecrübemiz hiçbir millette yok...

Tarihin en güçlü ordularını, dünyanın en büyük imparatorluklarını kurduk.

Yer altı yerüstü zenginliklerimiz, tarihi, stratejik, demokratik imkânlarımız düşmanlarımızı kıskandıracak kadar güçlü…

Bu imkânları hakkıyla değerlendirebilirsek hem bölge, hem dünya barışına yön verecek ışıklı, pırıltılı bir ülke olabiliriz.

Komünizmin çöküşüyle birlikte bu bölgede kurulan Türk devletleri bizim liderliğimizi bekliyor.

O halde neden bir ve bütün değiliz?

Bazı İnsanlarımız niçin devlete karşı gelme yolunu seçiyor?

Kuzeyden, batıdan, güneyden, doğudan tam bir ateş çemberi içerisindeyiz!

Rusya’nın dağılmasına rağmen kuzeyimiz yine Demirperde…

Batı komşumuz bir Türk düşmanlığı cezbesinde...

Ayakları henüz yere basmayan güney ve doğu komşularımız kardeş kavgasında...

Cenab-ı Allah Kur’an-ı Kerim’de;

"Birbirinizle ihtilafa düşerek çekişip durmayın. Aksi halde başarısızlığa düşersiniz. Gücünüz, kuvvetiniz kaybolup gider...". buyuruyor.

Yine başka bir Ayet-i Kerimede:

"İnanmayanlar bile birbirlerinin yardımcılarıdırlar. Şayet siz böyle yapmazsanız, yeryüzünde büyük bir fitne ve kargaşa ortaya çıkar." buyrulmaktadır.

Dünya yürüyor...

Yürüyen, ilerleyen dünyada durmak, çağın ve ihtiyaçların gerisinde kalmaktır.

İslam dini fitneyi yasaklamış bir dindir.

Bizi birbirimizle kavgaya götürecek hiçbir problemimiz yoktur.

Menfaatimiz kavgada değil, birbirimizi sevmededir.

Geçmişimizin ve geleceğimizin sırtımıza yüklediği ağır sorumlulukları iktidar ve muhalefet ile birlikte çözmeliyiz.

Bu bizim gerçek kurtuluşumuzun başlangıcı olacaktır.

Hoşça kalınız.