کمبود آب آشامیدنی در بامیان؛ مردم در نهایت مجبور خواهند شد مناطق خود را ترک کنند

کمبود آب آشامیدنی در برخی از نقاط ولایت بامیان٬ خانواده های زیادی را با مشکلات فراوان مواجه ساخته است.


برخی از آنان می گویند که دسترسی به آب آشامیدنی٬ مسافت طولانی را طی می کنند.

 

کودکان و زنان زیادی همه روزه در روستای اژدر ٬در غرب شهر بامیان٬  در کنار ذخیره آب این منطقه٬ صف می کشند و منتظر اند تا نوبت شان برای گرفتن آب آشامیدنی برسد.

 



زهرای ۴۲ ساله دو بشکه زرد در دست دارد و نیم ساعت می شود که در صف منتظر گرفتن آب است.



به گفته او در منطقه شان تنها دو ذخیره آب وجود دارد که یکی خشکیده و دومی نیز با کمبود آب مواجه است:



"ناچار هستیم دیگه. دو ذخیره بوده یکی مانده است آنهم آبش بسیار کم شده. شما می بینید که بچه ها در صف هستند و در حال پر کردن آب هستند."




اما باشندگان منطقه اژدر می گویند که آب ذخیره شور است.



در دیگر نقاط بامیان نیز کمبود آب مردم را به مشکل مواجه کرده است.




علی رضایی باشنده منطقه ریگشاد می گوید که یک شرکت آبرسانی خصوصی در منطقه آنان لیتر ۴۰ افغانی آب را به فروش می رساند، اما او به دلیل مشکل اقتصادی توان خریداری آب را ندارد.



رضایی در جمهوری مخلوع افغانستان کار می کرد، اما دو سال می شود بیکار است. وی میگوید:



"آب شیرین بسیار قیمت است، فعلا در همه جا بیکاری است و ما نمی توانیم مصارف را آب تهیه کنیم."



رضایی می گوید که پس از ممانعت طالبان بر کار زنان در موسسات غیر دولتی داخلی و خارجی بیشتر سازمان ها کمک های بشر دوستانه شان را در ولایت بامیان کاهش داده یا هم متوقف کرده اند.



کاهش کمک های بشردوستانه، خشکسالی و کاهش حاصلات کشاورزی دهقانان را در بامیان نیز نگران کرده است.



محفوظ الله یک دهقان در قریه تاجک های دره فولادی بامیان است. او که در زمین هایش کچالو کشت کرده به رادیو آزادی می گوید:


" آب آنقدر کم است که مردم جریب به جریب زمین هایشان را آبیاری می کنند، حاصلات زمین مثلا پیش از این اگر از یک زمین ۲۰۰  سیر کچالو { هر سیر هفت کیلوگرام} برداشت می کردیم، اکنون شاید ۷۰ سیر برداشت کنیم."




در مورد مشکلات آب آشامیدنی صحی و متضرر شدن دهقانان محلی از خشکسالی خواستیم دیدگاه مسئولان محلی طالبان در بامیان را بپرسیم، اما آنان تا تهیه این گزارش به پرسش های رادیو آزادی پاسخ نداده اند.



کمبود آب در حالی در بامیان نگرانی به وجود آورده است که در ماه ثور سال روان دفتر هماهنگ کننده کمک‌های بشردوستانۀ ملل متحد (اوچا) گفته بود که تغییرات اقلیمی دسترسی مردم به آب را در سراسر افغانستان کاهش داده است.



اوچا گفته که برای حل بحران آب و فاضلاب در سال ۲۰۲۳ در افغانستان به بیش از ۴۷۹ میلیون دالر نیاز دارد.



اکنون زهرا و دیگر باشندگان بامیان می گویند که اگر به مشکل آب رسیده گی نشود آنان مجبور هستند که مناطق شان را ترک کنند.



گزارش :منصور خسرو